ΑΓΙΟΣ ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΠΟΡΦΥΡΙΟΣ: Η τηλεοπτική παραγωγή έχει συχνά τις δικές της σιωπηλές ιστορίες. Άλλες γράφονται στα γραφεία, άλλες στις συσκέψεις, άλλες μέσα στα στούντιο.
Από τον Γιώργο Θεοχάρη
Υπάρχουν όμως κι εκείνες που δεν χωράνε σε καμία κάρτα θέματος, γιατί απλώς ξεπερνούν το ανθρώπινο μέτρο. Μία τέτοια, βαθιά προσωπική και συγκλονιστική ιστορία, εκτυλίχθηκε στα γυρίσματα του αφιερώματος του MEGA για τον Άγιο Πορφύριο το 2013. Μια ιστορία που μέχρι σήμερα δεν είχε αποκαλυφθεί ολόκληρη.
Η αρχή ενός αφιερώματος που φαινόταν… αδύνατον να γίνει
Ήταν πέντε εβδομάδες πριν το Πάσχα, όταν αποφάσισα να προτείνω στη σύσκεψη της πρωινής εκπομπής «Κοινωνία Ώρα Mega» την παραγωγή ενός αφιερώματος για τον γέροντα Πορφύριο. Ο Γιώργος Οικονομέας και ο Δημήτρης Καμπουράκης δέχθηκαν αμέσως. Όμως η ανταπόκριση από όσους θέλαμε να μιλήσουν ήταν… μηδενική.
Από το γραφείο του Αρχιεπισκόπου, καμία απάντηση. Από το Μήλεσι, επίσης. Η μία εβδομάδα διαδεχόταν την άλλη και η σύσκεψη της Δευτέρας – ο απόλυτος «κόφτης» για να κλειδώσει το θέμα – πλησίαζε απειλητικά.
Η απογοήτευση ήταν πια εμφανής. Το αφιέρωμα – που τόσο επιθυμούσα να γίνει – έμοιαζε να μην είναι γραφτό.
Η τηλεφωνική κλήση που άλλαξε τα πάντα
Ήταν 6:30 το πρωί. Η εκπομπή ξεκινούσε στις 6:45 και οι συντάκτες βρισκόμασταν ήδη από τις 5:30 στο κανάλι. Μια συνάδελφος σήκωσε το τηλέφωνο της εκπομπής και μου έκανε νόημα.
«Σε ζητάει μια γυναίκα για τον γέροντα Πορφύριο».
Πήρα το ακουστικό. Η φωνή της ήταν γλυκιά, καθαρή, σχεδόν… μελωδική.
– «Ποιος κάνει το αφιέρωμα για τον Άγιο Πορφύριο;»
– «Δυστυχώς, κυρία μου, δεν θα το κάνουμε. Δεν μιλάει κανείς».
– «Όχι παιδί μου. Θα το κάνετε. Να ‘χετε την ευλογία του. Ο πατήρ Πορφύριος είναι ήδη στους Οσίους. Προχωρήστε και όλα θα ανοίξουν».
– «Ποια είστε; Από πού…»
– «Δεν έχει σημασία. Σημασία έχει ότι ξεκινάς κάτι που το θέλει ο Θεός».
Και η γραμμή έκλεισε.
Οι συνάδελφοι την είπαν «κάποια τρελή που παίρνει πρωί-πρωί». Εγώ όμως δεν μπόρεσα να ξεχάσω εκείνη τη φωνή.
Η απίστευτη ανατροπή δύο ώρες αργότερα
Γύρω στις 9:00 χτύπησε το κινητό. Ήταν ο τότε υπεύθυνος Τύπου της Αρχιεπισκοπής, ο νυν Μητροπολίτης Θεσσαλιώτιδος κ. Τιμόθεος.
– «Ο Μακαριώτατος θα μιλήσει για τον γέροντα Πορφύριο».
Πριν συνέλθω από την έκπληξη, τηλεφώνησαν από το Μήλεσι. Μου έδωσαν το τηλέφωνο της 11χρονης τότε Νεκταρίας Καρατζή, που έψαλλε στον γέροντα. Η ίδια όμως ετοιμαζόταν για πτήση στο εξωτερικό και δεν μπορούσε να μιλήσει.
