Του Γιάννη Παπανικολάου – ΒΗΜΑ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ
ΠΑΠΑΣ ΦΡΑΓΚΙΣΚΟΣ: Η επίσκεψη του Πάπα στην Ελλάδα βρίσκεται αυτήν την στιγμή στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος.
Στην επίσκεψη αυτήν ο Πάπας δήλωσε: «Αισθάνομαι την ανάγκη να ανανεώσω την αίτηση συγγνώμης από τον Θεό και από τους αδελφούς για τα σφάλματα που διέπραξαν οι καθολικοί».
Μάλιστα προχώρησε ακόμη περισσότερο και είπε:
«κοσμικά δηλητήρια μας μόλυναν, το ζιζάνιο της υποψίας μεγάλωσε την απόσταση και παύσαμε να καλλιεργούμε την μεταξύ μας κοινωνία. (…) Με ντροπή, το αναγνωρίζω για την Καθολική Εκκλησία, πράξεις και επιλογές που λίγο ή τίποτα δεν έχουν να κάνουν με τον Ιησού και το Ευαγγέλιο, προερχόμενες μάλλον από δίψα για κέρδος και ισχύ, μάραναν τη μεταξύ μας κοινωνία. (…) Η ιστορία έχει το δικό της βάρος και σήμερα εδώ αισθάνομαι την ανάγκη να ανανεώσω την αίτηση συγγνώμης από το Θεό και τους αδελφούς μας για τα σφάλματα που διέπραξαν τόσοι καθολικοί».
Στο σημείο αυτό είναι πολύ επίκαιρα όσα είπε ο Ηγούμενος της Μονής Αγίου Παύλου π. Παρθένιος, σε συζήτηση που είχε με κάποιον Καρδινάλιο, που τον επισκέφθηκε στο μοναστήρι του.
Ο Καρδινάλιος, που μιλούσε ελληνικά, μαζί με άλλους δέκα καθηγητές κ.λπ., έλεγαν ότι έκαναν συνέδρια για να γίνει ο εορτασμός του Πάσχα κοινός, να μειωθεί η νηστεία κ.λπ.
Ο Καρδινάλιος ρώτησε τον Ηγούμενο:
«Τι λες, θα φέρουν κάποιο αποτέλεσμα τα συνέδρια αυτά που κάνουν;». Του απαντά ο Ηγούμενος: «Κάτι μπορούν να κάνουν. Από μηδέν μέχρι μηδέν, τελικά μηδέν εις το πηλίκον, ίσον τίποτα».
Ο Καρδινάλιος: «Πώς μιλάς έτσι;».
Ηγούμενος: Μιλάω έτσι, γιατί και οι μεν, και οι δε, και οι ανατολικοί και οι δυτικοί ξέρουν την αλήθεια, αλλά δεν την ομολογούν. Πάει ο ένας να καλύψει τον άλλο. Γυρνούν γύρω-γύρω από το θέμα. Κάνουν πολιτική και δεν ομολογούν την αλήθεια» (περιοδ. «Όσιος Γρηγόριος», αρ. 46, σελ. 72).
Ο Ηγούμενος, χωρίς συνέδρια, χωρίς θεολογίες, χωρίς πολλά λόγια, είπε την πικρή αλήθεια.
Καλές είναι οι επαφές και τα συνέδρια, ο διάλογος και οι συγγνώμες.
Αλλά με τις συγγνώμες απλά μένουμε στην διαπίστωση των σφαλμάτων, που ήδη την έχει κάνει η ιστορία. Δεν αλλάζει κάτι.
Γιατί φτάσαμε σε όλα αυτά τα λάθη; Γιατί προηγήθηκε η δογματική έκπτωση, η αλλοίωση της πίστης.
Δόγμα και πράξη είναι αλληλένδετα. Το ένα είναι σφιχτά δεμένο με το άλλο.
Εάν θέλουμε πραγματικά να αλλάξει κάτι, θα πρέπει οι Καθολικοί πρώτα να ομολογήσουν τα σφάλματά τους στο δογματικό επίπεδο και ότι εξαιτίας τους οδηγήθηκαν και στις υπόλοιπες διαστρεβλώσεις σε πρακτικό επίπεδο.
Μετά θα μπορέσουν να διορθώσουν και τις πράξεις τους.
