Του Γιώργου Θεοχάρη
Κατά την τελευταία επίσκεψη μου στο Αγιο Ορος πληροφορήθηκα από μοναχούς που συνομίλησα την αθρόα προσέλευση Ιεραρχών από όλες τις Ορθόδοξες εκκλησίες και φυσικά από την Εκκλησία της Ελλάδας.
Αυτό δείχνει την αγάπη που έχουν πολλοί μητροπολίτες προς το Αγιο Ορος και τον μοναχικό βίο αφού κι οι ίδιοι προέρχονται από την τάξη των μοναχών.
Οι συνεργάτες του ΑΓΙΟΡΕΙΤΙΚΟΥ ΒΗΜΑΤΟΣ συνάντησαν κατά τις πολυάριθμες επισκέψεις τους στο Αγιο Ορος αρκετούς Επισκόπους, συνομίλησαν μαζί τους και διαπίστωσαν ότι οι περισσότεροι από αυτούς και στις επαρχίες τους -όπου ποιμαίνουν τον λαό του Θεού- έχουν υπό την προστασία τους διάφορες Ιερές Μονές, ανδρικές και γυναικείες.
Παράλληλα όμως διαπιστώνουμε ότι αρκετοί μητροπολίτες της Εκκλησίας της Ελλάδας ενώ αρέσκονται να τους καλούν στις πανυγήρεις οι Αγιορείτες πατέρες αλλά στις μητροπόλεις τους είναι τελείως διαφορετικοί η συμπεριφορά τους απέναντι στους μοναχούς και στις μοναχές.
Αρκετά είναι τα παραδείγματα που θα μπορούμεσα να απαριθμήσουμε στο παρον άρθρο όμως δεν θα οφελήσει εάν αναφέρουμε σχετικές λεπτομέρειες.
Ο κύριος σκόπος αυτής της παρέμβασης είναι να αναδείξουμε τα προβλήματα τα οποία υφίστανται πολλές από τις γυναικείες και ανδρικές Ιερές Μονές στην ελληνική επικράτεια.
Ιδιαιτέρως δε για τις γυναικείες Ιερές Μονές-Ησυχαστήρια τα προβλήματα είναι πιο σοβαρά καθώς οι μοναχές είναι δύσκολο από την φύση τους να έρθουν σε αντίθεση με όσα ο εκάστοτε μητροπολίτης ΕΝΤΕΛΛΕΤΑΙ!.
Ο Αγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος σε έναν από τους πολλούς λόγους τους επισημαίνει ότι ο Αρχιερεύς είναι η κεφαλή του λαού αλλά κατά τη χειροτονία τίθεται επί της κεφαλής του το Ευαγγέλιο του Ιησού Χρτιστού για να μάθει ο χειροτονούμενος επίσκοπος ότι αν και είναι η κεφαλή του λαού όμως κεφαλή του Ιδίου είναι οι νόμοι του Χριστού που περιέχονται στο Ευαγγέλιο. (Λόγος 62- τόμος 6ος πατρολογία PG)
Εφόσον ο Επίσκοπος απαιτεί από τους μοναχούς -μοναχές πλήρη υπακοή όμως ο ίδιος -ο Επίσκοπος -δεν πρέπει να παραβαίνει τις εντολές του Χριστού.
Εν προκειμένω, ορισμένοι μητροπολίτες οι οποίοι κηρύττουν στα λόγια ότι αγαπούν τον μοναχισμό στην πράξη τον καταργούν!
Ενώ κατά τη μοναχική τους κουρά έχουν δώσει μοναχικές υποσχέσεις όταν γίνονται επίσκοποι όμως δεν λάμβάνουν τίποτε υπόψη από τις υποσχέσεις που έχουν δώσει οι μοναχοί -ες που μονάζουν στα μοναστήρια της περιφέρειας τους.
Ετσι φτάσαμε στο σημείο που Επίσκοποι ζητούν από τις Ιερές Μονές να τους δίνουν ένα μεγάλο ποσοστό από τα έσοδά τους.
Με αποτέλεσμα τα μοναστήρια να έχουν έχουν έλλεψη από βασικές υποδομές ή να στερούνται ακόμα τις στοιχειώδες ανάγκες.
Οσο αφορά την συμπεριφορά τους απέναντι στα γυναικεία μοναστήρια -ησυχαστήρια πολλές φορές φέρνουν σε δύσκολη θέση τις αδελφότητες με το να τους ζητούν να γίνονται υπηρέτες τους για να καλύπτουν ανάγκες των μητροπόλεων τους.
Για αυτό θα έπρεπε κάποια στιγμή η Ιεραρχία της Εκκλησίας της Ελλάδας να εξετάσει πιο σοβαρά τη σχέση του οικείου επισκόπου με τις Μονές και τους μοναχούς ούτως ώστε να μπορέσει να ανθήσει περισσότερο ο μοναχισμός όπως ανθεί σήμερα στο Αγιο Ορος.
