Ένας αστυνομικός της φρουράς του ̔Αγίου Όρους είχε σκανδαλισθή υπερβολικά από διάφορα άτοπα που συνήντησε στην εξάσκησι της υπηρεσίας του. Αναστατωμένος ψυχικά έφθασε ώς την Καλύβη του π. Καλλινίκου.
— Γέροντα, του λέει, είμαι πολύ απογοητευμένος και στενοχωρημένος από την κατάστασι. Είχα μεγάλη επιθυμία να έρθω εδώ για να συναντήσω εναρέτους και αγίους μοναχούς και βρήκα το αντίθετο. Εάν στον ιερό τούτο τόπο υπάρχει τόση αταξία, τι να περιμένη κανείς από τον άλλο κόσμο;
— Ήρθα να βρώ αρετή και βρήκα κακία. επανελάμβανε απογοητευμένος ο αστυνομικός.
Αγαπητέ μου, του λέει ο γέρο-Καλλίνικος, κάνοντάς τον να μείνη άναυδος από την σοφή του παρατήρησι, η αρετή δεν είναι ρούχα που τα έπλυναν και τα άπλωσαν στην Δάφνη για να φαίνωνται.
Και με την σοφία του βοήθησε τον αστυνομικό να τακτοποιήση καλά μέσα του το θέμα.
Η υπηρεσία η δική σου, του είπε, είναι όχι μόνο να βλέπης τις αταξίες και τις κακίες, αλλά και να προσπαθής να τις εξιχνιάζης και να τις ανακαλύπτης και τότε που δεν φαίνονται. Δεν σε έστειλαν εδώ για να ανακαλύπτης την αρετή, αλλά για να πατάξης το κακό και να το λιγοστέψης. Εσύ ξέχασες τον προορισμό σου αυτόν, έστρεψες αλλού την προσοχή σου και γι’ αυτό βρέθηκες σε τόση θλίψι και απελπισία. Και μη ξεχνάς ότι η αρετή είναι κάτι κρυφό, που καλλιεργείται μυστικά στον θάλαμο της καρδιάς…
Ο αστυνομικός έφυγε κατενθουσιασμένος από την συζήτησι και από την ωραία τοποθέτησι του Γέροντος.
Γέροντας Καλλίνικος ο Ησυχαστής
