Παναγία Δοβρά: Το απόγευμα της Τρίτης, 20 Οκτωβρίου, στον Ιερό Ναό του Αγίου Λουκά του Ιατρού στην Ιερά Μονή Παναγίας Δοβρά Βεροίας τελέστηκε ο Αρχιερατικός Εσπερινός και η Παράκληση του Αγίου Λουκά του Ιατρού χοροστατούντος του Μητροπολίτη Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμονος.
Στην Ιερά Ακολουθία μεταφέρθηκε από το σκευοφυλάκιο της Ιεράς Μονής η λειψανοθήκη που περιέχει αποτμήματα των χαριτοβρύτων Ιερών Λειψάνων του Αγίου Μεγαλομάρτυρος Δημητρίου του μυροβλήτου, με την ευκαιρία της επικείμενης εορτής του.
Πλήθος κόσμου προσήλθε για να προσκυνήσει τόσο τα χαριτόβρυτα Ιερά Λείψανα του Αγίου Δημητρίου, όσο και το χαριτόβρυτο Ιερό Λείψανο του Αγίου Λουκά του Ιατρού που θησαυρίζεται στην Ιερά Μονή και τίθεται σε προσκύνηση κάθε Τρίτη, στην καθιερωμένη Ιερά Παράκληση.
Παρατίθεται η ομιλία του Μητροπολίτη Βεροίας
Την περασμένη Κυριακή εόρτασε η Αγία μας Εκκλησία τη μνήμη του αγίου αποστόλου και ευαγγελιστού Λουκά, του ιατρού. Το όνομα του αγίου αυτού αποστόλου και πιστού συνεργάτου του πρωτοκορυφαίου αποστόλου Παύλου έλαβε και ο άγιός μας, ο άγιος Λουκάς αρχιεπίσκοπος Συμφερουπόλεως, κατά τη μοναχική του κουρά. Τον τιμούσε μάλιστα ιδιαιτέρως και γιατί έφερε το όνομά του, αλλά και γιατί ήταν και αυτός ιατρός, όπως και ο ίδιος.
Μιλώντας για τον ευαγγελιστή Λουκά σε μία ομιλία του ο άγιός μας, του οποίου ψάλαμε και απόψε την Ιερά Παράκληση, μας υπενθυμίζει έναν στίχο από τον 18ο ψαλμό του προφητάνακτος Δαβίδ, ο οποίος περιγράφει το έργο των αποστόλων και των ευαγγελιστών.
Τι λέγει ο ψαλμωδός; «Εις πάσαν την γην εξήλθεν ο φθόγγος αυτών και εις τα πέρατα της οικουμένης τα ρήματα αυτών».
Οι απόστολοι με τη χάρη του Θεού είχαν φωνές πιο δυνατές από κάθε τι επάνω στη γη, και παρά το ότι φαίνονταν μικροί και ανίσχυροι κατά κόσμον, αποδείχθηκαν πιο δυνατοί και από τους πιο ισχυρούς. Γιατί οι απόστολοι γέμισαν με τον λόγο τους ολόκληρη την οικουμένη, και η φωνή τους ακούσθηκε σε όλο τον κόσμο.
Το ακούτε; μας ρωτά ο άγιος Λουκάς. Το θείο κήρυγμα των αποστόλων ακούσθηκε όχι μόνο σε όλη τη γη αλλά και σε ολόκληρη την οικουμένη. Ο λόγος τους έφθασε ακόμη και στην ακοή των αγίων ασωμάτων και επουρανίων δυνάμεων. Στη γη ο λόγος τους εισχώρησε στον νου διαφόρων ανθρώπων, και κάποιους από αυτούς τους έκανε αγίους, ενώ κάποιους άλλους τους έκανε σκληρούς εχθρούς του Θεού.
Γιατί το κήρυγμα των αποστόλων είχε μία τέτοια αφάνταστη και άπειρη δύναμη; Γιατί κήρυτταν όχι τον δικό τους λόγο, αλλά τον λόγο του Θεού, ο οποίος είναι «τομώτερος υπέρ πάσαν μάχαιραν δίστομον και διϊκνούμενος άχρι μερισμού ψυχής τε και πνεύματος, αρμών και μυελών, και κριτικός ενθυμήσεων και εννοιών καρδίας», όπως γράφει ο απόστολος Παύλος.
