Σε καταγγελίες για το Πατριαρχείο Ιεροσολύμων και τις πρακτικές που ακολουθούνται προχωρά ο Αρχιεπίσκοπος Ασκάλωνος, Νικηφόρος, ο οποίος έχει καθαιρεθεί τρεις φορές.
Με επιστολή που απέστειλε αναφέρεται στους λόγους που είναι εκτός της Αγιοταφικής Κοινότητας και παράλληλα τονίζει πως «το Πατριαρχείο βρίσκεται σε κίνδυνο.
Αναλυτικά η επιστολή του: «Αγαπητοί
Απευθύνθηκα σε σας γιατί έχω την εντύπωση ότι ενδιαφέρεστε για το Πατριαρχείο Ιεροσολύμων και για την Αγιοταφιτική Αδελφότητα, αλλά και για όλη την Ορθόδοξη Εκκλησία, της «Οποίας» είμαστε «Όλοι» μέλη , και δεν μπορούμε να αδιαφορούμε για κανένα μέλος της Εκκλησίας, όπως δυστυχώς, κάνουν μερικοί με την πρόφαση ότι «Το Πατριαρχείο είναι ανεξάρτητη Εκκλησία και δεν μπούμε να επέμβουμε». Δεν θέλω να πιστέψω ότι δείχνετε ενδιαφέρον μόνο για ικανοποιήσετε ορισμένους, και «κλείνετε» τα μάτια σας και τα αυτιά σας όταν ακούγονται δυσάρεστα πράγματα, γιατί το να πάρουμε θέση έχει και συνέπειες!!! Το θέμα είναι: θα βοηθήσουμε το Πατριαρχείο να ξεφύγει από την καταστροφή, να ξαναβρεί τον δρόμο του και να γίνει ένας «Φάρος» που θα φωτίζει όλο τον κόσμο με το Φως του Ευαγγελίου;
«Ιδού η Ρόδος, ιδού και το πήδημα».
Είμαι ήδη πάνω από εβδομήντα και δεν ξέρω πόσο καιρό ακόμη θα είμαι εδώ για να φωνάζω και να διαμαρτύρομαι για την κατάσταση στο Πατριαρχείο μας και στα Πανάγια Προσκυνήματα, γιατί δεν σκοπεύω να σταματήσω να διαμαρτύρομαι μέχρι να πεθάνω ότι πρέπει να δείξουμε λίγο φιλότιμο και να αρχίσουμε να ενδιαφερόμαστε για την ανεκτίμητη αυτή κληρονομιά που έχουμε στους Αγίους Τόπους σαν Χριστιανοί και σαν Έλληνες.
Θεωρητικά, δεν είχα κανένα ιδιαίτερο πρόβλημα με την θέση μου στο Πατριαρχείο. Ήμουν Επίσκοπος, μέλος της Συνόδου και Πατριαρχικός Επίτροπος στην Βόρεια Ίοδρανία, και θα μπορούσα να κάνω ότι κάνουν «όλοι», να αγνοήσω τους πάντες και τα πάντα και να κοιτάξω να περάσω όσο πιο ανώδυνα και ξεκούραστα μπορούσα τον καιρό μου. Επίσης θα μπορούσα, όπως έκαναν και «άλλοι», να φύγω από το Πατριαρχείο και να βολευτώ κάπου αλλού και να περάσω «καλά». Προτίμησα να αγωνιστώ για το Πατριαρχείο με όλες τις συνέπειες που ήξερα ότι θα είχα. Καί δεν το μετάνοιωσα καθόλου. Ότι έκανα, το έκανα για λόγους αξιοπρέπειας. Δεν μπορούσα να «είμαι» Επίσκοπος και να μην μπορώ να πω την γνώμη μου όταν έπρεπε και να διαμαρτυρηθώ για ότι νόμιζα ότι έπρεπε να διαμαρτυρηθώ. Δεν μπορούσα να βλέπω το «σπίτι» μου να καίγεται και να αδιαφορίσω λέγοντας ότι δεν είμαι εγώ υπεύθυνος. Δεν μπορούσα να βλέπω το Πατριαρχείο μας να καταστρέφεται και να κάνω το «κορόιδο».
Δεν μπορούμε να λειτουργούμε δίκην αράχνης (όπως δυστυχώς λειτουργεί το Πατριαρχείο μας τα τελευταία χρόνια), η οποία στήνει το δίχτυ της και περιμένει τα θύματά της να περάσουν για να τα πιάσει και να επιζήσει. Πρέπει να κάνουμε κάθε δυνατή προσπάθεια για να στρατολογήσουμε νέα μέλη για την Αδελφότητά μας , μέλη τα οποία θα πρέπει να τους εμπνεύσουμε εμπιστοσύνη για το μέλλον τους, να τους δείξουμε αγάπη και ενδιαφέρον για την τύχη τους, να τα πείσουμε ότι θα ζήσουν με αξιοπρέπεια, να τα μορφώσουμε όσο το δυνατόν περισσότερο για να μπορούν να αντιμετωπίζουν κάθε περίσταση , έτοιμα να εκπροσωπίσουν και να διακηρύξουν το μήνυμα των Παναγίων Προσκυνημάτων, το μήνυμα του Ευαγγελίου, σε όλο τον κόσμο, να αντιμετωπίσουν τους ποικίλους κινδύνους που απειλούν το Πατριαρχείο μας και να το προστατέψουν και να συνεχίσουν την δισχιλιετή ιστορία μας στους Αγίους Τόπους. Ανθρώπους που θα μας κάνουν υπερήφανους για το όνομά μας και την Πίστη μας.
Μπορεί κάποιος να μου πεί : Κι’ εσύ ποιός είσαι που φνάζεις και διαμαρτύρεσαι; όπως ήδη μου το έχουν πεί!!!
Προς Θεού, ποτέ μου δεν καυχήθηκα για το άτομό μου. Ξέρω ποιός είμαι και το έχω διακηρύξει επανειλημμένως ότι είμαι ο τελευταίος και αναξιότερος των Αγιοταφιτών και δεν είμαι καν άξιος να λέγομαι Χριστιανός. Αλλά θα αγωνίζομαι μέχρι να αναλάβει κάποιος άλλος, αξιότερος και ικανότερος, τον αγώνα αυτόν και να τον φέρει σε αίσιο τέλος. Προς το παρόν είμαι Αγιοταφίτης, Επίσκοπος και μέλος της Συνόδου, (Μπορεί να με έχουν καθαιρέσει , και μάλιστα τρεις φορές, δόξα τω Θεώ, τελείως άδικα, αυθαίρετα, και αντικανονικά, δικατατορικώ δικαίω, και φυσικά δεν δέχομαι, συνειδησιακά, αυτές τις καθαιρέσεις), και έχω κάθε δικαίωμα αλλά και υποχρέωση να φωνάζω και να διαμαρτύρομαι για ο,τι πιστεύω ότι αφορά το Πατριαρχείο μας. Δυστυχώς, εδώ και πολλά χρόνια, συμπεριφερόμαστε χειρότερα από τους κακούς γεωργούς του Ευαγγελίου, και αυτό πρέπει να αλλάξει. Έχουμε ξεπεράσει τους Αρχιερείς και τους Φαρισαίους τους οποίους καυτηρίασε ο Κύριος με τα φοβερά «Ουαί υμίν», και αλλοίμονό μας εάν δεν αλλάξουμε συμπεριφορά.
Αρχιεπίσκοπος Ασκάλωνος Νικηφόρος».
