Δεν μίλησαν για την εξαθλίωση του ελληνικού λαού

Του Γιάννη Κανελλάκη για το “Αγιορείτικο Βήμα”

«Απατεώνες, τρωκτικά, διεφθαρμένοι, ήταν εκεί…»

Δύο ημέρες οι πρώην και νυν ηγεσίες του ΠΑΣΟΚ έκαναν την αυτοκριτική τους για την πορεία του Κινήματος, την επιρροή του στην κοινωνία και τον λαό, τα λάθη του, τα θετικά και τα αρνητικά του, στα τελευταία χρόνια που πρόεδροι διετέλεσαν ο Κώστας Σημίτης, ο Γιώργος Παπανδρέου και ο Βαγγέλης Βενιζέλος, ο οποίος συνεχίζει να βρίσκεται στο τιμόνι του κόμματος.

Σε κτήριο, στην οδό Πειραιώς 254, δυό μέρες εκατοντάδες φίλοι, μέλη, οπαδοί και άλλοι πολίτες, παρακολούθησαν ομιλίες στελεχών, προέδρων, πρώην πρωθυπουργών ( Σημίτης, Παπανδρέου), άκουσαν σχόλια, αναλύσεις, φωνές, διαμαρτυρίες και τοποθετήσεις για τις σημερινές εξελίξεις.

Μέσα κι εγώ από το κτήριο, όπου για δύο μέρες το ΠΑΣΟΚ έκανε το διήμερο συμπόσιο του για τα 39 χρόνια από την ίδρυση του Κινήματος ( 3 Σεπτέμβρη 1974 ) από τον αείμνηστο Αντρέα Παπανδρέου, πολύς κόσμος έδωσε το «παρών». Ήταν εκεί άνθρωποι, που εντάχθηκαν στο ΠΑΣΟΚ από τις πρώτες ημέρες της ίδρυσής του, πάλεψαν για ιδανικά και αξίες, για κοινωνική δικαιοσύνη, αξιοκρατία, ανθρώπινα δικαιώματα, ευημερία, πρόοδο και δημοκρατία στον τόπο.

Πίστεψαν στο ΠΑΣΟΚ και ιδιαίτερα στον ιδρυτή του, τον Αντρέα Παπανδρέου και έδωσαν, όπως έλεγαν, «την ζωή τους γι αυτό το Κίνημα». Σεβάστηκαν κανόνες και καταστατικά και «ουδέποτε διανοήθηκαν να επενδύσουν προσωπικά στο όνομα ΠΑΣΟΚ με την ιδιότητα του μέλους, του οπαδού, του φίλου, του στελέχους, του οργανωτικού, του οποιουδήποτε».

Είδαν, όπως έλεγαν, το ΠΑΣΟΚ σαν ένα πολιτικό φορέα «που θα άλλαζε τα πάντα για το καλό ολόκληρης της κοινωνίας, του λαού και της πατρίδας και όχι για τα συμφέροντα των τρωκτικών, καιροσκόπων, απατεώνων, αυλοκολάκων, άπληστων και προικοθήρων που εντάχθηκαν στους κόλπους του Κινήματος, μόνο και μόνο για να πλουτίσουν σε βάρος των άλλων με οποιονδήποτε τρόπο».

Πολλά απ΄αυτά τα «τρωκτικά», τους «απατεώνες», τους «καιροσκόπους», τους «άπληστους» και άλλα «φρούτα», παρευρέθηκαν στις διήμερες εκδηλώσεις του ΠΑΣΟΚ σαν να μην συνέβαινε τίποτα. Χαιρόντουσαν, άσχετα αν τους γυρνούσαν την πλάτη, χαμογελούσαν, φιλιόντουσαν και ανερυθρίαστοι, μιλούσαν «γιατί φθάσαμε εδώ  που φθάσαμε». Αυτές τις «βρώμικες και ελεεινές φάτσες», οι παρευρισκόμενοι «υγιείς πασόκοι» τις αποκαλούσαν «μοιραία και εμετικά πρόσωπα που αδίστακτα και μαφιόζικα πλησιάζουν και πάλι το ΠΑΣΟΚ για να αρπάξουν ότι απέμεινε».

