Του Μάνου Οικονομίδη
Η ανείπωτη τραγωδία με την κατάρριψη του Boeing των Malaysia Airlines, που παρέσυρε στον θάνατο σχεδόν 300 ψυχές, πηγαίνει από χθες χέρι-χέρι με μια άλλη τραγωδία, με περισσότερο… μόνιμα χαρακτηριστικά.
Αυτήν της προπαγάνδας χωρίς όρια, περί του ποιός ευθύνεται, ποιός όχι και τι πρέπει να γίνει, στη σκιά του εμφυλίου πολέμου της Ουκρανίας, και της νωχελικής στάσης που είχε κρατήσει μέχρι σήμερα η διεθνής κοινότητα.
Παρακολουθώντας τα διεθνή ΜΜΕ, που κατά κύριο λόγο σεργιανίζουν σε δυτικές χώρες, δύσκολα δεν θα διέκρινε κανείς την προσπάθεια να ενοχοποιηθεί η πλευρά των φιλορώσων αυτονομιστών, ή ακόμη και η ίδια η Ρωσία.
Και την ίδια στιγμή, να αθωωθεί εκ των προτέρων η ουκρανική πλευρά, ώστε να μην υπάρχουν σκιές και ερωτηματικά για τον ρόλο του Πέτρο Ποροσένκο.
Διέρρευσαν “συνομιλίες” των αυτονομιστών, που φέρονται να ομιλούν περί ενός αεροπλάνου που κατέρριψαν. Εκείνοι βρήκαν το “μαύρο κουτί” και… δεν το δίνουν. Το αντιπυραυλικό σύστημα είναι ρωσικής κατασκευής. Και πολλά ακόμη.
Λιγότερη έκταση δόθηκε από τα διεθνή ΜΜΕ στο γεγονός ότι οι αυτονομιστές επέμειναν από την πρώτη στιγμή πώς τα δικά τους αντιπυραυλικά συστήματα δεν έχουν τόσο μεγάλη εμβέλεια για να καταρρίψουν αεροπλάνο το οποίο πετάει σε δεκάδες χιλιάδες πόδια. Αν την είχαν άλλωστε, μάλλον θα είχαν ήδη προλάβει να ρίξουν μερικά ουκρανικά μαχητικά.
Όπως ελάχιστη έκταση δόθηκε στην… τυχαία παραδοχή Ουκρανών στρατιωτικών αξιωματούχων, ότι είχαν καταρτίσει εδώ και εβδομάδες σχέδιο για την κατάρριψη του προεδρικού αεροπλάνου του Βλαντιμίρ Πούτιν, εφόσον πετούσε πάνω από τον δικό τους εναέριο χώρο. Μπορεί δηλαδή και να… έκαναν δοκιμές.
Σε κάθε περίπτωση, για άλλη μια φορά χάθηκε το μέτρο. Ακόμη και στην προπαγάνδα. Και σήμερα θα ζήσουμε μια συνεδρίαση του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ για το Boeing και την Ουκρανία, αλλά… όχι για τη Γάζα. Η ιστορία της ζωής μας.
