Της Δανάης Καραμεσίνη-Σπινθάκη* Για το ΒΗΜΑ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ
ΑΜΒΛΩΣΗ: Κατά καιρούς προκαλούνται συζητήσεις ανάμεσα σε νομικούς, ιατρούς, άλλους επιστήμονες και πολίτες για το αν η άμβλωση επιτρέπεται, δηλαδή για το αν η γυναίκα έχει δικαίωμα να διακόψει την κύηση.
Το ζήτημα αυτό βρέθηκε και πάλι στο επίκεντρο τις τελευταίες μέρες, μετά τη ρηξικέλευθη απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου των ΗΠΑ με την οποία καταργήθηκε το ομοσπονδιακό συνταγματικό δικαίωμα στον τερματισμό της κύησης ανατρέποντας την απόφαση Roe v Wade, με την οποία αναγνωρίστηκε για πρώτη φορά πριν 50 χρόνια το δίκαιωμα της γυναίκας στη διακοπή της κύησης.
Μάλιστα, με την απόφαση αυτή το Δικαστήριο καλεί την κάθε Πολιτεία να αποφασίσει αν θα απαγορεύει ή θα επιτρέπει τις αμβλώσεις. Μέχρι στιγμής τουλάχιστον οι μισές Πολιτείες έχουν συνταχθει με την απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου των ΗΠΑ. Εμφανής είναι η δυσαρέσκεια του Προέδρου των ΗΠΑ, Τζο Μπάιντεν, ο οποίος στο διάγγελμά του καλεί το Κογκρέσο να αποκαταστήσει αυτή την αδικία και μάλιστα εγγυάται ότι
θα παρέχει τη δυνατότητα στη γυναίκα που θέλει να διακόψει την κύηση να ταξιδέψει σε άλλη πολιτεία, που επιτρέπεται η άμβλωση. Παρόλο που η πολιτική ηγεσία της Ελλάδας αντιτάχθηκε στην απόφαση-ορόσημο του Ανωτάτου Δικαστηρίου των ΗΠΑ και η άμβλωση έχει νομιμοποιηθεί στη χώρα μας με το νόμο 1609/1986,
εντούτοις υποστηρίζονται και αντίθετες απόψεις.
Το Σύνταγμα τάσσεται υπέρ του δικαιώματος της γυναίκας στην άμβλωση, καθώς συμβαδίζει με το δικαίωμα της αυτοδιάθεσής της, δηλαδή το δικαίωμα της να διαθέτει τον εαυτό της όπως εκείνη θέλει-ιδία βουλήσει,
που αποτελεί ειδική έκφανση του δικαιώματος στην ελεύθερη ανάπτυξη της προσωπικότητας, που προβλέπεται στο άρθρο 5 παράγραφος 1.
Στον Ποινικό Κώδικα, στο άρθρο 304 παράγραφος 4, προβλέπονται οι περιπτώσεις για τις οποίες επιτρέπεται η άμβλωση. Πιο συγκεκριμένα, επιτρέπεται η διακοπή της κύησης, “εφόσον διενεργείται από γιατρό
μαιευτήρα γυναικολόγο, με τη συμμετοχή αναισθησιολόγου, σε οργανωμένη νοσηλευτική μονάδα εφόσον: α) δεν έχουν συμπληρωθεί 12 εβδομάδες κύησης,
β) η εγκυμοσύνη είναι αποτέλεσμα βιασμού, αποπλάνησης ανήλικης, αιμομιξίας ή κατάχρησης γυναίκας ανίκανης να αντισταθεί και δεν έχουν συμπληρωθεί 19 εβδομάδες κύησης
γ) έχουν διαπιστωθεί με τα μέσα προγεννητικής διάγνωσης ενδείξεις σοβαρής ανωμαλίας του εμβρύου που επάγονται τη γέννηση παθολογικού νεογνού ή υπάρχει αναπότρεπτος κίνδυνος για τη ζωή της εγκύου ή κίνδυνος σοβαρής και διαρκούς βλάβης της σωματικής ή ψυχικής υγείας της.
