Ι.Μ.ΒΕΡΟΙΑΣ: Στο τέλος Σεπτεμβρίου ο Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων, συνοδευόμενος από ομάδα κληρικών και λαϊκών πραγματοποίησαν πρσοκυνηματυική και εκαπιδευτική εκδρομή στην Αίγυπτο.
Αρχικά επισκέφθηκαν το Μεγάλο Μουσείο του Καΐρου και άλλα κλασσικά μνημεία της Αιγύπτου και στη στη συνέχεια μετέβησαν στην Ιερά Μονή Αγίας Αικατερίνης στο Σινά. Ο Μητροπολίτης χοροστάτησε στον Εσπερινό και τέλεσε Αρχιερατική θεία Λειτουργία της εορτής της Παγκοσμίου Υψώσεως του Τιμίου Σταυρού (27 Σεπτεμβρίου), ενώ κήρυξε και τον θείο λόγο. Ομάδα προσκυνητών ανέβηκε στην Αγία Κορυφή, όπου τελέστηκε επίσης θεία Λειτουργία από τον Καθηγούμενο της Παναγίας Σουμελά Αρχιμ. Παντελεήμονα Παπαεμμανουήλ.
Οι προσκυνητές έτυχαν της εγκάρδιας υποδοχής των πατέρων της Μονἠς. προσκύνησαν το ιερό Παρεκκλήσιο της Αγίας Βάτου και το ιερό λείψανο της Αγίας Αικατερίνης και στη συνέχεια ξεναγήθηκαν στους χώρους της Μονής και το μοναδικό μουσείο.
Το ταξίδι ολοκληρώθηκε με επίσκεψη στο Πατριαρχείο Αλεξανδρείας όπου έγινε συνάντηση με τον Πατριάρχη Αλεξανδρείας κ. Θεόδωρο στην αίθουσα Θρόνου του Πατριαρχείου. Ο Πατριάρχης καλωσόρισε τον Μητροπολίτη και τους προσκυνητές και απηύθυνε πατρικούς λόγους, ενώ προσέφερε στον Μητροπολίτη ένα απότμημα ιερού λειψάνου του Αγίου Χρυσοστόμου Παπασαρανατόπουλου του Ιεραποστόλου. Ο Μητροπολίτης αντιφώνησε προσφέροντας στον Πατριάρχη ενθύμια της επισκέψεως.
Παρατίθεται η ομιλία του Μητροπολίτη Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας στην Ι.Μ. Αγίας Αικατερίνης στο Σινά
Η χάρη του Θεού μας αξίωσε να τελέσουμε σήμερα τη θεία Λειτουργία στο καθολικό της σεβασμίας Ιεράς Μονής του Όρους Σινά, της Ιεράς Μονής της Αγίας Αικατερίνης, και να ζήσουμε το ιερώτατο αυτό μυστήριο της πίστεώς μας σε έναν τόπο κατ’ εξοχήν ιερό, σε έναν τόπο αγιασμένο από την παρουσία και τη χάρη του Θεού.
Διότι αυτό το όρος επέλεξε ο Θεός στην εποχή της Παλαιάς Διαθήκης για να δώσει τις πλάκες του νόμου του στον πιστό θεράποντά του, τον Μωυσή.
Αυτό το όρος επέλεξε για να προτυπώσει με τη φλεγομένη αλλά μη κατακαιομένη βάτο το μυστήριο της αειπαρθενίας της Υπεραγίας Θεοτόκου.
Αυτό το όρος επέλεξε για να αποτελέσει «τόπον σκηνώματος» του ιερού και θαυματουργού λειψάνου της πανευφήμου νύμφης του Χριστού, της αγίας μεγαλομάρτυρος και πανσόφου Αικατερίνης, της παρθένου, το οποίο και προσκυνήσαμε.
