Του Γιάννη Παπανικολάου – ΒΗΜΑ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ
Το παράδειγμα ευλαβούς ιερέα!
Χθες ήταν η ημέρα που, χάριτι Θεού, ξανάρχισε ελεύθερα για τους πιστούς η Θεία Λειτουργία και μαζί της η Θεία Κοινωνία προς μεγάλη ανακούφισή τους.
Ωστόσο ο θόρυβος για την μετάδοση ασθενειών από την Θεία Κοινωνία δεν έχει παύσει.
Εκείνοι οι οποίοι αμφιβάλλουν ή φοβούνται να μην κολλήσουν κάποια αρρώστια από τη Θεία Κοινωνία, στην πραγματικότητα δεν πιστεύουν στην ουσία της Θείας Κοινωνίας.
Εάν πάνε να κοινωνήσουν, δεν ξέρουν γιατί πηγαίνουν, και προφανώς δεν έχουν προετοιμαστεί εσωτερικά, πνευματικά.
H Θεία Κοινωνία δεν είναι μία απλή τυπική πράξη.
Η Εκκλησία μας από την αρχή τόνισε ότι αυτός που μεταλαμβανει αναξίως φορτώνεται μεγαλύτερο βάρος από εκείνον που δεν μεταλαμβάνει.
Αυτοί που δεν έχουν λόγο να μεταλάβουν και είναι δικαίωμά τους, ας απέχουν από την Θεία Κοινωνία, παρότι εμείς ως Εκκλησία δεν το θέλουμε.
Θέλουμε να έλθουν κοντά μας εν μετανοία και να γίνουμε ένα σώμα μέσα από την μετάληψη του Σώματος και του Αίματος του Κυρίου.
Ας αφήσουν όμως τους άλλους ήσυχους.
Έχει διαπιστωθεί ότι αυτοί που κινδυνολογούν συνήθως κατά της Θείας Κοινωνίας είναι αυτοί που δεν πιστεύουν.
Αυτοί κόπτονται για το καλό του κοινωνικού συνόλου και λένε ότι, ακόμη και εάν κάποιοι δεν φοβούνται τον κορωνοϊό, δήθεν θα πρέπει να σταματήσει η Θεία Κοινωνία για να μην κολλήσουν κορωνοϊό όλοι οι υπόλοιποι.
Αυτοί όμως ξεχνούν ένα πολύ απλό πράγμα, υπεραρκετό να τους διώξει κάθε λογισμό:
εάν ήταν έτσι τα πράγματα, τότε έπρεπε διά μέσου των αιώνων χιλιάδες ιερείς να έχουν πεθάνει από μολυσματικές ασθένειες.
Γιατί; Διότι ο παπάς μετά την Κοινωνία των πιστών είναι υποχρεωμένος να κάνει την κατάλυση, δηλαδή καταπίνει όλα τα υπόλοιπα της Θείας Κοινωνίας χωρίς να αφήσει ούτε ένα ψιχουλάκι ή μία σταγόνα, μαζί με ότι από το στόμα του κάθε μεταλαμβάνοντος δια της Αγίας Λαβίδος κατέληξε στο Άγιο Ποτήριο.
Όμως δεν έχουν καταγραφεί περιστατικά μαζικών θανάτων ιερέων, ούτε όταν θέριζε η φυματίωση, ούτε όταν κυριαρχούσαν άλλες μεταδοτικές ασθένειες ούτε κανένα ιερέας κόλλησε AIDS, ενώ κοινώνησαν ασθενείς με AIDS!
Γιατί δεν κολλούν;
Την απάντηση μας δίνει το εξής περιστατικό, που συνέβη στον ευλαβή ιερέα π. Γεώργιο Χαραλαμπίδη (1929-1987), ο οποίος υπηρέτησε στον ιερό ναό Αγίου Ελευθερίου Ξάνθης επί αρχιερατείας Αντωνίου.
Όταν χειροτονήθηκε ιερέας, κάποτε πήγε να καταλύσει το υπόλοιπο της Θείας Κοινωνίας.
Τότε αντίκρυσε έκπληκτος το Άγιο Ποτήριο να έχει μέσα αίμα και σάρκα.
Ρώτησε τότε τον Επίσκοπό του τί πρέπει να πράξει και εκείνος του είπε να το καταλύσει.
Το περιστατικό αυτό κατέγραψε ο γιος του (βλ. βιβλίο «Ασκητές μέσα στον κόσμο» Γ´, σελ. 128).
Όταν μέσα στο Άγιο Ποτήριο είναι ο Χριστός, και εάν είχαμε καθαρά μάτια θα Τον βλέπαμε, όπως ο ευλαβής ιερέας, πώς είναι δυνατόν να μεταδοθεί ο κορωνοϊός κατά την κατάλυσή του;
Σε θέματα πίστεως λοιπόν, όταν μάλιστα πρόκειται για τα Μυστήρια της χριστιανικής πίστεως, δεν μπορεί να υπεισέλθει η ιατρική.
Και αυτό διότι τα Μυστήρια τελούνται με την επενέργεια πνευματικών δυνάμεων, οι οποίες είναι εκτός του πεδίου των δυνατοτήτων της επιστήμης, άρα και της ιατρικής.
Επομένως το θέμα παραμένει στις αρμοδιότητες της Εκκλησίας, να επιλέγει τους τρόπους με τους οποίους θα διεκπεραιώνει την αποστολή της.
Σύγκρουση μεταξύ επιστήμης και Εκκλησίας δεν υπάρχει, διότι είναι δύο διαφορετικά πράγματα.
Εφ’ όσον και οι δύο εξυπηρετούν την αλήθεια, οπωσδήποτε δεν κινούνται σε διαφορετική βάση ούτε σε διαφορετικά επίπεδα.
Το μόνο που χρειάζεται είναι η επίγνωση των ορίων καθενός και ο αλληλοσεβασμός στην τήρηση των αποστάσεων από κάθε μία.
