Του Γιώργου Θεοχάρη-Αφιέρωμα: ΑΓΙΟΡΕΙΤΙΚΟ ΒΗΜΑ
12 Ιουλίου 1994 και ώρα 11:00 το πρωϊ. Ο ταπεινός γέροντας Παϊσιος παραδίδει το πνεύμα του εις χείρας Θεού ζώντος.
20 ολόκληρα χρόνια συμπληρώνονται σήμερα χωρίς τη Θεία μορφή του, τους απλούς και θεόπνευστους λόγους του, τις παρηγορητικές συμβουλές του .
Ένας γέροντας που μίλησε στις καρδιές των ανθρώπων που τον συνάντησαν και συνεχίζει να εμπνέει όλους όσους διαβάζουν μέχρι σήμερα τους λόγους του από τα δεκάδες συγγράμματα που έχουν γραφεί για την οσιακή μορφή του.
Ένα πνευματικό ανάστημα που σημάδεψε τον 20ο αιώνα.Διορατικός, ασκητικός, ταπεινός. Το τρίπτυχο των αρετών του.
Στο λιτό κελλί του, μέσα στο δάσος της Παναγούδας στο Αγιο Ορος, έχουν καταφύγει χιλιάδες κόσμου από την Ελλάδα και το εξωτερικό. Επιστήμονες έσπευαν να τον δουν για να εξηγήσουν το ανεξήγητο! Διότι ο Θεός είναι αδύνατο να εξηγηθεί με τη λογική και τα μαθηματικά της επιστημονικής γνώσης.Η βαθύτητα των διδαχών του δεν ερμηνεύονται ούτε κι από γνωστούς κορυφαίους πανεπιστημιακούς που έφευγαν αναπαυμένοι και έκπληκτοι από τον φωτισμένο γέροντα.
Απλοί άνθρωποι, φοιτητές αλλά και επιστήμονες, όπως προαναφέραμε, ζητούσαν απαντήσεις στα προβλήματα τους, στις θλίψεις και στα αδιέξοδά τους . Να ξεπερδέψουν το κουβάρι της σκέψης τους και να βρουν λύση ήθελαν. Και την έβρισκαν στον γέροντα.
”Όλοι εδώ έρχονται λυπημένοι” είχε δηλώσει στο ΑΓΙΟΡΕΙΤΙΚΟ ΒΗΜΑ ο πατέρας Αρσένιος που σήμερα ζει στο κελλί του γέροντα Παϊσιου και για κάποιο διάστημα τον διακονούσε.
”Και έφευγαν χαρούμενοι”, τονίζει. ”Αυτό νομίζω ότι τα λέει όλα” .
Οταν τον ρώτησα για τον λάκο που βρίσκεται δεξιά του κελλιού, μου είπε ότι αυτόν τον λάκο τον έσκαψε ο ίδιος ο γέροντας Παϊσιος διότι ήθελε να ταφεί εδώ αλλά στη συνέχεια άλλαξαν πολλά πράγματα …..τα οποία δεν μπορούμε να τα πούμε.
”Είδα τον γέροντα Παϊσιο να ίπταται”
Ο Καθηγητής Δογματικής της Θεολογικής Σχολής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης,κ. Δημήτριος Τσελεγγίδης, το 2009 μου είχε μιλήσει στο αφιέρωμα που έκανα για τον τηλεοπτικό σταθμό MEGA και πραγματικά με συγκλόνισε.
Δεν τα παίξαμε όλα όσα είπε τότε για τον γέροντα Παϊσιο για να μην θεωρηθεί ως προτροπή από το μεγαλύτερο κανάλι της χώρας προς την ανακήρυξη του ως ΑΓΙΟΣ .
Σήμερα λοιπόν στην μνήμη του γέροντα Παϊσιου αποκαλύπτω τη συγκλονιστική μαρτυρία που μου έδωσε ο καθηγητής κ. Τσελεγγίδης.
Βαθιά συγκινημένος και με δάκρυα στα μάτια μου είπε ότι, μετά την κοίμησή του μέσα στο Αγιο Ορος, καθώς πήγαινε στο κελλί του, είδε τον γέροντα Παϊσιο να ίπταται .
Διευκρινιστική ερώτηση: Εννοείται πριν κοιμηθεί; Οχι μετά την κοίμησή του σας λέω.
Εξεπλάγη. Και μου λέει επίσης, ότι δεν ήταν η πρώτη φορά.
Ο γέροντας Παϊσιος είχε πνευματικό τέκνο του τον κ. Τσελεγγίδη για πολλά χρόνια.
Επίσης, άλλος επιχειρηματίας που μίλησε στο αφιέρωμα είχε αποκαλύψει ότι ο γέροντας Παϊσιος του έλεγε τη ζωή με λεπτομέρειες του κάθε μήνα που πήγαινε να τον δει.
