Λαρίσης Ιγνάτιος: Να είμαστε συνεπείς στο κατηχητικό μας έργο αλλά και στην πνευματική μας ζωή

Σύναξη κατηχητών στην Ιερά Μητρόπολη Λαρίσης και Τυρνάβου

Με μεγάλη επιτυχία ολοκληρώθηκαν οι εργασίες της κατηχητικής συνάξεως το απόγευμα της Τρίτης 24ης Σεπτεμβρίου 2013 με την συμμετοχή πολλών κατηχητών και κατηχητριών της Λαρισαϊκής Εκκλησίας, που πραγματοποιήθηκε στο Επισκοπείο της Ιεράς Μητροπόλεως Λαρίσης και Τυρνάβου.
Ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Λαρίσης κ.Ιγνάτιος καλοσώρισε τους εκλεκτούς συνεργάτες του κατηχητικού έργου και τους παρεκάλεσε με ιδιαίτερη προθυμία και πύρινο ζήλο να διακονήσουν τον χώρο της νεότητος, να αγαπήσουν πολύ και να στηρίξουν ιδιαίτερα τους νέους μαθητές, μικρούς και μεγαλύτερους, ώστε να πάρουν εφόδια ζωής σε μία εποχή που δοκιμάζονται τα πάντα, αλλά το αληθινό αντέχει και το αυθεντικό ελκύει και τελικά με την χάρη του Θεού επικρατεί. Τους παρεκίνησε δε να επιδεικνύουν συνέπεια και ακρίβεια στην πνευματική τους ζωή, ώστε να δέχονται την ευλογία του Θεού και να αποτελούν πρότυπα για τους νέους βλαστούς της Εκκλησίας, αφού κατά την ρήσιν των Πατέρων ό,τι έχει κανείς δίδει και ότι καλό βιώνει αυτό πρέπει και να διδάσκει.

Ακολούθησαν οι εισηγήσεις των ομιλητών, οι οποίες είλκυσαν πραγματικά και την προσοχή, αλλά και το ενδιαφέρον των κατηχητών.

Πρώτος εισηγητής ήταν ο Πρωτοσύγκελλος της Ιεράς Μητροπόλεως, Αρχιμανδρίτης π.Αχίλλιος Τσούτσουρας, ο οποίος ανέπτυξε το θέμα: «Συγκομιδή του κατηχητικού έργου».
Ο π.Αχίλλιος αναφέρθηκε στις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν σήμερα οι γονείς αλλά και τα παιδιά και πώς αυτό έγινε αντιληπτό στην παρελθούσα κατηχητική και σχολική χρονιά, ενώ εξήγησε πώς μία επιτυχημένη κατηχητική συντροφιά κατάφερε να φέρει και πάλι το χαμόγελο και την χαρά τόσο στα πρόσωπα των μικρών παιδιών, όσο και των γονέων τους.

Ο δεύτερος εισηγητής ήταν ο Ελλογιμώτατος κ.Χαράλαμπος Β.Στεργιούλης, εκπαιδευτικός και διδάκτορας της βυζαντινής φιλολογίας, ο οποίος ανέπτυξε με πολύ μεγάλη αμεσότητα   το θέμα : «Φως, περισσότερο φως» – « Ο ρόλος του Κατηχητικού στη σύγχρονη κοινωνία της κρίσης ».
Ο λόγιος ομιλητής παρουσίασε με έναν πολύ πρωτότυπο τρόπο μορφές της Εκκλησίας και του Έθνους μας, πρόσωπα ιερά και σπουδαία, ανθρώπους θυσίας και αληθινού ηρωϊσμού, οι οποίοι  κατήχησαν τον λαό του Θεού και ενίσχυσαν τα ελληνόπουλα σε στιγμές πολύ πιο δύσκολες από την σημερινή πραγματικότητα και κάλεσε τους νέους και τις νέες της συνάξεως να γίνουν μελετητές, ερευνητές και μιμητές του έργου τους. Μίλησε για τον Προφήτη Ηλία, τον Άγιο Νικόλαο, Αρχιεπίσκοπο Μύρων της Λυκίας, τον Άγιο Ιωάννη, τον Χρυσόστομο, τον Άγιο Επιφάνιο Κύπρου, παρουσιάζοντας σημαντικές πτυχές της πολυτάραχης ζωής τους και πώς κάτω από τις τόσο αντίξοες συνθήκες κατάφεραν να φέρουν φως και αγαλλίαση στις ψυχές των ανθρώπων, ενώ δεν παρέλειψε να αναφερθεί με στοιχεία αδιάψευστα και στην ζωή και το έργο τριών πολύ σημαντικών ανθρώπων, που φώτισαν και ενίσχυσαν σε κρίσιμους και ιδιαίτερα επικίνδυνους χρόνους το γένος των Ελλήνων, όπως του Διονύσιου, του Φιλόσοφου ή Σκυλόσοφου, του Μεγάλου Αγίου Ιερομάρτυρος της Εκκλησίας  Πατροκοσμά, του Αιτωλού και του Οσίου Χριστοφόρου, του Παπουλάκου.

Και οι δύο εισηγητές είχαν την δυνατότητα, ενώ μιλούσαν να προβάλλονται σκηνές από τα γεγονότα στα οποία αναφέρονταν, πράγμα το οποίο έκανε ακόμη πιο ενδιαφέρουσες τις ομιλίες τους.

Στο τέλος της συναντήσεως ο Σεβασμιώτατος παρεκάλεσε τον ποληό και έμπειρο κατηχητή και παιδαγωγό, κ.Κωνσταντίνο Αθανασόπουλο, από την Χριστιανική Εστία Λάρισας να απευθύνει χαιρετισμό στους κατηχητές της τοπικής Εκκλησίας και εκείνος, ανταποκρινόμενος με πολλή αγάπη, μίλησε με ιδιαίτερη ζωντάνια και νεανικό σφρίγος στα παιδιά, καλώντας τα να επιδεικνύουν όχι μόνο θάρρος και δύναμη, όρεξη και διάθεση προσφοράς στο κατηχητικό έργο αλλά και να ευθυμούν, να είναι χαρούμενοι και όχι σκυθρωποί και να μεταφέρουν την χαρά και την αισιοδοξία τους στις καρδιές των κατηχητοπαίδων, ενώ δεν έκρυψε την συγκίνησή του για την ευλογία αυτής της βραδυάς, να είναι συνηγμένοι τόσοι ευλογημένοι άνθρωποι και να συζητούν θέματα κατηχητικής προσφοράς και πνευματικών διδαχών.

Η ωραία αυτή βραδυά έκλεισε με εκμάθηση νέων κατηχητικών και εκκλησιαστικών ασμάτων, τα οποία χαροποίησαν ιδιαίτερα τους συγκεντρωμένους κατηχητές και κατηχήτριες.