Και εάν σε αυτόν τον ιερό τόπο απεκάλυψε ο Θεός στους Ισραηλίτες με τις πλάκες των εντολών του το θέλημά του, χιλιάδες υπήρξαν από τους πρώτους χριστιανικούς αιώνες και μέχρι σήμερα οι όσιοι και θεοφόροι πατέρες, οι ασκητές και οι ερημίτες που έζησαν στον ιερό αυτό τόπο ακολουθώντας πιστά τις εντολές και το θέλημα του Θεού, ζώντας εν παρθενία και σεμνή πολιτεία υπό τη σκέπη της αγίας μεγαλομάρτυρος Αικατερίνης της πανσόφου.
Σε αυτόν τον μεγαλοπρεπή και ιστορικό ιερό ναό, όπου τιμάται «η άφλεκτος βάτος», η Κυρία Θεοτόκος, και εγκωμιάζεται ως «κλίμαξ γήθεν πάντας ανυψώσασα χάριτι»· σε αυτόν τον πάνσεπτο ναό, του οποίου το ηγουμενικό στασίδι κόσμησε με την αρετή και την αγιότητά του ο όσιος Ιωάννης, ο συγγραφέας της «Κλίμακος», ο οποίος περιέγραψε τη νοητή κλίμακα των αρετών που οδηγεί μοναχούς και μιγάδες στην ακρότητα των αρετών· σε αυτόν τον ναό, που άκουσε τους αλαλήτους στεναγμούς της προσευχής αμετρήτων Σιναϊτών πατέρων, τιμούμε σήμερα, σύμφωνα με το Σιναϊτικό εορτολόγιο, την παγκόσμιο ύψωση του τιμίου και ζωοποιού Σταυρού του Κυρίου μας, ο οποίος είναι, κατά τους θείους πατέρες, «κλίμαξ … δι’ ου ανελκύσθημεν οι επί γης» από την αμαρτία προς τον Θεό.
Αποτελεί όντως μεγάλη ευλογία να αισθανθούμε και εμείς τη χάρη του Θεού και των οσίων θεοφόρων πατέρων, που άλλοι με την άσκηση, άλλοι με το μαρτύριο, και όλοι με την υπομονή, με την υπακοή, με την ταπείνωση, με την προσευχή, με τη νηστεία, με τη μετάνοια κατόρθωσαν να ανέλθουν προοδευτικά τις βαθμίδες της κλίμακος των αρετών, αίροντας ο καθένας τον δικό του σταυρό και έχοντας το βλέμμα τους στραμμένο προς τον Κύριό μας, ο οποίος πριν από όλους και για χάρη όλων μας σήκωσε τον Σταυρό του και ανέβηκε στον Γολγοθά, προκειμένου να ελκύσει, κατά την υπόσχεσή του, «πάντας προς εαυτόν».
Έτσι αξιώθηκαν οι όσιοι πατέρες να γίνουν μέτοχοι της χάριτος του Σταυρού και του εν αυτώ προσπαγέντος Χριστού και να γίνουν και αυτοί μέτοχοι του παραδείσου, για να ζουν και να ευφραίνονται από το άρρητο κάλλος του προσώπου του Κυρίου μας και από το απερίγραπτο φως της δόξης του, το οποίο πόθησαν και για το οποίο αγωνίσθηκαν.
Αυτόν τον αγώνα καλούμεθα να κάνουμε και εμείς, ο καθένας μας ανάλογα με τις δυνάμεις και τις δυνατότητές του, γιατί όλοι οι χριστιανοί έχουμε τον ίδιο σκοπό και τον ίδιο στόχο, να ενωθούμε με τον Χριστό και να ζήσουμε μαζί του και εδώ στη γη, αλλά πολύ περισσότερο στον ουρανό.