Στην περίπτωση αυτή απαιτείται σχετική βεβαίωση του κατά περίπτωση αρμόδιου ιατρού.” Στην τελευταία περίπτωση η άμβλωση μπορεί να γίνει μέχρι την 24η εβδομάδα της κύησης. Αν δεν συντρέχουν οι παραπάνω προϋποθέσεις, η διακοπή της κύησης θεωρείται ποινικό αδίκημα και επιβάλλονται σ' αυτόν που την διενεργεί οι ποινικές κυρώσεις της παραγράφου 1 και 2 του άρθρου 304 του Ποινικού Κώδικα.
Η Εκκλησία τάσσεται κατά του δικαιώματος της γυναίκας στην άμβλωση, καθώς η διακοπή της κύησης θεωρείται θάνατος και κανείς δεν επιτρέπεται να σκοτώνει έναν άλλο άνθρωπο, ακόμα και αν αυτός δεν έχει ακόμα σχηματισθεί και γεννηθεί.
Και στον Ιατρικό Κόσμο, όμως, υπάρχουν γιατροί, οι οποίοι για λόγους ηθικούς αρνούνται να βοηθήσουν την έγκυο στη διακοπή της κύησης. Τα ποσοστά της άμβλωσης τα τελευταία χρόνια στην χώρα μας έχουν αυξηθεί δραματικά, κυρίως στις έφηβες, όπου, σύμφωνα με έρευνα, μία στις δέκα έχει υποβληθεί τουλάχιστον σε μία άμβλωση, ενώ δεν λείπουν και οι περιπτώσεις, όπου οι γυναίκες προχωρούν σε άμβλωση για εκδίκηση
προς τον πατέρα του παιδιού της ή για λόγους οικονομικούς.
Για ποιο λόγο όμως συμβαίνει αυτό; Επειδή η Πολιτεία δεν διοργανώνει ημερίδες με ομιλητές εγκεκριμένους επιστήμονες, οι οποίοι να ενημερώνουν τις γυναίκες για τις δυσμενείς συνέπειες που μπορεί να
επιφέρει η διακοπή της κύησης στην υγεία τους. Επίσης, η εκπαίδευση που παρέχεται στα σχολεία για τη σεξουαλική αγωγή είναι ελλιπής, καθώς τα σχολεία επικεντρώνονται μόνο στη μαθησιακή κατάρτιση.
Για όλους αυτούς τους λόγους παρακαλώ την Υπουργό Παιδείας να εισάγει στο πρόγραμμα της Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης ένα μάθημα σχετικό με την αντισύλληψη και την άμβλωση, ώστε από την μικρή ηλικία οι νέοι να γνωρίζουν και να προλαμβάνουν και την Πολιτεία να δίνει κίνητρα στις οικογένειες ώστε να αποκτούν πολλά παιδιά.
Σε μια εποχή, όπου η υπογονιμότητα αποτελεί ένα μεγάλο κοινωνικό πρόβλημα, θεωρώ ότι οι γυναίκες δεν θα πρέπει να προχωρούν άκριτα σε άμβλωση, χωρίς την κατάλληλη ενημέρωση από τον ιατρό, κυρίως όταν
δεν υπάρχει κάποιος σοβαρός λόγος υγείας είτε της ίδιας είτε του παιδιού, καθώς μια τέτοια κίνηση μπορεί να προκαλέσει ανεπανόρθωτη βλάβη στη σωματική και τη ψυχική υγεία της γυναίκας.
Εξάλλου το έμβρυο είναι ζωντανός οργανισμός και αξίζει μια ευκαιρία στη ζωή.
*Η Δανάη Καραμεσίνη-Σπινθάκη είναι Πτυχιούχος της Νομικής Σχολής Αθηνών.
