Ερντογάν : Και κατηγορείτε εμάς για υπερπατριωτισμό επειδή σας λέμε ότι κάνετε διάλογο με τον λάθος άνθρωπο; – Οι ασύλληπτα προκλητικές δηλώσεις του Τούρκου Προέδρου που παραβιάζουν κατάφωρα την Διακήρυξη των Αθηνών και έμειναν αναπάντητες από την Κυβέρνηση, ενώ απεκρύβησαν από τους τηλεοπτικούς σταθμούς – Ιδού οι χάρτες του αλυτρωτισμού
Με ποιούς όρους οδεύουμε προς διαπραγματεύσεις με τους Τούρκους; Και με ποιούς Τούρκους πάμε να διαπραγματευθούμε; Με αυτούς που διεκδικούν την Θεσσαλονίκη;
Οργή δημιουργείται σε κάθε εχέφρονα Έλληνα που παρακολουθεί την προκλητική συμπεριφορά της Αγκύρας. Σε κάθε Έλληνα που άκουσε τον Ερντογάν να μιλάει πάλι για «εθνικό όρκο», να αμφισβητεί την Συνθήκη της Λωζάννης και να ζητεί να επεκταθεί εις βάρος της Ελλάδος.
Διπλασιάζεται η οργή όταν διαπιστώνει κανείς ότι απάντησις σε αυτές τις δηλώσεις, που καταφώρως παραβιάζουν την Διακήρυξη των Αθηνών, δεν δίδεται. Ούτε ο Πρωθυπουργός, που σπεύδει να χαρακτηρίσει «υπερπατριώτες» όσους ανησυχούν για την πατρίδα, είπε το παραμικρό. Ούτε ο υπουργός Εξωτερικών, που δήλωνε πως η «Γαλάζια Πατρίδα» του Ερντογάν δεν συνιστά διεκδίκηση για το Αιγαίο. Ούτε κάν ο λαλίστατος σε άλλες περιπτώσεις κυβερνητικός εκπρόσωπος έλαβε οδηγίες να απαντήσει στα λεγόμενα από τον Τούρκο Πρόεδρο. Τα εσωτερικά μικροπολιτικά ζητήματα τον απασχολούν περισσότερο. Αλλά αυτό δυστυχώς είναι το επίπεδο της Κυβερνήσεώς μας… Όμως ούτε τα κανάλια και τα ηλεκτρονικά ΜΜΕ ασχολήθηκαν με το θέμα. Το απέκρυψαν. Γιατί άραγε;
Βαδίζουμε λοιπόν προς διαπραγματεύσεις, ενώ η τουρκική πλευρά όχι μόνον δεν προβαίνει σε καμμία κίνηση συμβιβασμού η καλής θελήσεως, αλλά απεναντίας διατυπώνει συνεχώς περισσότερες αξιώσεις. Πλέον δεν διεκδικεί μόνον θαλάσσιες ζώνες επί των οποίων η Ελλάς έχει κυριαρχικά δικαιώματα. Απαιτεί και χερσαία επέκταση. Ο ίδιος ο Ταγίπ Ερντογάν ήγειρε θέμα αξιώσεως εδαφών που ανήκουν στην Ελλάδα, την Βουλγαρία, την Συρία και το Ιράκ, μιλώντας το Σάββατο για την «Τουρκία του Εθνικού Όρκου». Αυτό σημαίνει, ούτε λίγο ούτε πολύ, ότι ο Ερντογάν θέλει να επεκτείνει τα σύνορα της χώρας του, ώστε να περιλάβει και την Θεσσαλονίκη. Μέχρι εκεί φθάνει ο λεγόμενος «Εθνικός Όρκος», μια οριοθέτησις την οποία έθεσε το τελευταίο νομοθετικό σώμα της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας το 1920, ως διεκδίκηση για τα όρια της Τουρκίας που επρόκειτο να διαμορφωθεί μετά την ήττα των Οθωμανών κατά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Το κείμενο αυτό, το οποίο ουδέποτε απέκτησε νομική ισχύ, κατηργήθη ούτως η άλλως με την υπογραφή της Συνθήκης της Λωζάννης. Το γεγονός δε ότι ο Ερντογάν το επαναφέρει, ως μέρος των διεκδικήσεών του, συνιστά ευθεία παραβίαση της Συνθήκης αυτής. Δεν είναι άλλωστε η πρώτη φορά που το κάνει. Κατ’ επανάληψιν έχει δηλώσει ότι θεωρεί την Συνθήκη της Λωζάννης «παρωχημένη» και έχει εκδηλώσει περιφρόνηση προς αυτήν.
