Του Γιάννη Παπανικολάου – ΒΗΜΑ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ
ΘΕΟΛΟΓΙΚΕΣ ΣΧΟΛΕΣ: Μετά την προ έτους συρρίκνωση των Ανωτάτων Εκκλησιαστικών Ακαδημιών το Υπουργείο Παιδείας μελετά τώρα και την σύμπτυξη των Θεολογικών Σχολών και την υπαγωγή τους γενικά στις ανθρωπιστικές σπουδές.
Αλλά ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Προηγήθηκε προ ετών η κατάργηση πολλών Εκκλησιαστικών Γυμνασίων και Λυκείων. Για να σταθούν τα εν λόγω εκκλησιαστικά σχολεία η διεύθυνση Εκκλησιαστικής Εκπαίδευσης της Γενικής Γραμματείας Θρησκευμάτων του Υπουργείου Παιδείας επέτρεψε με νόμο την φοίτηση σε αυτά και μαθητριών, εν ονόματι της ισότητας των δύο φύλων, ενώ εξ αρχής η ίδρυσή τους αποσκοπούσε στην εκπαίδευση και φοίτηση αρρένων μαθητών, όπως γίνεται σήμερα η φοίτηση στην Ανωτάτη Εκκλησιαστική Ακαδημία Αθηνών, και αφορούσε μαθητές οι οποίοι προορίζονταν να ακολουθήσουν την ιερατική σταδιοδρομία.
Στη συνέχεια ακολούθησε και δεύτερο κύμα κατάργησης Εκκλησιαστικών Σχολείων με το επιχείρημα ότι αν σε ένα σχολείο δεν φοιτούν επί τρία συνεχόμενα έτη άνω των 60 (sic!) μαθητών μαθητών / μαθητριών το σχολείο να κλείνει. Μέσα σε αυτά τα πλαίσια οι υπεύθυνοι της Εκκλησιαστικής Εκπαίδευσης κατήργησαν και τις μόνιμες οργανικές θέσεις των καθηγητών που υπηρετούν στα εκκλησιαστικά σχολεία και προώθησαν νόμο να μπορούν να μετακινούνται καθηγητές από την γενική εκπαίδευση στα Εκκλησιαστικά Σχολεία χωρίς καμία εκ των προτέρων προϋπόθεση, δηλαδή αν κατέχουν τα προσόντα για την διδασκαλία σε τέτοιου είδους εξειδικευμένων σχολείων, όπως π.χ. γίνεται με τα πειραματικά σχολεία.
Εν τω μεταξύ προέκυψε και η βάση εισαγωγής στα ΑΕΙ που καθιερώθηκε το τελευταίο ακαδημαϊκό έτος 2021-2022 με αποτέλεσμα στις Ανώτατες Θεολογικές Σχολές να εισέλθει πολύ ελάχιστος αριθμός φοιτητών / φοιτητριών και μάλιστα στο τόσο διαφημισμένο Τμήμα Μουσουλμανικών Σπουδών της Θεολογικής Σχολής του ΑΠΘ να εισαχθούν, αν αληθεύει, μόνο τέσσερις φοιτητές!
Και διερωτάται κάποιος προς τί αυτές οι μονομερείς και σπασμωδικές ενέργειες του Υπουργείου Παιδείας όσον αφορά κυρίως την Εκκλησιαστική Εκπαίδευση; Γιατί παραδείγματος χάριν να καθορίζεται ο αριθμός 60 μαθητών / μαθητριών στα εκκλησιαστικά γυμνάσια και λύκεια, την στιγμή που λειτουργούν σχολεία Γενικής Εκπαίδευσης με πολύ λιγότερους μαθητές και μαθήτριες όπως σε πολλά νησιά της Ελλάδας;
Το Υπουργείο Παιδείας και η διεύθυνση Εκκλησιαστικής Εκπαίδευσης της Γ.Γ.Θρησκευμάτων έκαναν στο παρελθόν τεράστιο αγώνα, εν μέσω πολλών διαμαρτυριών, να ιδρύσουν το Τμήμα Μουσουλμανικών Σπουδών στο ΑΠΘ και σήμερα που ελάχιστος αριθμός εισήχθη τι έχει να πει; Άδεται και διαδίδεται, μέσω κυρίως του Τύπου, ότι θέλει να συμπτύξει τώρα τα τέσσερα τμήματα των Θεολογικών Σχολών Αθηνών και Θεσσαλονίκης σε ένα, ενώ κακώς κατήργησε προηγουμένως τις Ανώτατες Εκκλησιαστικές Ακαδημίες Θεσσαλονίκης και Βελλάς, δύο ιστορικές Σχολές από τις οποίες αποφοίτησαν πολλοί ανώτεροι και ανώτατοι κληρικοί. Και όχι μόνο αυτό, κατήργησε τα πιο αξιόλογα: το Τμήμα Συντήρησης Κειμηλίων της Πυλαίας Θεσσαλονίκης, από το οποίο μόνο εύσημα μπορούσε να εισπράξει το Υπουργείο Παιδείας, αλλά και το Πρόγραμμα Εκκλησιαστικής Μουσικής και Ψαλτικής της Βελλάς Ιωαννίνων!
Ας ξανασκεφτούν λοιπόν τώρα στην διεύθυνση Εκκλησιαστικής Εκπαίδευσης της Γ.Γ.Θρησκευμάτων και ας αναιρέσουν τις διατάξεις του τελευταίου νόμου που αφορά την κατάργηση των Εκκλησιαστικών Γυμνασίων και Λυκείων, τα οποία δεν θα μπορέσουν να συμπληρώσουν τον απαιτούμενο (sic!) αριθμό των 60 μαθητών/μαθητριών εντός μιάς τριετίας, και στο Υπουργείο Παιδείας άς επανεξετάσουν τις οποιεσδήποτε διαδιδόμενες προθέσεις τους για την σύμπτυξη των Θεολογικών Σχολών, διότι δεν συμφέρει να προβαίνουν ή να προβούν στο μέλλον σε τέτοιου είδους πειραματικές συμπτύξεις ή καταργήσεις, καθότι τέτοια Σχολεία και Σχολές τα έχει ανάγκη η Εκκλησία, κυρίως δέ η κοινωνία μας.
