Του Μάνου Χατζηγιάννη
“Ένας φίλος πάντα αγαπάει, αλλά εκείνος που αγαπάει δεν είναι πάντα φίλος”…. Αυτή η σοφή ρήση του Σενέκα ταιριάζει απόλυτα ως απάντηση στις ατελείωτες αγάπες και στις μελίρρητες προσφωνήσεις του Οικουμενικού Πατριάρχου προς τον Πάπα και το αντίστροφο, το διήμερο που πέρασε. Αυτό που ξεκάθαρα διεφάνη από τις ομιλίες των δύο ανδρών ήταν πως στο πίσω μέρος του μυαλού τους έχουν την ένωση.
Οι μεγάλες αλήθειες βέβαια ειπώθηκαν από τον Πάπα την πρώτη μέρα στην Κωνσταντινούπολη και συγκεκριμένα κατά την ομιλία του στον Ρωμαιοκαθολικό Ναό του Αγίου Πνεύματος. Η φράση του ” όταν προσπαθούμε για ενότητα καταλήγουμε σε ομοιομορφία και ομογενοποίηση” δεν επιδέχεται πολλών ερμηνειών…
Η δε κατηγορία του για Πελαγιανισμό σε όσους είναι αντίθετοι με τις οικουμενικές δοξασίες, που μοστράρονται ως διάλογοι και ως δήθεν υπακοή σε όσα ορίζει το Άγιο Πνευμα περί ενότητας, αποτελεί άκρως επιθετική κίνηση. Με λίγα λόγια ο Πάπας είπε πως όσοι διαφωνούν με τον ίδιο και τον Πατριάρχη Βαρθολομαίο είναι αιρετικοί! Αφού ο Πελαγιανισμός ήταν μια αιρεση του 5ου αιώνα που έλεγε πως ο άνθρωπος δύναται να σωθεί από μόνος του.
Σε κάθε περίπτωση τα αποτελέσματα του ταξιδιού του Πάπα στην Τουρκία έχουν μπει ήδη στο μικροσκόπιο του Βατικανού. Σύμφωνα με πληροφορίες στο Βατικανό υπάρχει διάχυτη ικανοποίηση επειδή στις επαφές στην Κωνσταντινούπολη με τον κ. Βαρθολομαίο δόθηκε ιδιαίτερη βαρύτητα στις οικουμενικές σχέσεις και στο διαθρησκευτικό διάλογο.
Η ανταποκρίτρια Philippa Hitchen, που συνόδεψε τον Πάπα στην Τουρκία, στέκεται και σε μια εντυπωσιακή στιγμή του ταξιδιού. Αυτή δεν είναι άλλη από τη χειρονομία του Πάπα να σκύψει το κεφάλι του και να ζητήσει την ευλογία του Πατριάρχη κατά τη διάρκεια της Θείας Λειτουργίας στον Πατριαρχικό Ναό του Αγίου Γεωργίου στην Κωνσταντινούπολη.
Οι “ειδικοί” του Βατικανού ισχυρίζονται πως αυτή η στιγμή ήταν η τρανή επιβεβαίωση σχετικά με την φιλία μεταξύ των δύο ηγετών, αλλά και για το μέλλον του οικουμενικού διαλόγου.
