ΟΗΕ: Ο αιφνιδιασμός που τίναξε την ισορροπία-Η σύλληψη του Νικολάς Μαδούρο από αμερικανικές δυνάμεις και η μεταφορά του στη Νέα Υόρκη λειτούργησε σαν ηλεκτροσόκ για το διεθνές σύστημα: όχι μόνο γιατί πρόκειται για επιχείρηση υψηλού ρίσκου, αλλά και γιατί επαναφέρει με ωμό τρόπο το ερώτημα «ποιος ορίζει τους κανόνες» στη Δυτική Ημισφαίριο.
Ρεπορτάζ: Γιώργος Θεοχάρης
Όπως μετέδωσε το Reuters, σε αρκετές πρωτεύουσες το πρώτο 24ωρο κυριάρχησε η αμηχανία, καθώς οι σύμμαχοι των ΗΠΑ προσπάθησαν να ισορροπήσουν ανάμεσα στη σαφή αντι-Μαδούρο γραμμή τους και στο ζήτημα της νομιμότητας/διεθνούς δικαίου.
Ευρωπαϊκή Ένωση: «Δημοκρατική μετάβαση» αλλά με κόκκινη γραμμή το Διεθνές Δίκαιο
Στις Βρυξέλλες, η πρώτη αντίδραση ήταν «παγωμένη» και προσεκτική. Η ΕΕ, σύμφωνα με διεθνείς ανταποκρίσεις, επέλεξε να μιλήσει σε δύο επίπεδα: στήριξη μιας δημοκρατικής μετάβασης στη Βενεζουέλα, αλλά ταυτόχρονα υπενθύμιση ότι οποιαδήποτε λύση οφείλει να σέβεται τους κανόνες του Διεθνούς Δικαίου. Στο παρασκήνιο, Ευρωπαίοι διπλωμάτες έβλεπαν ότι η Ουάσινγκτον δεν «μοιράστηκε» εγκαίρως το επιχειρησιακό και πολιτικό σχέδιο, γεγονός που δυσκολεύει την ενιαία ευρωπαϊκή γραμμή. Η επιλογή των θεσμών να μιλήσουν με «ισορροπημένη» γλώσσα ερμηνεύεται ως προσπάθεια να μη χαθεί ο δίαυλος με τις ΗΠΑ, αλλά και να μην καταγραφεί ευρωπαϊκή σιωπή σε μια ενέργεια που θα αξιολογηθεί διεθνώς ως προηγούμενο. (Θεσμική πηγή: Ευρωπαϊκή Επιτροπή)
ΟΗΕ: «Επικίνδυνο προηγούμενο» και φόβος περιφερειακής αποσταθεροποίησης
Στον ΟΗΕ το κλίμα είναι ξεκάθαρα πιο βαρύ, γιατί εδώ το βάρος πέφτει στην αρχή της κυριαρχίας και στην αποφυγή κλιμάκωσης. Οι πρώτες αντιδράσεις, όπως καταγράφονται από μεγάλα διεθνή μέσα, συνδέουν την υπόθεση με τον κίνδυνο «ντόμινο» στη Λατινική Αμερική: προσφυγικές ροές, ένταση στα σύνορα, εσωτερική αποσταθεροποίηση και πιθανότητα αλυσιδωτών αντιποίνων ή δεύτερου γύρου συγκρούσεων. Το μήνυμα που εκπέμπεται προς όλες τις πλευρές είναι ότι η πολιτική μετάβαση πρέπει να γίνει με τρόπο που να μη βυθίσει τη χώρα σε εμφυλιακή συνθήκη.
US officials release more images of Maduro following his capture from Venezuela. pic.twitter.com/tXey1tXwNS
— Hamdah Salhut (@hamdahsalhut) January 4, 2026
Λατινική Αμερική: καταδίκες από τους περισσότερους, «χειροκρότημα» από λίγους
Η γεωγραφία της περιοχής έβγαλε, σχεδόν άμεσα, έναν χάρτη διχασμού. Χώρες που έχουν ιστορικό φόβο για αμερικανική επέμβαση ή διατηρούν σχέσεις με το καθεστώς Μαδούρο έσπευσαν να μιλήσουν για παραβίαση κυριαρχίας. Άλλες—κυρίως κυβερνήσεις που έχουν πολιτικό κεφάλαιο στην αντι-τσαβιστική ατζέντα—είδαν τη σύλληψη ως «ευκαιρία αλλαγής σελίδας». Το ενδιαφέρον εδώ είναι ότι ακόμη και κράτη που δεν αναγνωρίζουν πολιτικά τον Μαδούρο, κρατούν αποστάσεις από τον τρόπο με τον οποίο έγινε η επιχείρηση, φοβούμενα ότι η «λύση» μπορεί να γεννήσει μεγαλύτερη αστάθεια από το πρόβλημα.
