Οι κληρικοί της κανονικής Ουκρανικής Ορθοδόξου Εκκλησίας του Πατριαρχείου Μόσχας δέχονται πιέσεις από τις Ουκρανικές αρχές να υποστηρίξουν το αίτημα του Πρόεδρου Πέτρο Πορόσενκο προς το Οικουμενικό Πατριαρχείο να εκχωρήσει τόμο αυτοκεφαλίας για μια νέα Ουκρανική Εκκλησία.
Το αίτημα παραδόθηκε τον περασμένο μήνα, με την υποστήριξη του Ουκρανικού κοινοβουλίου και σύσσωμης της ιεραρχίας των δύο σχισματικών Ορθοδόξων ομολογιών της Ουκρανίας. Δεν υποστηρίχθηκε ούτε από έναν ιεράρχη της κανονικής Ουκρανικής Ορθοδόξου Εκκλησίας του Χριστού.
Σε αντάλλαγμα για την υπογραφή αυτού του αιτήματος, οι Ουκρανικές αρχές πρόσφεραν στους κληρικούς την υπόσχεση «καλών σχέσεων» στο μέλλον.
Το Strana.ua έχει στη διάθεσή του το έντυπο του αιτήματος προς την Κωνσταντινούπολη, το οποίο διανέμεται στον κλήρο για να το υπογράψει, και πηγή μέσα από την Εκκλησία ανέφερε ότι εκπρόσωποι των τοπικών αρχών και των αρχών επιβολής του νόμου έχουν αρχίσει να προσεγγίζουν τους κληρικούς της κανονικής Εκκλησίας, πιέζοντάς τους να υποστηρίξουν το αίτημα και να τραβήξουν το ποίμνιό τους σε εκείνη την πλευρά.
Οι αρχές υπονοούν σε αυτούς που αντιστέκονται ότι δεν θα είναι σε θέση να βρούνε «επαρκή επιχειρήματα να υποστηρίξουν τις εκκλησίες τους» όταν οι ακραίοι εθνικιστές έρθουν να τις πάρουν. Όσοι αντιθέτως συμφωνήσουν, θα απολαύσουν «καλές σχέσεις».
Οι αντι-Ρωσσικές Ουκρανικές ριζοσπαστικές εθνικιστικές ομάδες, εδώ και χρόνια διεξάγουν επιθέσεις κατά των Ορθοδόξων πιστών και καταλαμβάνουν τις εκκλησίες. Έπειτα δε από την είδηση του αιτήματος του Ποροσένκο, ανακοίνωσαν ότι θα εντείνουν τις ενέργειές τους.
Το έντυπο που παρουσιάζεται στους ιερείς δεν κρύβει τα εθνικιστικά ερείσματα του αιτήματος για αυτοκεφαλία, περιγράφοντας εκείνους που την υποστηρίζουν ως «πατριώτες της γης μας» που αναζητούν ένα ισχυρό «θεμέλιο για ένα επιβιώσιμο Χριστιανικό κράτος.»
Το κείμενο του αιτήματος γράφει τα εξής:
Πρόσφατα, κληρικοί και λαϊκοί παρακολουθούν από κοντά τα γεγονότα στον Ορθόδοξο κόσμο σχετικά με την επίλυση του ζητήματος έκδοσης τόμου αυτοκεφαλίας στην Ορθόδοξη Εκκλησία στην Ουκρανία από τον Πατριάρχη Βαρθολομαίο Κωνσταντινουπόλεως.
Ως ένας βαθειά πιστός Χριστιανός και πατριώτης της γης μας, θεωρώ απαραίτητο να υποστηρίξω την συγκεκριμένη πρωτοβουλία για την δημιουργία μιας ενιαίας Τοπικής Ορθόδοξης Εκκλησίας, ως θεμέλιο για ένα επιβιώσιμο Χριστιανικό κράτος.
