Του Αλέξανδρου Ελευθεριάδη
Στη ζωή όλα τα πράγματα χωρίζονται σε δύο κατηγορίες. Στα εφήμερα, τα περαστικά, τα άνευ ουσιαστικής σημασίας, και στα ουσιαστικά, τα διαχρονικά, τους βασικούς άξονες γύρω από τους οποίος δομείται η κοινωνία και ο άνθρωπος.
Το πρόβλημα είναι ότι η αλαζονεία πολλές φορές κυριεύει τους εφήμερους. Τους κάνει να αισθάνονται ισχυροί, ανίκητοι, ειδικά μόλις αποκτήσουν λίγη δύναμη και εξουσία. Από την άλλη, οι ήρεμες δυνάμεις δεν χρειάζονται να αποδείξουν την ισχύ τους. Είναι αυτό που είχε δηλώσει κάποτε ο Μακαριώτατος Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και Πάσης Ελλάδος, κ.κ. Ιερώνυμος. <<Τα άδεια βαρέλια κάνουν θόρυβο>>.
Τα τελευταία χρόνια η πατρίδα μας ζει στιγμές που πριν μια δεκαετία θα φάνταζαν βγαλμένες από ένα κακόγουστο και τρομακτικό σενάριο. Κατακόρυφη πτώση βιωτικού επιπέδου, ισοπέδωση εργασιακών δικαιωμάτων, σημαντικό περιορισμό της ουσιαστικής ελευθερίας. Ο κόσμος, εξαντλημένος από τα συνεχόμενα χτυπήματα ψάχνει την δύναμη να αντιδράσει, να υπερασπιστεί το μέλλον του, να προσδιορίσει την καινούργια θέση του στην κοινωνία και να ανακαλύψει το πως θα μπορέσει να ανταπεξέλθει στις μεγάλες προκλήσεις που του παρουσιάζονται.
Αυτήν την ώρα λοιπόν, κάποιοι άνθρωποι που κρατάνε -για διάφορους λόγους- τις τύχες της χώρας μας στα χέρια τους αποφάσισαν ότι είναι η κατάλληλη στιγμή να χτυπήσουν την εκκλησία.
Πώς; Προσπαθώντας να μας πείσουν ότι είναι αναχρονιστικό και… αντιδημοκρατικό να λένε τα παιδιά μας προσευχή στο σχολείο. Ότι είναι άνευ σημασίας να εκκλησιάζονται ή να διδάσκονται το μάθημα των θρησκευτικών. Μας είπαν κιόλας ότι θα είναι για το… οικονομικό (!) καλό της Ελλάδας να χωριστεί η εκκλησία από το κράτος.
Για ένα λεπτό όμως. Ποιοι τα είπαν όλα αυτά; Οι ίδιοι άνθρωποι που αμφισβήτησαν την γενοκτονία των Ποντίων. Οι ίδιες φωνές που έχουν πιάσει στο στόμα τους την ελληνική επανάσταση του 1821. Εκείνοι που ανατριχιάζουν στην ιδέα των μαθητικών παρελάσεων. Που θεωρούν άνευ σημασίας το να χαθούν ελληνικά νησιά. Και, φυσικά, οι άνθρωποι που χτυπάνε τον θεσμό της οικογένειας, προσπαθώντας να εξισώσουν το ιερό μυστήριο του γάμου με μία απλή υπογραφή σε ένα γραφείο.
[irp posts=”323003″ name=”Αρχιεπίσκοπος: Να προχωρήσουμε ως ένα σώμα” (ΦΩΤΟ)”]
Βεβαίως, αντιλαμβανόμαστε την ζήλια τους. Σε πρόσφατη έρευνα, το 98% των Ελλήνων δήλωνε την πίστη του στον θεσμό της οικογένειας, την ίδια ώρα που η πίστη στον στρατό ξεπερνούσε το 70% και στην εκκλησία έφτανε το 65%. Η πίστη στο πολιτικό σύστημα σε τι ακριβώς ποσοστά βρίσκεται; Αυτοί οι άνθρωποι που πολεμάνε τα ιερά και όσια του τόπου μας μπορούν άραγε να κυκλοφορήσουν ανάμεσα στον λαό (όχι σε όσους βόλεψαν αλλά σε όσους στενάζουν από τις πολιτικές τους).
Επίσης, εκείνοι μοιράζουν μόνο φτώχια, δυστυχία, φόρους, προβλήματα και προδοσία. Την ίδια ώρα που η εκκλησία συνεχίζει να προσφέρει ταπεινά και χωρίς μεγάλα λόγια σε όποιον έχει ανάγκη.
Στα αμέτρητα συσσίτια, στις δράσεις συλλογής ρούχων και τροφίμων, στην απλή καθημερινή προσφορά δίπλα σε όλους τους ανθρώπους που έχουν ανάγκη. Και, φυσικά, μέσα από τον λόγο Του Θεού και από την πίστη που ατσαλώνει την ψυχή του δοκιμαζόμενου ελληνικού λαού.
Ας μην γελιούνται. Κάθε προσπάθεια που κάνουν να αγγίξουν την πίστη, την εκκλησία, τα ιερά και τα όσιά μας, θα πέσει στο κενό. Ο κύριος Φίλης θα μπορούσε να το επιβεβαιώσει. Και πολλοί άλλοι. Ο λόγος είναι απλός. Τα άδεια βαρέλια μπορεί να κάνουν θόρυβο, αλλά παραμένουν άδεια. Κενά. Και όση… ηχορύπανση και αν κάνουν, είναι καταδικασμένα να σωπάσουν και να κάνουν χώρο για ό,τι αξίζει πραγματικά.
