Λιθιά Καστοριάς, 16-4-2016 Γέρων Ιερόθεος ο Καρεώτης – ο φιλόσοφος νους.
Ο προσγειωμένος «εν μέσω της Εκκλησίας» της τε στρατευομένης και τοις εν Ουρανώ.
Ένας αγέρωχος πνευματώδης μοναχός που η αγιότητά του συν-υπήρχε με την κοσμικότητα τελείως αρμονικά! Σίγουρα σημάδεψε θετικά τη ζωή όσων τον γνώρισαν…
Στις 16-04-2016, στο παρεκ-κλήσιο της Ζωοδόχου Πηγής και της Αγίας Παρασκευής, στη Λιθιά της Καστοριάς, τελέστηκε σε μία σεμνή τελετή το ετήσιο μνημόσυνο του μακαριστού γέροντα Ιεροθέου του Καρεώτ (29/12/1933 – 25/04/2015).
Είναι η περιοχή που ο γέροντας άρεσε να επισκέπτεται συχνά για να βρίσκεται κοντά σε αγαπημένους του ανθρώπους.
Η παρουσία του κόσμου συγκινητική, το συναίσθημα έκδηλο στα πρόσωπα των παρευρεθέντων… Η εκκλησία πλημμύρισε από κόσμο κάθε ηλικίας που ήρθε να δείξει την αγάπη και το σεβασμό στον εκλιπόντα. Ήταν μιά δικαίωση για τον τρόπο που διακονούσε ο γέροντας! Είχε την ίδια απήχηση σε μεγάλους και μικρούς, φτωχούς και πλούσιους, μορφωμένους και αμόρφωτους, σε όλους!
Ο γέρων Ιερόθεος, ξεχώριζε για την αυθεντικότητα του! Δεν τον ενδιέφερε η εικόνα του. Αντίθετα, νομίζω πως του άρεσε να την τσαλακώνει! Κάτι για το οποίον ξεχώριζε στην αγιορείτικη πολιτεία. Ενώ όλοι οι άλλοι θέλουν να παραμένουν ατσαλάκωτοι στα μάτια των ανθρώπων, εκείνος ήθελε να είναι ατσαλάκωτος στα μάτια του Θεού…
Ειλικρινής, αυθόρμητος, πολυμαθής και φιλόσοφος μιας άλλης ζωής που μέσα από την εσωτερική μοναξιά, αναζητά και βρίσκει την εσωτερική ηρεμία, την ψυχική ισορροπία την οποίαν το μόνο που μπορεί να την διαταράξει είναι η ανθρώπινη υποκρισία! Νομίζω πως ο παππούς, πίστευε στους αληθινά αμαρτωλούς που μπορούν να μετανιώνουν και όχι σε εκείνους που αισθάνονται την αυτοδικαίωση ως κατάκτηση της σωτηρίας.
Σήμερα η έννοια της Αγιότητας αποτελεί προνόμιο των λίγων! Στην φιλοσοφία του γερο -Ιεροθέου, η αγιότητα υπήρξε πάντοτε καρπός του αγώνα εκείνων που δεν θέλησαν να δουν τον Θεό σαν δεδομένο, τον παράδεισο, σαν ένα κλειστό κλαμπ προνομιούχων δήθεν θρησκευομένων, πέραν των οποίων δεν χωρά κανείς άλλος μέσα σε αυτό…
Ο γέρων Ιερόθεος υπήρξε ένας αληθινός καλός άνθρωπος και αυτό ταυτόχρονα τον έκανε καλό μοναχό! Τον παρακαλούμε θερμά, από εκεί που βρίσκεται,στην αγκαλιά του Θεού, να θυμάται όσους έγιναν αποδέκτες της αγάπης του. Υπήρξε μια αληθινή ψυχή που αναζήτησε μέσα από την αγάπη προς τον άνθρωπο την σωτηρία! Είμαι βέβαιος ότι τελικά την βρήκε… (τμήμα του κειμένου είναι του πατρός Θωμά Ανδρέου).
Αργύριος Βαϊνάς
){kind=link}