ΕΛΛΗΝΟΤΟΥΡΚΙΚΑ – Ύπουλη επέκτασις της αιγιαλίτιδος ζώνης της φιλοτουρκικής Κυβερνήσεως της Λιβύης υπό τον Ντμπειμπά – Η Άγκυρα παραβιάζει την Διακήρυξη μέσω τρίτων, που δεν δεσμεύονται από αυτήν! – Μονομερής ενέργεια μέσω αντιπροσώπων – Επείγει η επέκτασίς μας νοτίως της Κρήτης σε συνεννόηση με την Αίγυπτο
Κάποιοι έσπευσαν να πανηγυρίσουν όταν συνετάχθη η Διακήρυξις των Αθηνών, προσπαθώντας να μας πείσουν ότι έγινε το πρώτο βήμα για την προσέγγιση Ελλάδος Τουρκίας και για την εγκαθίδρυση σχέσεων αμοιβαίας κατανοήσεως μεταξύ των δύο κρατών. Οι ίδιοι χθες ήθελαν να μας πείσουν ότι η απόφασις της φιλοτουρκικής Κυβερνήσεως της Λιβύης να επεκτείνει τα χωρικά της ύδατα στα 12 μίλια, είναι μία «συνηθισμένη κίνησις, η οποία δεν επηρεάζει τα ελληνικά συμφέροντα και δεν ανησυχεί την Ελλάδα»! Επειδή δεν είναι έτσι, επειδή πρόκειται για ενέργεια που μεθοδεύθηκε σε συνεργασία με την Άγκυρα και διά της οποίας θίγονται ζωτικά συμφέροντα της χώρας μας στην ανατολική Μεσόγειο, είναι επιβεβλημένη η άμεσος αντίδρασις των Αθηνών.
Καλούμε, λοιπόν, την ελληνική Κυβέρνηση να προβεί αμέσως σε δύο ενέργειες.
Κ. Μητσοτάκη:
– Λάβετε την απόφαση επεκτάσεως των χωρικών υδάτων της Ελλάδος στα 12 μίλια με άμεσο εφαρμογή της.
– Πετάξτε στον κάλαθο των αχρήστων την Διακήρυξη των Αθηνών, αφού η Τουρκία ήδη την έχει παραβιάσει. Έστω εμμέσως. Έστω μέσω αντιπροσώπου. Οι προοπτικές αποκαταστάσεως φιλικών σχέσεων με την Άγκυρα έχουν εξανεμισθεί.
Την αποκάλυψη έκανε χθες η εφημερίς «Καθημερινή», η οποία εδημοσίευσε τον χάρτη τον οποίο παραθέτουμε και στον οποίο εμφαίνονται οι ζώνες των 12 μιλίων, καθώς και η συνορεύουσα ζώνη των 24 μιλίων. Πρέπει, επίσης, να παρατηρήσουμε ότι οι δύο ζώνες δεν εκκινούν από τις ακτές, αλλά από την «γραμμή βάσεως» στην έξοδο του κόλπου της Σύρτης. Το σημείο αυτό πρέπει, επίσης, να μας απασχολήσει κατά τον καθορισμό των δικών μας χωρικών υδάτων και θαλασσίων ζωνών, αλλά δεν είναι της παρούσης.
Όπως ακριβώς είχε γίνει και με το τουρκο-λιβυκό μνημόνιο, το οποίο οι δύο χώρες διατηρούν σε ισχύ, έτσι και με την επέκταση των χωρικών της υδάτων η Λιβύη έσπευσε να κοινοποιήσει στον ΟΗΕ την σχετική απόφαση του υπουργικού της συμβουλίου.
