Το κελλί του Γ. Παϊσιου όπως είναι σήμερα (φωτορεπορτάζ)

ΤΟ ΞΑΚΟΥΣΤΟ ΚΕΛΛΙ ΤΟΥ ΟΣΙΟΥ ΓΕΡΟΝΤΑ ΠΑΪΣΙΟΥ

Του Γιώργου Θεοχάρη

Φωτορεπορτάζ στο κελί του γέροντα Παϊσιου από τον φωτογράφο Φώτη Κόκκαλη

Χιλιάδες προσκυνητές- όπως βλέπουμε στις φωτό-, συρρέουν όλο το χρόνο  για να προσκυνήσουν το  ταπεινό κελί όπου έζησε και ασκήτεψε   δεκαπέντε  και πλέον χρόνια  ο μακαριστός  γέροντας Παϊσιος.

 Σε αυτό  το κελί δέχτηκε τις εξομολογήσεις,  άκουσε τις δυσκολίες  ένιωσε τις, θλίψεις των χιλιάδων αυτών ανθρώπων που προσέφευγαν επί πολλά χρόνια για να  του καταθέσουν τα πρόβλημα τους , να ζητήσουν τη συμβολή του, την ευχή και τη προσευχή του και να αναχωρήσουν αναπαυμένοι στη ψυχή τους.

Το κελί (Παναγούδα) του πατρός Παϊσιου–και ο  Ιερός Ναός του που τιμάται στο γενέθλιο της Παναγίας (8 Σεπτεμβρίου)- χιλιάδες ψυχές ξεκουράστηκαν ακούγοντας τα πνευματικά λόγια που τους απηύθυνε ο γέροντας και  το κάθε τους αίτημα γινόταν προσευχή προς τον Θεό με αξιοθαύμαστα αποτελέσματα.

Όσοι πήγαιναν στον πατέρα Παϊσιο με βαριά την καρδιά και τον λογισμό έφευγαν ξελαφρωμένοι από το βάρος το οποίο τους διακατείχε.

Δεν είναι λίγοι εκείνοι οι οποίοι έχουν ομολογήσει τα θαύματα τα οποία είδαν από τη προσευχή του οσίου γέροντα. Εκατοντάδες άρθρα και περιγραφές των ανθρώπων οι οποίοι έζησαν κοντά  του έστω και για λίγες ώρες ομολογούν την αγιότητά του.
Τα δρομάκια τα οποία οδηγούσαν στο κελί του εάν είχαν φωνή θα ομολογούσαν τα διάφορα θαυμαστά που έζησαν από τους ανθρώπους  που περνούσαν από αυτά.

Πόσα δάκρυα και πόσα κλάματα δεν δέχτηκαν αυτά τα πανέμορφα μονοπάτια από τις πονεμένες ψυχές .Όλα τα  καλντερίμια  οδηγούσαν τους προσκυνητές στην Παναγούδα .

Με τα ψηλά κυπαρίσσια, την καταπράσινη φύση γύρω από το κελί του γέροντα Παισίου. Κάτω από τα καταπράσινα δέντρα  με τον γέροντα να νουθετεί τους προσκυνητές  καθισμένους στα κούτσουρα στο υπαίθριο αρχονταρίκι, έτσι όπως το ονόμασαν οι ίδιοι.
 

Πόσες ψυχές έζησαν το μεγαλείο του θεού  δίπλα στον θεόπνευστο   από τη Καππαδοκία γέροντα.

Δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι πολλοί και σήμερα αισθάνονται την ανάγκη, παρόλο που ο τάφος του γέροντα είναι στο μοναστήρι του ΑΓ. Ιωάννου του Θεολόγου στη Σουρωτή Θεσσαλονίκης,να επισκεφτούν το  κελί του, να θυμηθούν  τις παλιές τους αναμνήσεις κοντά στον  μεγάλο ασκητή, τα λόγια που τους είπε, τις συμβουλές που τους ‘έδωσε, τα  θαύματα που τους έκανε και να βάλουν μετάνοια μπροστά από το  συρματόπλεγμα, έξω από το κελί του .

Πιστεύουμε ότι δεν θα αργήσει η ώρα που το Οικουμενικό πατριαρχείο και ειδικά ο Παναγιότατος Πατριάρχης κ.κ. Βαρθολομαίος που  ιδιαίτερα ευλαβούνταν τον γέροντα Παϊσιο, θα ανακηρύξει μεταξύ των Αγίων, τον φωτισμένο Αγιορείτη γέροντα Παϊσιο.

Ο γέροντας Παϊσιος αν και λείπει σήμερα σωματικά όμως είναι ενθρονισμένος στη κάθε ψυχή που τον γνώρισε από κοντά αλλά και στα εκατομμύρια –σε κάθε γωνιά της γης-των πιστών που διάβασαν τα βιβλία – που γράφτηκαν για εκείνον- και που ένιωσαν την προσευχή του μπροστά στον πολυεύσπλαχνο  Θεό και στην Παναγία μητέρα του, την οποία πολύ αγάπησε παιδιόθεν και αξιώθηκε να την δει κατά την επίγεια ζωή του.

Γέροντα Παϊσιε, λείπετε από τη σημερινή Ελλάδα,- της εξαθλίωσης  και της ισοπέδωσης των πάντων- αλλά   πιστεύουμε ότι οι προσευχές σας  μπροστά στο θρόνο του αρνίου του Θεού είναι προτιμότερες από την επίγεια παρουσίας σας. 

Να έχουμε την αγία ευχή!

Το χαριτωμένο ζώο που βρίσκεται κοντά στο κελί του μακαριστού γέροντα.