Του Γιώργου Θεοχάρη
Για όσους δεν το γνωρίζουν:
Η μουσουλμανική μειονότητα της Θράκης δεν είναι εθνική, αλλά θρησκευτική: αποτελείται από 3 διαφορετικές ομάδες: τουρκόφωνους, Πομάκους και Αθίγγανους. Το κοινό στοιχείο και των τριών είναι το μουσουλμανικό θρήσκευμα.
Μέσα στους χώρους της μειονότητας ορισμένα μέλη της τουρκόφωνης ομάδας ασκούν αφομοιωτική πολιτική εις βάρος των Πομάκων και των Αθίγγανων, με σκοπό τον πλήρη εκτουρκισμό τους.
Ένα από τα ανθρώπινα δικαιώματα που στερούνται μέχρι τώρα η Πομακική και Τσιγγανική μειονότητα της Θράκης είναι και η διδασκαλία στα σχολεία της μητρικής τους γλώσσας, της Πομακικής, ενός αρχαϊκού σλαβικού ιδιώματος με πολλές επιδράσεις από την ελληνική και τουρκική γλώσσα, και της τσιγγάνικης, μιας ινδικής διαλέκτου. Μέχρι τώρα οι άνθρωποι αυτοί διδάσκονται στα σχολεία τους την ελληνική, ως γλώσσα του κράτους στο οποίο ζουν, και την τουρκική, χωρίς όμως αυτή να είναι η μητρική γλώσσα τους.
Θα έπρεπε λοιπόν ένα κόμμα, το οποίο είναι ευαίσθητο σε θέματα μειονοτήτων, αλλά και όλα τα κόμματα, να τοποθετηθούν και να πάρουν θέση γιατί ένα μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης εν έτει 2014 διδάσκει σε παιδιά των πολιτών του ως υποχρεωτική στα σχολεία τους μία γλώσσα, την τουρκική, που δεν είναι ούτε η μητρική του γλώσσα ούτε η επίσημη γλώσσα του κράτους του.