Ειδικώτερα, όπως μετέδωσε ο τηλεοπτικός σταθμός ΣΚΑΪ, ο Ερντογάν δήλωσε:
«Δεν θα κοιτάμε τα δάκρυα οποιουδήποτε έχει βλέψεις στην πατρίδα μας. Δεν θα ανεχτούμε κανέναν που θα επιχειρήσει κατά της πατρίδας μας. Δεν θα επιτρέψουμε καμμία επέμβαση ούτε στα 782 χιλιάδες τετραγωνικά χιλιόμετρα των εδαφών της πατρίδας μας, ούτε στη γεωγραφία του Εθνικού Όρκου»
Να υπενθυμίσουμε ότι, σύμφωνα με τον «Όρκο» αυτό, τα σύνορα της μελλοντικής Τουρκικής Δημοκρατίας συμπεριελάμβαναν τις περιοχές της Μακεδονίας μέχρι και την Θεσσαλονίκη, του Κιρκούκ, του Χαλεπίου και της Μοσούλης. Βασιζόταν στις αποφάσεις των συνεδρίων του κινήματος του Μουσταφά Κεμάλ, του Ερζερούμ του Ιουλίου και Αυγούστου 1919 και της Σεβάστειας του Σεπτεμβρίου του ιδίου έτους.
Οι έξι προβλέψεις του τουρκικού «Εθνικού Όρκου» είναι:
1. Το μέλλον των περιοχών που κατοικούνταν από Άραβες κατά πλειοψηφία, την στιγμή της υπογραφής της Ανακωχής του Μούδρου, θα καθοριστεί με δημοψήφισμα. Οι περιοχές οι οποίες δεν βρίσκονταν υπό την κατοχή των συμμάχων την περίοδο της υπογραφής της εκεχειρίας και είχαν τουρκική-μουσουλμανική πλειοψηφία αποτελούν την πατρίδα του τουρκικού έθνους.
2. Το μέλλον των περιοχών του Κάρς, Αρνταχάν και Βατούμ θα καθοριστεί με δημοψήφισμα.
3. Το καθεστώς της περιοχής της Δυτικής Θράκης θα καθοριστεί με την ψήφο των κατοίκων της.
4. Θα πρέπει να εξασφαλιστεί η ασφάλεια της Κωνσταντινουπόλεως και της Θαλάσσης του Μαρμαρά. Το καθεστώς ελεύθερης διακινήσεως προϊόντων καθώς οι μεταφορές μέσω των Στενών του Βοσπόρου και των Δαρδανελλίων θα καθορισθεί μεταξύ της Τουρκίας και των άλλων ενδιαφερομένων κρατών.
5. Τα δικαιώματα των μειονοτήτων θα εξασφαλιστούν με βάση την αμοιβαιότητα των δικαιωμάτων των μουσουλμανικών μειονοτήτων στις γειτονικές χώρες.
6. Με στόχο την ανάπτυξη της χώρας σε κάθε επίπεδο θα πρέπει να εξασφαλιστεί η ελευθερία και η ανεξαρτησία της, κάτι που θα επιτευχθεί με την άρση κάθε εμποδίου στο οικονομικό, πολιτικό και δικαιϊκό πεδίο.
Αυτά είναι τα δεδομένα που ο Ερντογάν επαναφέρει και με τον ένα η τον άλλο τρόπο θα πρέπει η Ελλάς να αντιμετωπίσει, στις όποιες συνομιλίες αρχίσουν στο άμεσο μέλλον. Η Τουρκία ποτέ δεν έχει κρύψει τις προθέσεις της. Το ερώτημα είναι πόσο την παρακολουθεί και πόσο αντιλαμβάνεται τις τοποθετήσεις της η ελληνική πλευρά και ιδιαιτέρως το Μέγαρο Μαξίμου και το Υπουργείο Εξωτερικών.
Θα σημειώσουμε επίσης το γεγονός ότι η δημοσιότης της οποίας τυγχάνουν στην Αθήνα οι προκλητικές δηλώσεις και τοποθετήσεις είτε του Προέδρου Ερντογάν είτε του υπουργού Εξωτερικών Χακάν Φιντάν (ο οποίος αναμένεται συντόμως στην Αθήνα) είναι ελαχίστη. Είναι συνέπεια αυτής της περιορισμένης δημοσιότητος το γεγονός ότι οι αρμόδιοι κυβερνητικοί παράγοντες δεν φαίνονται ενημερωμένοι για την τακτική της Αγκύρας; Η μήπως υπάρχουν κύκλοι οι οποίοι μεριμνούν να μην δίδεται μεγάλη προβολή στις κινήσεις των Τούρκων, με την ελπίδα ότι δεν θα διαταραχθούν τα «ήρεμα νερά» στα οποία προσδοκούν; Αλλά σε αυτήν την περίπτωση τα πράγματα οδηγούνται σε επικίνδυνες ατραπούς. Διότι πρόκειται για την τακτική της στρουθοκαμήλου, η οποία νομίζει ότι ο κίνδυνος εξαλείφεται επειδή βάζει το κεφάλι κάτω από το χώμα και δεν τον βλέπει. Και εν προκειμένω οι κίνδυνοι που πυκνώνουν δεν αφορούν στον έναν η τον άλλον αξιωματούχο προσωπικώς. Εδώ διακυβεύεται η ίδια η υπόστασις του ελληνικού κράτους και η ελληνική Κυβέρνησις δείχνει να υπνώττει. Κατά τα άλλα, ο Πρωθυπουργός κατηγορεί κάποιους, και εμάς μεταξύ αυτών, ως «υπερπατριώτες». Ενοχλείται από την αποκάλυψη της αληθείας; Προτιμά την συγκάλυψη;
estianews.gr