Το χειρόγραφο- γράμμα του γέροντα Παϊσιου στη μητέρα του Ευλαμπία που αγαπούσε ιδιαίτερα
”Μίλαγε στις καρδιές των ανθρώπων, οχι σαν ένας μάγος……..” μου είχε εξηγήσει ο Μητροπολίτης Μεσογαίας, κ.Νικόλαος, που όπως μου ανέφερε στο αφιέρωμα, έζησε μαζί του στο κελλί του στη Παναγούδα για έξι μήνες.
Εν τω μεταξύ, εξίσου σημαντική είναι κι μαρτυρία ενός μοναχού που πήγαινε στο κελλί του γ. Παϊσιου.Μία μέρα είχε πάνω από 100 ανθρώπους για να δει. Πήρε τον δίσκο και άρχισε να κερνάει ο γέροντας.Φτάνει λοιπόν σε έναν νεαρό άνδρα, ηλικίας γύρω στα 30-35 ετών, πέρνει το λουκούμι από τον δίσκο και το βουτάει στο χώμα και του το προσφέρει! ΄’Εμεινε έκπληκτος ο νεαρός. Γιατί αυτό γέροντα; του λέει. ”Γιατί εσύ δίνει στα παδιά ναρκωτικά΄΄, απαντά ο γέροντας Παϊσιος. Ο συγκεκριμένος άνθρωπος ήταν έμπορος ναρκωτικών ουσιών. Τελικά τον πήρε μέσα. Και έτσι άλλαξε τη ζωή του και ήρθε κοντά στον Χριστό.
Αυτό το έζησε ο ίδιος ο μοναχός και ρώτησε τον γέροντα για τον συγκεκριμένο άνθρωπο και του λέει. ”π. Ιωσήφ, πόσο λυπήθηκα για αυτή την ψυχή που καταστρέφει χιλιάδες παιδιά. Αλλά αν ήξερες τι όμορφη ψυχή έχει αυτός ο άνθρωπος και τώρα που μετανόησε και αν την καλλιεργήσει μπορεί να γίνει και Αγιος…..!
Τι μας διδάσκει η ζωή του χαρισματούχου γέροντα
Ένας απλός άνθρωπος που ξεκίνησε από την Κόνιτσα, ο Αρσένιος κατά κόσμον.. Απόφοιτος μόλις τρίτης δημοτικού!Κι όμως η βαθύτητα των διδαχών του παραπέμπει σε έναν επιστήμονα τοτυ Θεού!
Ξυλουργός στο επάγγελμα. Αυτό έκανε μέχρι να κληθεί για να υπηρετήσει στο στρατό.
Όταν του παραγγελλόταν να κατασκευάσει κάποιο φέρετρο, ο ίδιος, συμμεριζόμενος την θλίψη της οικογένειας, αλλά και τη φτώχεια της εποχής, δεν ζητούσε χρήματα.
Από τότε είχε την ελεημοσύνη, ως ευλογία ο μακαριστός.
Ασυρματιστής ,ήταν η ειδικότητά του στον στρατό.
Επόμενο βήμα:Μοναχός και “Ασυρματιστής του Θεού “. Μάλιστα, ο Γέροντας φέροντας ως παράδειγμα την κατά τη στρατιωτική του θητεία αυτή ιδιότητα, απάντησε σε κάποιον που αμφισβητούσε τη χρησιμότητα της μοναχικής ζωής ότι οι μοναχοί είναι “ασυρματιστές του Θεού”, εννοώντας την θερμή τους προσευχή και την έγνοια τους για την υπόλοιπη ανθρωπότητα.
Τι μας διδάσκει η ζωή του γέροντα; Οτι ο αυριανός γέροντας Παϊσιος μπορεί να είναι και ένας από εμάς, αρκεί με την ασκητική ζωή του να συγκινήσει τον Θεό.
Ο γέροντας Παϊσιος ενταφιάστηκε στο Ιερό Ησυχαστήριο του Αγίου Ιωάννη του Θεολόγου στη Σουρωτή Θεσσαλονίκης.Δεν ήθελε τιμές και δόξες, μου είχε πει το πνευματικό του τέκνο, ο γέροντας Χριστόδουλος Αγγελόγλου που με βοήθησε σημαντικά να κάνω το τηλεοπτικό αφιέρωμα στο MEGA.Έκτοτε, κάθε χρόνο στις 11 προς 12 Ιουλίου, στην επέτειο της κοίμησής του, τελείται αγρυπνία στο Ιερό Ησυχαστήριο, με συμμετοχή χιλιάδων πιστών, όπως και έγινε και τη φετινή χρονιά.
Η Αγιοκατάταξή του θεωρώ ότι είναι θέμα καθαρά τυπικό. Διότι με όλα αυτές τις ενδείξεις και τις αποδείξεις περί της αγιοσύνης του στη συνείδηση του κόσμου είναι ΑΓΙΟΣ.