Αυτά τα «εμετικά και ελεεινά πρόσωπα» είναι πρώην και νυν υπουργοί, υφυπουργοί, γραμματείς, συνδικαλιστές και άλλα «μαργαριτάρια» που κυκλοφορούσαν ανάμεσα στους πραγματικούς ιδεολόγους του ΠΑΣΟΚ μόνο και μόνο «να ρίξουν νέες γέφυρες, για επανασύνδεσή τους με τον υγιή πυρήνα του Κινήματος». Και βεβαία δεν ήταν λόγοι αυτοί από τους παρευρισκομένους ιδεολόγους του ΠΑΣΟΚ, που του αποστρέφονταν και μάλιστα ήθελαν να κινηθούν επιθετικά εναντίον τους.  Οι ψυχραιμότεροι απέτρεψαν κρούσματα ξυλοδαρμών εναντίον των «τρωκτικών» και «απατεώνων» που πλούτισαν σε βάρος του λαού.

Για την πρωτοφανή «συρρίκνωση» του ΠΑΣΟΚ, την εκλογική του συντριβή, τα αίτια και τις προοπτικές, μίλησαν οι πρώην πρωθυπουργοί και πρόεδροι του Κινήματος , Κώστας Σημίτης, Γιώργος Παπανδρέου αλλά και ο νυν πρόεδρος, Βαγγέλης Βενιζέλος. Και οι τρεις και ιδιαίτερα ο Κώστας Σημίτης, «έξυσαν πολλές πληγές», είπαν αλήθειες, απέφυγαν ευθύνες, απέκρυψαν γεγονότα και περιορίστηκαν στα μνημόνια και τα ευρωπαϊκά παιχνίδια, την αλαζονεία «ηγετίσκων», «φιλόδοξων προσώπων», «αρχομανών», «υπονομευτών», «προδοτών», «καιροσκόπων» και πολλών άλλων.

Δυστυχώς, όμως, ουδείς μίλησε για το δράμα που ζει σήμερα ο ελληνικός λαός, εξ αιτίας της κρίσης, για την οποία μεγάλη ευθύνη φέρει και το ΠΑΣΟΚ, για τα χαράτσια, τις μειώσεις μισθών και συντάξεων, την ανεργία, τις απολύσεις εργαζομένων, την αβεβαιότητα του αύριο, την φτώχεια και την εξαθλίωση του ελληνικού λαού, λόγω και των συχνών αντιλαϊκών μέτρων. Οπαδοί, μέλη και φίλοι του ΠΑΣΟΚ, που ήταν στις εκδηλώσεις έδειξαν να «εκνευρίζονται» που «οι ηγέτες του Κινήματος δεν είχαν το θάρρος και την γενναιότητα να μιλήσουν για τις «ευθύνες» τους, που ένας λαός βιώνει μία ατελείωτη οικονομική εξαθλίωση, περιπέτεια και εξόντωση».

Οι παρευρισκόμενοι πραγματικοί ιδεολόγοι, οπαδοί, μέλη και φίλοι του ΠΑΣΟΚ, ενοχλήθηκαν που οι ηγέτες τους απέφυγαν να μιλήσουν και για τα «ερπετά του κόμματος, τις ύαινες, τους καιροσκόπους, τους κλέφτες, τους απατεώνες, τους μιζαδόρους, τους κηφήνες, τους κρατικοδίαιτους, τους πολυθεσίτες πρασινοφρουρούς, τους αργόσχολους, τους αργόμισθους, τους ρουφιάνους, τους τραμπούκους, τους ψεύτες, τους νεόπλουτους, τους αλαζόνες, τους φοροφυγάδες, τους διαπλεκόμενους, τους διεφθαρμένους»,  και πολλούς άλλους «οι οποίοι είδαν το Κίνημα σαν μια ευκαιρία να οικονομήσουν με τον ένα ή τον άλλο τρόπο και ακόμη και σήμερα παραμένουν ατιμώρητοι».

Και αναρωτιούνται : «πότε επιτέλους θα γίνει κάθαρση στο ΠΑΣΟΚ ώστε να εξυγιανθεί από τα παράσιτα και να ξαναβρεί το ιδεολογικό του, πολιτικό του, κοινωνικό του, σοσιαλιστικό του και δημοκρατικό του δρόμο ;».