Ρωσία: «Απαράδεκτη παραβίαση κυριαρχίας» και αίτημα απελευθέρωσης
Η Μόσχα επέλεξε την πιο σκληρή ρητορική. Με δημόσιες τοποθετήσεις που αναπαράχθηκαν διεθνώς, η ρωσική πλευρά μιλά για «απαράδεκτη» ενέργεια και ζητά την απελευθέρωση του Μαδούρο, παρουσιάζοντας την υπόθεση ως ωμή επιβολή ισχύος σε κυρίαρχο κράτος. Πέρα από τη ρητορική, όμως, υπάρχει και ο πραγματισμός: η Βενεζουέλα είναι κόμβος ενεργειακών και γεωπολιτικών ισορροπιών—και η μετατόπισή της προς αμερικανική επιρροή συνιστά απώλεια πεδίου για τη Ρωσία. (Θεσμική πηγή: ΥΠΕΞ Ρωσίας)
Nicholas Maduro presided over a brutal and repressive dictatorship that brought about unimaginable suffering on the Venezuelan people. The end of his regime offers new hope for the country. This is not the time to comment on the legality of the recent actions.
— Prime Minister GR (@PrimeministerGR) January 3, 2026
Κίνα: «Ηγεμονική συμπεριφορά» και μήνυμα προς όλη την περιφέρεια
Το Πεκίνο κινήθηκε στο ίδιο μήκος κύματος, μιλώντας για «ηγεμονική συμπεριφορά» και υποστηρίζοντας ότι τέτοιου τύπου παρεμβάσεις υπονομεύουν τη σταθερότητα της Λατινικής Αμερικής. Η Κίνα βλέπει τη Βενεζουέλα όχι μόνο ως ενεργειακό προμηθευτή, αλλά ως κομμάτι ενός ευρύτερου πλέγματος επιρροής στον Παγκόσμιο Νότο. Μια αμερικανική «διαχείριση» της μετάβασης εκεί, μεταφράζεται—στην κινεζική ανάγνωση—σε μήνυμα προς κάθε χώρα που επιχειρεί να ισορροπεί ανάμεσα σε Δύση και Κίνα. (Θεσμική πηγή: ΥΠΕΞ Κίνας)
Εσωτερικό μέτωπο στις ΗΠΑ: «για το πετρέλαιο» ή «για το κράτος δικαίου»;
Στο εσωτερικό των ΗΠΑ, η εικόνα δεν είναι ενιαία. Όπως μετέδωσε το Associated Press, καταγράφονται έντονες αντιδράσεις από πολιτικούς και νομικούς κύκλους για το αν υπήρξε επαρκής θεσμική κάλυψη (Κογκρέσο, διεθνές δίκαιο, κανόνες χρήσης βίας). Η αντιπαράθεση, πρακτικά, σπάει σε δύο αφηγήματα: από τη μία «επιχείρηση αποκατάστασης τάξης/δίωξης εγκληματικών δικτύων», από την άλλη «επέμβαση αλλαγής καθεστώτος με ενεργειακό υπόβαθρο». Αυτή η εσωτερική πόλωση είναι κρίσιμη, γιατί θα καθορίσει τη διάρκεια και την ένταση της αμερικανικής εμπλοκής στη «μετά-Μαδούρο» εποχή.
Το κρίσιμο ερώτημα: μετάβαση ή κλιμάκωση;
Το μεγάλο στοίχημα δεν είναι μόνο «ποιος κυβερνά» στο Καράκας, αλλά με ποιον μηχανισμό θα γίνει η μετάβαση—και αν θα γίνει. Σε πολλές διπλωματικές πρωτεύουσες, η ανησυχία δεν περιορίζεται στον Μαδούρο, αλλά στο προηγούμενο: αν η σύλληψη ενός εν ενεργεία ηγέτη με στρατιωτικό τρόπο γίνει αποδεκτή ως «νέο εργαλείο», τότε ανοίγει μια περίοδος όπου η ισχύς μπορεί να υπερισχύσει των κανόνων. Τα διεθνή πρακτορεία περιγράφουν ήδη ένα σκηνικό υψηλής έντασης, με τις επόμενες μέρες να θεωρούνται καθοριστικές: είτε θα υπάρξει σχήμα πολιτικής μετάβασης που θα συγκρατήσει τη χώρα, είτε θα περάσει η κρίση σε δεύτερη φάση αποσταθεροποίησης. (Πρακτορειακή κάλυψη: AFP)
