H Κίνα πιθανώς ανέλπιστα για τη Μόσχα, ρίχνει όλο της το βάρος υπέρ της Ρωσίας στην μεγάλη γεωπολιτική κρίση που σωβεί εδώ και τρεις εβδομάδες στην Ανατολική Ευρώπη. Μετά τις προειδοποιήσεις προς τις ΗΠΑ ότι θα ζητήσει εμπράγματες εγγυήσεις των ομολόγων που έχει αγοράσει από τις ΗΠΑ, με άρθρα τους οι κυβερνητικά ελεγχόμενες εφημερίδες Renmin Ribao, και Global Times παίρνουν ακόμα πιο σαφή θέση υπέρ της Ρωσίας.
Στο παρασκήνιο από ότι γίνεται αντιληπτό Μόσχα και Πεκίνο εργάζονται ήδη για μια στρατιωτική και πολιτική συμμαχία – μια συμμαχία που μπορεί να αλλάξει δραματικά την ισορροπία δυνάμεων στον κόσμο. Μην ξενάμε ότι η γεωστρατηγική ένωση της μεγαλύτερης πυρηνικής δύναμης στον κόσμο με τις μεγαλύτερες συμβατικές δυναμεις του πλανητη, που θα εχουν σαν σφαίρα επιρροής τους μια κυριολεκτικά αχανή έκταση, είναι πολύ δύσκολο να αντιμετωπιστεί από μια οικονομικά καθημαγμένη Δύση.
Η μεγαλύτερη πολιτική εφημερίδα της Κίνας (άρα και τουκόσμου) την «Renmin Ribao», που αποτελεί και το κεντρικό όργανο του Κομμουνιστικού Κόμματος της Κίνας, με 70 εκατομμύρια μέλη,κυκλοφόρησε πρόσφατα τις απόψεις του επίσημου κράτους.
Δεδομένου ότι η Ουκρανία «σκεπάζεται από το πνεύμα του Ψυχρού Πολέμου, ως μια άγκυρα της παγκόσμιας σταθερότητας θα είναι η στρατηγική προσέγγιση της Κίνας και της Ρωσίας».
Όσον αφορά την Ουκρανία το κινεζικό κορυφαίο μέσο ενημέρωσης γράφει: «Η Ρωσία υπό την ηγεσία του Βλαντιμίρ Πούτιν ήδη ανάγκασε τη Δύση να καταλάβει ότι δεν υπάρχει καμία νίκη στον Ψυχρό Πόλεμο».
Αυτές δεν είναι οι απόψεις της εφημερίδας απλά, αλλά το τι σχεδιάζει το κυβερνών καθεστώς να πράξει, και με ποιόν θα συνταχθεί.Οι Κινέζοι γνωριζουν ότι εάν η Ρωσία “πέσει” μετά έρχεται η σειρά της. Αντίθετα εάν σταθεί στο πλευρό της Ρωσίας γνωρίζει ότι η συνολική ισχύ θα είναι αντίβαρο σε αυτή της Δύσης.
«Οι ΗΠΑ και η Ευρώπη φαίνονται απέναντι στη Ρωσία του Πούτιν ως χάρτινες τίγρεις» γράφει η κινεζική εφημερίδα «Global Times», γνωστή και αυτή ως προσκείμενη του Κινεζικού Κομμουνιστικού Κόμματος.
Η Δύση, γράφει η «Global Times» είχε υποτιμήσει την βούληση της Ρωσίας, και δεν την περίμενε τόσο αποφασιστική για να υπερασπιστεί τα καίρια συμφέροντά της στην Ουκρανία.
Αυτή η προσπάθεια της Δύσης οδηγεί «σε ένα χάος, για το οποίο η Δύση δεν έχει την ικανότητα ή τη σοφία για να εξαλειφθεί». «Η Δύση θα είναι η χαμένη από το φιάσκο στην Ουκρανία».
Το “ζουμι” όμως του άρθρου στη «Global Times» είναι στο τέλος: «Δεν μπορούμε να απογοητεύσουμε τη Ρωσία αν βρεθεί σε δυσκολίες, η Κίνα θα πρέπει να είναι ένας αξιόπιστος στρατηγικός εταίρος. Έτσι φτιάχνουμε νέους φίλους … ». Αυτή θα είναι η στάση του Πεκίνου απέναντι στη Ρωσία, και όσο θα είναι μαζί της, οι κυρώσεις δεν μπορούν ούτε να την “γρατζουνίσουν”
Στην ομιλία του στην Κρατική Δούμα και το Συμβούλιο της Ομοσπονδίας, ο Πούτιν ευχαρίστησε «τον κινεζικό λαό». Πολλοί πιστεύουν ότι η Κίνα μπορέι να κερδίσει μυστικά της ρωσικής στρατιωτικής τεχνολογίας που θα την πάνε δεκαετίες μπροστά, και θα την καταστήσουν πολύ σοβαρό αντίπαλο των Αμερικανών στον Ειρηνικό.
Ήδη η συμφωνία που είχε υπογράψει ο Β.Πούτιν με την Κίνα το 2001 προβλέπει μια «στρατιωτικο-τεχνική συνεργασία» μεταξύ Ρώσων και Κινέζων. Έτσι, οι δύο χώρες συνεργάζονται στον Οργανισμό για την Ασφάλεια της Σαγκάης, όπου περιλαμβάνονται και κοινές στρατιωτικές ασκήσεις. Η Κίνα είναι ένας σημαντικός πελάτης της ρωσικής αμυντικής βιομηχανίας. Μόνο κατά τα έτη 2004-2011, περίπου το 23% των εξαγωγών ρωσικών όπλων κατέληξε στην Κίνα. Φυσικά ως γνωστόν οι Κινεζοι δεν περιορίζονται στη αγορά, “ξεπατικώνουν” και αντιγράφουν ότι έχουν αγοράσει, και μετά παράγουν τα δικά τους οπλικά συτστήματα σε μεγάλους αριθμους.
Πριν τα γεγονότα της Ουκρανίας η Ρωσία κραταγε κάποιους περιορισμούς στις εξαγωγές στρατιωτικού υλικού στην Κίνα. Οι Κινέζοι καλοβλεπουν πολλά πυρηνοκίνητα ρωσικά υποβρύχια με τα οποία θα δημιουργούσαν θανατηφόρες συνθήκες για τα αμερικανικά αεροπλανοφόρα του Ειρηνικού.
Επιπλέον, ο νέος Κινέζος αρχηγός του Κόμματος Xi Jinping είναι βαθύς γνώστης της ρωσικής λογοτεχνίας, και ουδέποτε έκρυψε την συμπάθειά του για την ρωσική κουλτούρα, την οποία την θεωρεί σαφως ανώτερη της αμερικανικής. Πανω από όλα είναι τα συμφέροντα, αλλά όλα παίζουν το ρόλο τους.