Υπενθυμίζεται ότι με την Διακήρυξη των Αθηνών, Ελλάς και Τουρκία εδεσμεύθησαν να απέχουν μονομερών ενεργειών. Η Λιβύη, βεβαίως, δεν δεσμεύεται, οπότε η Τουρκία καθωδήγησε αυτήν να αναλάβει την μονομερή ενέργεια επεκτάσεως των χωρικών της υδάτων. Η ενέργεια αυτή έχει άμεσες επιπτώσεις στην οριοθέτηση ΑΟΖ και υφαλοκρηπίδος, ενώ αποτελεί στοιχείο ισχυροποιήσεως του τουρκο-λιβυκού μνημονίου, το οποίο θεωρείται μεν από την Ελλάδα παράνομο, όμως παραμένει σε ισχύ. Ενώ, λοιπόν, η κοινή λογική υποδεικνύει ότι η υπογραφή της Διακηρύξεως των Αθηνών έπρεπε να γίνει ταυτοχρόνως με την αποκήρυξη του τουρκο-λιβυκού μνημονίου από την Άγκυρα, η τελευταία χρησιμοποιεί το ενεργούμενό της, την κυβέρνηση Ντμπειμπά της Τριπόλεως για να το ισχυροποιήσει και να δημιουργήσει εφαλτήριο για περισσότερες διεκδικήσεις. Το έχουμε, άλλως τε, ξαναγράψει. Για την Τουρκία, κάθε συμβιβασμός και κάθε κίνησις προσεγγίσεως είναι απλώς βήμα προς την επομένη δέσμη διεκδικήσεων.
Είναι γεγονός ότι η τελευταία λιβυκή ενέργεια στρέφεται αμέσως εναντίον της Αιγύπτου και εμμέσως εναντίον της Ελλάδος. Διεκδικεί μίαν επέκταση της θαλασσίας ζώνης της προς Ανατολάς εις βάρος της αντιστοίχου της Αιγύπτου, παρ’ ότι, μάλιστα, η τελευταία είχε μονομερώς κηρύξει περιοχή ασκήσεως δικών της κυριαρχικών δικαιωμάτων την ζώνη αυτή. Τέτοιες ζώνες, όμως, πρέπει να οριοθετούνται με διμερείς συμφωνίες, προκειμένου να έχουν υπόσταση, κατά το Δίκαιο της Θαλάσσης.
Επανερχόμεθα, λοιπόν, προς την ελληνική Κυβέρνηση, τονίζοντας ότι είναι επιβεβλημένο να μεταβεί αμέσως ο Πρωθυπουργός στο Κάιρο, να συναντηθεί με τον Πρόεδρο Σίσι και να συνομολογηθεί διμερής συμφωνία, που θα διασφαλίζει τα ελληνικά και τα αιγυπτιακά συμφέροντα στην περιοχή. Μπορεί να είναι η συμφωνία αυτή συμπληρωματική προς την μερική οριοθέτηση που συνωμολόγησαν οι υπουργοί Εξωτερικών των δύο χωρών, Νίκος Δένδιας και Σαμέχ Σούκρι, στις 6 Αυγούστου του 2020. Μία τέτοια διμερής συμφωνία ανατρέπει και την επέκταση της Λιβύης στην καθ’ ημάς θάλασσα και το τουρκο-λιβυκό μνημόνιο.
Είναι, λοιπόν, πολύ πιο άμεσο, πολύ πιο απαραίτητο από οποιοδήποτε εσωτερικό πολιτικό ζήτημα η άμεσος αντιμετώπισις της νέας καταστάσεως που διαμορφώνουν Τουρκία και Λιβύη στην περιοχή. Οι Αιγύπτιοι το γνωρίζουν καλά. Καλό είναι, λοιπόν, και στην Αθήνα να παραγκωνισθούν οι κύκλοι εκείνοι που ισχυρίζονται ότι η κίνησις της Λιβύης είναι «συνηθισμένη» και να αναληφθεί η εθνική προσπάθεια για την διασφάλιση των ελληνικών συμφερόντων στην ανατολική Μεσόγειο. Σε αγαστή συμπόρευση με την Αίγυπτο.
estianews.gr