Τότε πήρα την απόφαση: πάμε στο εκκλησάκι του Αγίου Γερασίμου δίπλα στην Πολυκλινική Αθηνών. Ήταν το σημείο όπου ο Άγιος Πορφύριος είχε γυρίσει τους διαδρόμους, θεραπεύοντας και στηρίζοντας ανθρώπους επί δεκαετίες.
Το «τυχαίο» της Νεκταρίας – που μόνο τυχαίο δεν ήταν
Καθώς κάναμε το stand-up στην είσοδο της Πολυκλινικής, κάποιος μου χτύπησε την πλάτη. Γύρισα και είδα μια ψηλή κοπέλα.
– «Γεια σας. Είμαι η Νεκταρία Καρατζή».
Έμεινα άφωνος.
– «Μα… δεν πετούσατε το πρωί;»
– «Η πτήση ακυρώθηκε… και σκέφτηκα να περάσω από εδώ».
Τα μάτια της βούρκωσαν όταν άρχισε να μιλά για τον γέροντα Πορφύριο. Μπήκαμε στον ναό και ξεκινήσαμε τα γυρίσματα.
Ο νεαρός με τον γύψο: ένας ακόμη «οιωνός»
Απέναντί μου κάθισε ένας νεαρός με δεμένο χέρι. Μας παρακολουθούσε προσεκτικά.
– «Κάνετε αφιέρωμα για τον γέροντα;»
– «Ναι, αλλά με πολύ κόπο».
– «Ο πνευματικός μου, ο πατέρας Γεώργιος Αλευράς, ήταν στην αδελφότητα του Αγίου. Στα χέρια του κοιμήθηκε ο γέροντας Πορφύριος. Είναι εδώ κοντά, αλλά φεύγει το απόγευμα για τα Καυσοκαλύβια. Προλάβετε τον».
Μέσα σε λίγα λεπτά βρεθήκαμε με έναν από τους πιο στενούς μαθητές του Αγίου.
Σκηνές που δεν χωρούν σε τηλεοπτικό ρεπορτάζ
Ο πατήρ Γεώργιος μάς ξενάγησε στους χώρους της Πολυκλινικής όπου ο γέροντας είχε ασκήσει το χάρισμά του. Και τότε πλησίασε μια ηλικιωμένη γυναίκα.
– «Μήπως κάνετε κάτι για τον γέροντα Πορφύριο;»
– «Ναι, μιλάμε για εκείνον».
– «Παιδί μου, έχω να έρθω εδώ δέκα χρόνια. Ήρθα σήμερα για κάποια χαρτιά. Ήμουν νοσοκόμα 30 χρόνια. Ο γέροντας ήταν Άγιος. Τον έβλεπαν να ίπταται στην Ομόνοια. Τον είχα δει κι εγώ με τα μάτια μου…».
Το συνεργείο είχε παγώσει. Κανείς δεν μιλούσε. Ήταν σαν να μας ακολουθούσε μια αόρατη παρουσία που έφερνε στον δρόμο μας ανθρώπους-κλειδιά.
Το αφιέρωμα που «γράφτηκε» από τον ίδιο τον Άγιο
Τελικές συνεντεύξεις:
– Ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών
– Ο καθηγητής Κρουσταλάκης
– Η Νεκταρία Καρατζή
– Ο π. Γεώργιος Αλευράς
– Ο π. Νικόδημος Καβαρνός
– Πολλά ακόμη πνευματικά παιδιά που προέκυψαν… «από το πουθενά»
Το αφιέρωμα τελικά γυρίστηκε και προβλήθηκε τη Μεγάλη Εβδομάδα, αφήνοντας ανεξίτηλο αποτύπωμα.
Κάποια πράγματα δεν εξηγούνται με τη λογική. Ούτε προγραμματίζονται. Ούτε πιέζονται. Απλώς… συμβαίνουν.
Και όσοι βρίσκονται εκεί τη στιγμή που συμβαίνουν – όπως εμείς τότε – γνωρίζουν βαθιά μέσα τους ότι ήταν κάτι περισσότερο από ρεπορτάζ. Ήταν μια δημόσια κατάθεση ψυχής. Μια μικρή μαρτυρία για έναν Άγιο που συνέχιζε να καθοδηγεί όσους τον πλησίαζαν, ακόμη και μετά την κοίμησή του.
Αυτός ήταν ο Άγιος Πορφύριος!
