Στο Βήμα Ορθοδοξίας, ιεράρχες της Ελλαδικής Εκκλησίας υψώνουν έναν λόγο ασυνήθιστα αιχμηρό, προειδοποιώντας ότι η Ευρώπη οδηγείται συνειδητά σε πληθυσμιακή ερήμωση.
Ρεπορτάζ: Γιάννης Παπανικολάου
Αφορμή στάθηκαν οι πρόσφατες αποφάσεις του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου που ανοίγουν τον δρόμο για τη χρηματοδότηση αμβλώσεων σε επίπεδο Ευρωπαϊκής Ένωσης, επιλογές που –όπως υποστηρίζουν– δεν αποτελούν απλώς κοινωνικές ρυθμίσεις, αλλά κομμάτι ενός ευρύτερου γεωπολιτικού και ιδεολογικού σχεδίου.
Οι τοποθετήσεις των ιεραρχών δεν περιορίζονται σε ηθικές ενστάσεις. Μιλούν για «δομική αποδόμηση της ζωής», για πολιτικές που αντιμετωπίζουν τον άνθρωπο ως αριθμό και το παιδί ως κόστος. Όπως σημειώνουν, η Ευρώπη γερνά, οι γεννήσεις καταρρέουν και αντί να ενισχύεται η οικογένεια, θεσμοθετείται η χρηματοδότηση της άμβλωσης ως κανονικότητα.
Η απόφαση που άλλαξε το πολιτικό τοπίο
Στις 10 Δεκεμβρίου, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ενέκρινε την Πρωτοβουλία Ευρωπαίων Πολιτών (European Citizens’ Initiative – ECI), η οποία προβλέπει τη δημιουργία ειδικού ταμείου για τη χρηματοδότηση αμβλώσεων. Η πρωτοβουλία, που υποστηρίζεται από την οργάνωση «My Voice, My Choice», συγκέντρωσε πάνω από 1,12 εκατομμύρια υπογραφές από τουλάχιστον επτά κράτη-μέλη και εγκρίθηκε με 358 ψήφους υπέρ και 202 κατά.
Η ουσία της πρότασης είναι σαφής: γυναίκες από χώρες όπου ισχύουν περιορισμοί στις αμβλώσεις θα μπορούν να μεταβαίνουν σε άλλο κράτος-μέλος και να τερματίζουν την εγκυμοσύνη τους χωρίς οικονομική επιβάρυνση, με τα έξοδα να καλύπτονται από ευρωπαϊκούς πόρους. Για την Εκκλησία, αυτή η επιλογή δεν συνιστά «διευκόλυνση», αλλά ευθεία παρέμβαση στα εθνικά νομικά πλαίσια.
Η κρίσιμη ευθύνη της Ευρωπαϊκής Επιτροπής
Η τελική απόφαση περνά πλέον στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή, η οποία αναμένεται να εξετάσει την πρωτοβουλία τον Μάρτιο. Ιεράρχες εκφράζουν τον φόβο ότι η διαδικασία είναι προσχηματική, καθώς η πολιτική κατεύθυνση έχει ήδη δοθεί. «Όταν το χρήμα μπαίνει μπροστά, οι νόμοι των κρατών μετατρέπονται σε διακοσμητικά στοιχεία», σημειώνει χαρακτηριστικά μητροπολίτης.
Η ανησυχία εντείνεται από το γεγονός ότι η Επιτροπή καλείται να αποφασίσει όχι απλώς για ένα κοινωνικό μέτρο, αλλά για μια αλλαγή φιλοσοφίας: ποιος ορίζει το δικαίωμα στη ζωή και ποιος χρηματοδοτεί τον τερματισμό της.
Αμβλώσεις και δημογραφική κατάρρευση: η μεγάλη σύνδεση
Οι ιεράρχες μιλώντας στο vimaorthodoxias.gr επιμένουν ότι το ζήτημα των αμβλώσεων δεν μπορεί να αποσπαστεί από το δημογραφικό. Η Ευρώπη βρίσκεται σε ιστορικά χαμηλά επίπεδα γεννήσεων, ενώ χώρες όπως η Ελλάδα αντιμετωπίζουν πραγματικό κίνδυνο πληθυσμιακής συρρίκνωσης. «Δεν χρειάζονται θεωρίες συνωμοσίας. Οι αριθμοί μιλούν μόνοι τους», τονίζουν.
Κατά την εκκλησιαστική προσέγγιση, όταν μια ήπειρος επιλέγει να χρηματοδοτεί την άμβλωση αντί να στηρίζει τη μητρότητα, την οικογένεια και την παιδική προστασία, τότε αποδέχεται σιωπηρά την ίδια της την παρακμή. Η άμβλωση παύει να παρουσιάζεται ως έσχατη λύση και μετατρέπεται σε πολιτική επιλογή.
Ιδεολογικοί αποκλεισμοί και διπλά μέτρα
Ιδιαίτερη οργή προκαλεί το γεγονός ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση απέκλεισε από χρηματοδοτήσεις οργανώσεις υπέρ της ζωής, όπως η Federation of Catholic Family Associations in Europe (FAFCE) και ο φοιτητικός οργανισμός World Youth Alliance, επικαλούμενη «μη συμπεριληπτική γλώσσα». Για τους ιεράρχες, αυτό συνιστά ξεκάθαρη ιδεολογική φίμωση.
Στο ίδιο μήκος κύματος κινείται και η κριτική του European Centre for Law and Justice, που προειδοποιεί ότι η χρηματοδότηση αμβλώσεων μέσω ευρωπαϊκών ταμείων υπονομεύει το εθνικό δίκαιο, καθιστώντας το ανενεργό μέσω οικονομικής παράκαμψης. «Πρόκειται για χρήση των χρημάτων των φορολογουμένων για να ακυρωθούν δημοκρατικά ψηφισμένοι νόμοι», έχει τονίσει ο διευθυντής του οργανισμού.
«Δεν είναι θεολογία, είναι επιβίωση»
Οι ιεράρχες ξεκαθαρίζουν ότι η παρέμβασή τους δεν περιορίζεται σε θεολογικό επίπεδο. «Αυτό που εξελίσσεται δεν είναι διαμάχη αξιών, αλλά μάχη επιβίωσης», σημειώνουν. Μια Ευρώπη χωρίς παιδιά, χωρίς νέες γενιές, χωρίς δημογραφική προοπτική, δεν μπορεί να διατηρήσει ούτε κοινωνική συνοχή ούτε πολιτική ανεξαρτησία.
Καθώς η υπόθεση οδηγείται στην κρίση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, η Εκκλησία δηλώνει ότι θα συνεχίσει να μιλά. Όχι γιατί διεκδικεί ρόλο εξουσίας, αλλά γιατί –όπως τονίζουν οι ιεράρχες– «όταν σιωπάς μπροστά στην εξαφάνιση της ζωής, γίνεσαι συνένοχος». Το διακύβευμα, λένε, δεν είναι μόνο το παρόν, αλλά το αν η Ευρώπη θα έχει μέλλον.