Στις δύσκολες συνθήκες αυτών των πολεμικών σχεδόν καιρών, η ενοποίηση της Ορθοδοξίας στην Ουκρανία αποτελεί ζωτική αναγκαιότητα. Πρέπει να συνενώσουμε, και να ξεπεράσουμε το σχίσμα στην Εκκλησία. Όλοι όσοι επιθυμούν το καλό στην Ορθόδοξη Εκκλησία στην Ουκρανία, ας εργαστούν με προσευχή στα χείλη να πραγματοποιηθεί η ενότητα στην Εκκλησία, με οδηγό τις αρχές των κανόνων της Εκκλησίας. [σ.σ. !!!!]
Είμαι απολύτως βέβαιος ότι η ενοποίηση των Ορθοδόξων Εκκλησιών στην Ουκρανία σε μια Τοπική Εκκλησία και η αναγνώρισή της από τον Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως και από τους προκαθημένους των άλλων Ορθοδόξων Εκκλησιών, θα συμβάλει στην ενίσχυση της διαομολογιακής και διαθρησκευτικής συνεργασίας σε όλα τα επίπεδα. Η ίδρυση μιας Τοπικής Ορθόδοξης Εκκλησίας στην Ουκρανία αποτελεί ένα σημαντικό βήμα για την ενίσχυση της ανεξαρτησίας και της ευημερίας του δημοκρατικού κράτους.
Ταυτόχρονα, τονίζω ότι η παρέμβαση εκπροσώπων ριζοσπαστικών κοινωνικο-πολιτικών οργανώσεων στις εσωτερικές υποθέσεις της Εκκλησίας είναι απαράδεκτη.
Μετάφραση Φαίη για το ΑΒΕΡΩΦ
Η αναφορά του Προύσης Ελπιδοφόρου για την απονομή Αυτοκεφαλίας από το Οικουμενικό Πατριαρχείο:
«Οι Εκκλησίες, οι οποίες έλαβαν το αυτοκέφαλο καθεστώς τους και μερικές και την Πατριαρχική τους αξία από το Οικουμενικό Πατριαρχείο, οι ίδιες παρεξήγησαν το θέμα αυτό της ημερησίας διατάξεως, και εθεώρησαν ότι είχαν δικαίωμα να αμφισβητήσουν μία πράξη και μία τάξη, στην οποία οι ίδιες όφειλαν ουσιαστικά το κανονικό τους καθεστώς και την εκκλησιαστική τους υπόσταση. Θεώρησαν, δηλαδή, ότι η συζήτηση μερικών θεμάτων ήταν ευκαιρία για την αμφισβήτηση των προνομίων του Οικουμενικού Πατριαρχείου, ή την σχετικοποίησή τους, διά της διεκδικήσεως ρόλου και συμμετοχής σε αυτά και των άλλων Προκαθημένων. Έτσι φτάσαμε να ζητείται η συναπόφαση όλων των Προκαθημένων για την απονομή του Αυτοκεφάλου. Αποτέλεσμα ήταν το Οικουμενικό Πατριαρχείο να αποσύρει το θέμα αυτό από την ημερησία διάταξη και να συνεχίσει την εφαρμογή της μέχρι τώρα τηρουμένης ιεράς παραδόσεως. Ο σκοπός των Οικουμενικών Συνόδων δεν είναι η πραγμάτευση με κριτήρια φιλοδοξίας της κανονικής τάξεως, αλλά η καταγραφή και η επικύρωση και η διαφύλαξη της ήδη τηρουμένης και καθιερωθείσης κανονικής τάξεως. Αυτό το πνεύμα διέπει όλες τις αποφάσεις των Οικουμενικών Συνόδων. Προκειμένου, μάλιστα, περί των κανονικών προνομίων του Κωνσταντινουπόλεως, αυτά δεν μπορούν να γίνουν αντικείμενο διαπραγματεύσεως η ανταλλάγματος. Εάν τίθενται επί τάπητος, τούτο γίνεται κατά τη συνοδική παράδοση της Εκκλησίας με αποκλειστικό σκοπό την ένδειξη σεβασμού, συντονισμού, ευταξίας των κατά τόπους εκκλησιών και την πρόσκληση για περαιτέρω τήρησή της παλαιφάτου πράξεως και τάξεως.»
