ΕΙΔΗΣΕΙΣ: Η Τουρκία θα διαμορφώσει το μέλλον ολόκληρης της περιοχής όταν πετύχει τους στόχους της για το 2023, το έτος που συμπληρώνονται 100 χρόνια από την ίδρυση της Τουρκικής Δημοκρατίας, δήλωσε ο Τούρκος πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, προσθέτοντας ότι η Τουρκία βρίσκεται στο κατώφλι νέων νικών και επιτυχιών.
«Όπως σε όλες τις περιόδους της ιστορίας μας έτσι και σήμερα εμείς είμαστε εκείνοι που δίνουμε τον αγώνα για όλους τους καταπιεσμένους και αδικημένους που έχουν εναποθέσει τις ελπίδες τους τόσο σε εμάς όσο και για εμάς.
»Αυτή η μεγαλοσύνη δεν είναι αδυναμία της χώρας μας, αλλά αντίθετα, είναι η μεγαλύτερη πηγή της δύναμής της.
»Η Τουρκία που θα επιτύχει τους στόχους της για το 2023 θα διαμορφώσει το μέλλον ολόκληρης της περιοχής μας μαζί το δικό μας», δήλωσε ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν την Τετάρτη 29 Αυγούστου στο μήνυμά του για την τουρκική εθνική επέτειο στις 30 Αυγούστου, την «Ημέρα της Νίκης» όπως την αποκαλούν.
Οι Τούρκοι στις 30 Αυγούστου γιορτάζουν τη τελική τους νίκη επί του ελληνικού στρατού στη Μικρά Ασία το 1922 στη μάχη του Τουμλού Μπουνάρ ή αλλιώς Μάχη του Αλή Βεράν.
Η μάχη έλαβε χώρα στο μέτωπο της Μικράς Ασίας κατά την τελευταία φάση της Μικρασιατικής Εκστρατείας και πιο συγκεκριμένα σε ένα στενό πέρασμα ανάμεσα στους δίδυμους λόφους Κιουτσούκ και Μπουγιούκ Αντά και παρά τους πρόποδες των ορέων Μουράτ, Χασάν Ντεντέ και Αντά Τεπέ.
Αντίπαλοι ήταν, από τη μια τα Α΄ και Β΄ Σώματα του ελληνικού στρατού (υποστηριζόμενα από τις 9η, 12η και 13η Μεραρχίες πεζικού), με διοικητή τον αρχιστράτηγο Νικόλαο Τρικούπη και από την άλλη, πολυπληθέστερα τμήματα υπό την ηγεσία του ίδιου του Μουσταφά Κεμάλ, που αποτελούσαν τον κύριο όγκο της συνολικής δύναμης του τουρκικού στρατού.
Η έκβαση της μάχης υπήρξε ολέθρια για την ελληνική πλευρά.
Επακολούθησε σφαγή αρκετών εκ των τραυματισμένων και μέρους των αιχμαλωτισμένων Ελλήνων από Τούρκους ατάκτους και χωρικούς.
Οι ελληνικές απώλειες ανήλθαν σε 2.000 νεκρούς, 4.000 τραυματίες και επιπλέον 190 αξιωματικούς (περιλαμβανομένου του Τρικούπη) και σχεδόν 4.500 στρατιώτες πιάστηκαν αιχμάλωτοι από τους Τούρκους.
Οι απώλειες των Τούρκων ήταν ισάριθμες με τις ελληνικές, ωστόσο, ήταν ο ελληνικός στρατός που ηττήθηκε.
«Θυμάμαι τον Γαζή Μουσταφά Κεμάλ Ατατούρκ, τον αρχιστράτηγο του Πολέμου της Ανεξαρτησίας (σ.σ. έτσι αποκαλούν οι Τούρκοι τη Μικρασιατική Εκστρατεία) και όλα τα μέλη του στρατού μας που μας χάρισαν αυτή τη νίκη, με ευγνωμοσύνη και σεβασμό και εύχομαι το έλεος του Αλλάχ επί των μαρτύρων και των βετεράνων μας», είπε ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν.
«Αυτός ο τελευταίος κρίκος στην αλυσίδα των νικών που επιτεύχθηκαν τον μήνα Αύγουστο πήρε τη θέση του στην ιστορία ως ένα από τα σύμβολα που αντιπροσωπεύουν την απόφαση του τουρκικού έθνους να προστατέψει την ανεξαρτησία και το μέλλον του», πρόσθεσε.
