Το αντιορθόδοξο κόμπλεξ των ελληνικών ΜΜΕ και του Έλληνα Πρωθυπουργού
Του Γιώργου Θεοχάρη
Μετά το θάνατο του ηγέτη της Κούβας Φιντέλ Κάστρο, μεγάλο ελληνικό site δημοσίευσε τους σημαντικότερους σταθμούς της ζωής του.
Μέσα σε αυτούς περιλάμβανε και την συνάντησή του με τον Πάπα Ιωάννη Παύλο Β΄ το 1998.
Όχι όμως την ιστορική συνάντηση του Κουβανού ηγέτη με τον Πατριάρχη Βαρθολομαίο το 2004!
Απίστευτο κόμπλεξ ξενομανίας!
Στη συνάντηση αυτή ο Φιντέλ Κάστρο, παραβαίνοντας το πρωτόκολλο και τις συνήθειές του, ήρθε να υποδεχθεί τον Οικουμενικό Πατριάρχη στο αεροδρόμιο, φορώντας πράσινη επίσημη στρατιωτική στολή. Στην συνέχεια το προσωπικό του ενδιαφέρον και στις πέντε ημέρες της επίσκεψης του Πατριάρχη ήταν εμφανές, όπως και η συχνή παρουσία του δίπλα σε αυτόν.
Ο Φιντέλ Κάστρο παρέδωσε στον Πατριάρχη Βαρθολομαίο το κλειδί του ναού του Αγίου Νικολάου, που ανήγειρε το ίδιο το κουβανικό κράτος στην παλαιά Αβάνα, με την μέριμνα του αρχιτέκτονα και στενού συνεργάτη του Κάστρο Ευσεβίου Λεάλ, πιστού χριστιανού.
Όταν μετά το τέλος της επίσκεψης ο Μητροπολίτης Μεξικού έσπευσε να ευχαριστήσει τον Φιντέλ Κάστρο για την εκκλησία του Αγίου Νικολάου, στη οποία πλέον λειτουργούσε, και για την πρόσκληση στον Πατριάρχη, ο Φιντέλ του απάντησε: «Εγώ σας ευχαριστώ που φέρατε την Ορθοδοξία στην Κούβα».
Στις θριαμβευτικές εορτές των Εγκαινίων του ναού συμμετείχαν, με πρόσκληση του Πατριάρχη, και αγιορείτες ιεροψάλτες, με επικεφαλής τον μακαριστό Ιερομόναχο Σπυρίδωνα Μικραγιαννανίτη.
Ο Κάστρο ζήτησε να σταλούν ορθόδοξα βιβλία από το Άγιον Όρος, προκειμένου να μεταφραστούν στα ισπανικά, για να γνωρίσει ο λαός της Κούβας βαθύτερα την Ορθοδοξία.
Ο Φιντέλ εκδήλωσε επίσης την έντονη επιθυμία να επισκεφθεί το Άγιον Όρος.
Αυτό που δεν γνωρίζει ο πολύς κόσμος είναι ότι ο Κάστρο προερχόταν από πολύ πιστή καθολική οικογένεια.
Μέχρι τα μαθητικά χρόνια του ήταν και ο ίδιος πολύ πιστός. Η κατάσταση άλλαξε όταν φοίτησε σε καθολικό κολλέγιο Ιησουϊτών μοναχών.
Αυτά που είδε εκεί τον έκαναν να απομακρυνθεί από την πίστη και τον Ρωμαιοκαθολικισμό.
Όμως η φλόγα της πίστης δεν είχε σβήσει μέσα του. Προς το τέλος της ζωής του και μετά την πτώση του υπαρκτού σοσιαλισμού, έκανε ξανά στροφή προς τον χριστιανισμό. Η στροφή αυτή εκδηλώθηκε με την επίσκεψη του Πάπα, και έξι χρόνια μετά, με την επίσκεψη του Πατριάρχη Βαρθολομαίου.
Είναι όμως αλήθεια ότι ο Κάστρο είχε επαφή με την Ορθοδοξία και τους ναούς της αρκετές δεκαετίες νωρίτερα, κατά τις επισκέψεις του στην Ορθόδοξη Ρωσία, έστω κι αν τότε ήταν ακόμη Σοβιετική Ένωση. Στην Αβάνα υπήρχε ορθόδοξος ναός για τις θρησκευτικές ανάγκες των πολυάριθμων κάποτε Ρώσων εργαζομένων.
[irp posts=”315374″ name=”Το Αγιο Ορος είχε προσκαλέσει τον Φιντέλ Κάστρο-Είχε σταλεί και διαμονητήριο”]
Την επίσκεψη του Πατριάρχη στην Αβάνα ακολούθησε επίσκεψη του Ευσέβιου Λεάλ μαζί με τον Μητροπολίτη Μεξικού και Κούβας κ. Αθηναγόρα στο Άγιον Όρος. Ο κ. Λεάλ είχε συγκινηθεί βαθιά από το Άγιον Όρος και συχνά τα δάκρυά του κυλούσαν φανερά στο πρόσωπό του.
Όπως είχαν γράψει και ελληνικά ΜΜΕ, οι Αγιορείτες έστειλαν τότε στον Φιντέλ Κάστρο έναν ξυλόγλυπτο σταυρό και ένα απλό διαμονητήριο – πρόσκληση για να επισκεφθεί το Άγιον Όρος. Ευτυχώς που υπήρχαν τότε ακόμη Αγιορείτες, που λειτουργούσαν με απλότητα, χωρίς πρωτόκολλα και σκοπιμότητες, και χωρίς να σκέπτονται τί θα πούν τα Υπουργεία Εξωτερικών της Ελλάδας και των ΗΠΑ, αλλά που νοιάζονταν μόνο για την δίψα της ανθρώπινης ψυχής για τον Θεό.
Η επίσκεψη δεν πραγματοποιήθηκε ποτέ, παρά την επιθυμία και των δύο πλευρών. Κάποιοι σκέπτονται αλλιώς.
Ίσως εάν βρισκόταν τότε ο Αλέξης Τσίπρας στην εξουσία, να είχε πραγματοποιηθεί. Αλλά μάλλον ήταν τότε ακόμη πολύ μικρός.
Το αναμφισβήτητο θα ήταν ότι και οι δύο θα συγκινούνταν βαθιά από την Αθωνική Πολιτεία.
Ο λόγος είναι απλός: σε αυτήν θα έβλεπαν, όπως και έγινε δέκα χρόνια αργότερα κατά την επίσκεψη του Αλέξη στο Όρος, το κοινωνικό τους όραμα πραγματοποιημένο και βιωμένο.
Η κοινωνική ισότητα, δικαιοσύνη και αδελφοσύνη, οι οποίες για όλους τους αριστερούς είναι και θα παραμείνουν μία ουτοπία, στο Άγιον Όρος βιώνονται επί 1000 χρόνια αφανώς, με συνέπεια, χωρίς κοινωνικούς αγώνες, διαδηλώσεις, νεκρούς, φανφάρες και κωδωνοκρουσίες.
Ωστόσο θα παραμείνει στον ορθόδοξο Ελληνικό λαό η αλγεινή εντύπωση ότι ο Πρωθυπουργός του στον επικήδειο για τον Φιντέλ Κάστρο αγνόησε προκλητικά την σχέση του αυτήν με την Ορθοδοξία και το Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως.