Φορείς και κήρυκες του λόγου του Θεού υπήρξαν οι άγιοι απόστολοι, και το κήρυγμά τους έφθανε μέχρι τους ουρανούς και ακουγόταν σε όλη την οικουμένη, αλλά και οι ιεροί ευαγγελιστές, οι οποίοι κατέγραψαν και διέσωσαν και παρέδωσαν και σε εμάς τη ζωή και τον λόγο και τα θαύματα του Κυρίου, γι’ αυτό και τους τιμούμε και τους μνημονεύουμε και επικαλούμεθα τις πρεσβείες και τη χάρη τους.
Αυτό όμως που ισχύει για τους αγίους αποστόλους και ευαγγελιστές, των οποίων ο λόγος κατά τον προφητάνακτα Δαβίδ «εξήλθεν εις πάσαν την γην», ισχύει και για ορισμένους άλλους μεγάλους αγίους, όπως ο άγιος μεγαλομάρτυς και μυροβλύτης Δημήτριος, του οποίου τη μνήμη θα εορτάσουμε σε λίγες ημέρες. Γι’ αυτό θέσαμε σήμερα σε προσκύνηση στον ναό μας απότμημα του ιερού του λειψάνου.
Δεν ήταν απόστολος και ευαγγελιστής ο άγιος μεγαλομάρτυς Δημήτριος, ήταν όμως κήρυκας του λόγου του Χριστού, τον οποίο εκήρυττε στους νεαρούς Θεσσαλονικείς, που συγκεντρώνονταν για να τον ακούσουν, στις στοές της Χαλκευτικής, στην Καταφυγή.
Και μπορεί να μην κήρυττε μεγαλόφωνα, αλλά το κήρυγμά του το πολλαπλασίασε η θαρραλέα ομολογία του μαθητού του, του αγίου μάρτυρος Νέστορος, ο οποίος αποφάσισε με την ευχή του διδασκάλου του να αντιπαρατεθεί στο στάδιο της Θεσσαλονίκης με τον Λυαίο, τον επίλεκτο μονομάχο του Ρωμαίου αυτοκράτορος, που προκαλούσε τους χριστιανούς.
Η επίκληση του αγίου Νέστορος «ο Θεός του Δημητρίου, βοήθει μοι», λίγο πριν να αντιμετωπίσει και να εξουδετερώσει τον Λυαίο, «εξήλθε εις πάσαν την γην», και ήταν το πιο ισχυρό και πειστικό κήρυγμα που μπορούσε να ακουσθεί, γιατί επιβεβαιώθηκε από ένα θαύμα, το θαύμα της νίκης του νεαρού Νέστορος έναντι του πολύπειρου και δυνατού Λυαίου.
Ο «φθόγγος» όμως και η μαρτυρία του αγίου μεγαλομάρτυρος Δημητρίου «εξήλθε εις πάσαν την γην» και με το μύρο του, το οποίο μετέφεραν οι προσκυνητές σε μικρά φιαλίδια σε όλη την οικουμένη, αφηγούμενοι συγχρόνως και τα πολυάριθμα θαύματά του.
Και το μύρο του αγίου Δημητρίου, το οποίο αποτελεί τεκμήριο της αγιότητός του και της χάριτος του Θεού, δεν έρρεε μόνο κάποτε. Συνεχίζει να ρέει και να εκπηγάζει από το ιερό και μαρτυρικό λείψανό του ακόμη και σήμερα και να διδάσκει στους ανθρώπους την αλήθεια αλλά και το μεγαλείο της εις Χριστόν πίστεως.
Αυτήν διδάσκει ο προσφιλής μας άγιος Δημήτριος και σε εμάς που έχουμε απόψε την ευλογία να ασπασθούμε το μυρόβλυτο λείψανό του μαζί με του αγίου Λουκά, και να λάβουμε τη χάρη του, καλώντας μας συγχρόνως να μιμηθούμε το παράδειγμά του και να δίδουμε και εμείς, όπως και εκείνος, τη μαρτυρία της πίστεώς μας στον Χριστό στο περιβάλλον και στον κόσμο που ζούμε.