Η νίκη της 30ης Αυγούστου είναι η «ενσάρκωση αυτής της αποφασιστικότητας μας που αναβίωσε για άλλη μια φορά», τόνισε ο Ερντογάν αναφερόμενος στην αποτυχημένη απόπειρα πραξικοπήματος της 15ης Ιουλίου 2016.
«Όπως και οι άλλες νίκες μας, η 30η Αυγούστου υποδηλώνει ότι ότι δεν έχει σημασία πόσο δύσκολες είναι οι συνθήκες, πάντα υπάρχει ένας ανοιχτός δρόμος της επιτυχίας μπροστά μας» προσθέτοντας ότι η όσα κατάφερε η Τουρκία τα τελευταία 16 χρόνια απέδειξαν ότι αυτό -δηλαδή ο δρόμος προς το μεγαλείο- είναι εφικτός.
«Πιστεύω ότι βρισκόμαστε στο κατώφλι νέων νικών και νέων επιτυχιών στο σήμερα.
»Σίγουρα θα κερδίσουμε αυτόν τον αγώνα μαζί με εκείνους που έχουν εμπιστοσύνη στην Τουρκία και στο τουρκικό έθνος», κατέληξε ο Τούρκος Πρόεδρος στο μήνυμά του.
Η πεποίθηση του Ερντογάν ότι η χώρα του θα διαμορφώσει το μέλλον ολόκληρης της περιοχής -μαζί και της Ελλάδας προφανώς- είναι εξαγγελία που εκπορεύεται από τον νεοοθωμανικό ιμπεριαλισμό του.
Οι διακηρύξεις περί «καταπιεσμένων» και «αδικημένων», που έχουν εναποθέσει τις ελπίδες τους στους Τούρκους, αναφέρονται σε μια ιστορική πραγματικότητα που εμείς οι Έλληνες δεν διδαχθήκαμε.
Όταν οι ορδές των Τουρκομογγόλων μουσουλμάνων εισέβαλαν στη Μικρά Ασία, τα κατώτερα και πιο εξαθλιωμένα στρώματα των ρωμαίικων (βυζαντινών) πληθυσμών, που ταλαιπωρούνταν σε μεγάλο ποσοστό από την αυτοκρατορική εξουσία της Κωνσταντινούπολης και τη βαρύτατη φορολογία, στράφηκαν στους Τούρκους και τους δέχτηκαν ως απελευθερωτές.
Δεκάδες χιλιάδες ελληνόφωνοι ρωμιοί όχι μόνο εξισλαμίστηκαν με τη θέλησή τους, επιλέγοντας με αυτό τον τρόπο να απελευθερωθούν, αλλά και σε μερικές γενιές τουρκοποιήθηκαν απολύτως.
Η πριγκίπισσα Άννα Κομνηνή (1083-1153), κόρη του αυτοκράτορα Αλέξιου Κομνηνού (1048/1056-1118), αναφέρει στην «Αλεξιάδα» της, ότι στα χρόνια της οι «Τούρκοι» της Μικράς Ασίας και ιδιαίτερα εκείνοι των παραλίων ήταν άπαντες ελληνόφωνοι.
Σύντομα η ελληνική γλώσσα αντικαταστάθηκε από την τουρκική, ωστόσο, το πολυπληθέστερο ελληνικό στοιχείο απορρόφησε τους πληθυσμιακά πολύ λιγότερους Τουρκομογγόλους εισβολείς.
Για αυτό και οι Τούρκοι της Θράκης και της Μικράς Ασίας σήμερα έχουν περισσότερο ευρωπαϊκά χαρακτηριστικά παρά μογγολικά, σε αντίθεση με τις τουρκικές φυλές της κεντρικής Ασίας και της Κίνας που είναι «καθαρόαιμοι» Τούρκοι για αυτό και είναι όμοιοι με Μογγόλους.
Το μεγαλύτερο κίνητρο εξισλαμισμού και εκτουρκισμού τους πρώτους αιώνες της τουρκικής εισβολής ήταν η απαλλαγή από κάθε φορολογία.
Να σημειωθεί ακόμα ότι ενώ οι Τούρκοι των παραλίων είναι κυρίως ελληνικής καταγωγής, από την Άγκυρα και πέρα είναι αρμενικής καταγωγής.
Συνολικά οι σημερινοί Τούρκοι λέγεται ότι στην πραγματικότητα είναι ένα άθροισμα συνολικά έως και 72 διαφορετικών εθνοτήτων, στους οποίους έχει επιβληθεί μέσω του Ισλάμ η τουρκική συνείδηση.