Και ενωνόμεθα με τον Χριστό, όταν αγωνιζόμεθα να ζούμε σύμφωνα με τις εντολές του, όταν σηκώνουμε με χαρά τον σταυρό μας, όποιος και εάν είναι, με τη βοήθεια και τη χάρη του, την οποία λαμβάνουμε διά των ιερών μυστηρίων της Εκκλησίας μας, αλλά και όταν με υπομονή και με πειθαρχία ανεβαίνουμε τα σκαλοπάτια της πνευματικής κλίμακος, όπως τα περιγράφει σύμφωνα με τη μακρόχρονη εμπειρία του στην πνευματική ζωή ο όσιος Ιωάννης ο Σιναΐτης, ο συγγραφέας της Κλίμακος.
Και πρέπει να διδασκόμεθα από την εμπειρία των αγίων της Εκκλησίας μας και να μην αυτοσχεδιάζουμε στην πνευματική μας ζωή και πορεία, γιατί όπως κανείς δεν ξεκινά ένα ταξίδι χωρίς οδηγό, χωρίς χάρτη, χωρίς τα ηλεκτρονικά μέσα που προσφέρει η σύγχρονη τεχνολογία, γιατί κινδυνεύει να χάσει τον δρόμο και να μην φθάσει ποτέ προορισμό του. Πολύ περισσότερο αυτή η ανάγκη υφίσταται για την πνευματική μας ζωή, στην οποία δεν χρειαζόμεθα μόνο καθοδήγηση για να βρούμε τον δρόμο αλλά και για να αντιπαλαίσουμε όλα αυτά τα οποία δημιουργούν εμπόδια στην πορεία μας αυτή.
Και αυτά είναι οι αδυναμίες και τα πάθη μας, οι πειρασμοί και οι παγίδες του διαβόλου, ο κόσμος και οι επιθυμίες του που μας ελκύουν και τόσα άλλα.
Γι’ αυτό και θα πρέπει να αγωνιζόμεθα συστηματικά και υπομονή, γιατί δεν μπορεί να ανέλθει κανείς την ουρανοδρόμο κλίμακα αρχίζοντας από τη μέση ή από το τελευταίο σκαλοπάτι. Ούτε μπορεί να νομίζουμε ότι είναι δυνατόν να φθάσουμε με μια σύντομη προσπάθεια. Η εν Χριστώ ζωή είναι ένας διαρκής αγώνας εφ’ όρου ζωής για να μην παρεκκλίνουμε από την πορεία μας και να μην αθετήσουμε τους όρους που έχει θέσει για να μας βοηθήσει ο ίδιος ο Κύριος, όπως έκαναν και όλοι οι όσιοι και θεοφόροι πατέρες μας και οι άγιοι της Εκκλησίας μας που έζησαν και αγιάσθηκαν σ’ αυτόν τον ιερό τόπο.
Και εύχομαι ταπεινά το παράδειγμα και οι πρεσβείες όλων αυτών των αγίων, αλλά και του Κυρίου μας που σήκωσε τον Σταυρό του για χάρη μας, να μας ενισχύει στην προσπάθειά μας για να συναντηθούμε μαζί τους στον ουρανό.
Κλείνοντας θα ήθελα να ευχαριστήσω τον Άγιο Καθηγούμενο, Σεβασμιώτατο Αρχιεπίσκοπο Σινά, Φαράν και Ραϊθώ κ. Συμεών για την ευλογία που μας πρόσφερε σήμερα, να λειτουργήσουμε στο Καθολικό της Ιεράς Μονής του, και να του ευχηθώ από καρδίας η Αγία Αικατερίνη και οι όσιοι πατέρες να τον ενισχύουν στον δύσκολο και κοπιώδη αγώνα του όχι μόνο τον πνευματικό αλλά και όλον αυτόν που διεξάγει και εκείνος και η Ιερά αυτή Αδελφότης, για να συνεχίσει η ιστορική αυτή Μονή την πορεία της στη δύσκολη αυτή περιοχή και στη δύσκολη εποχή που διερχόμεθα.
Για να δείτε τις φωτογραφίες πατήστε τον σύνδεσμο ΕΔΩ
