Νάουσα: Την Τρίτη 18 Αυγούστου το απόγευμα στον Ιερό Ναό Κοιμήσεως της Θεοτόκου Ναούσης, όπου αποθησαυρίζεται η Θαυματουργός Ιερά Εικόνα της Παναγίας «Παντανάσσης», τελέστηκε Μέγας Πανηγυρικός Αρχιερατικός Εσπερινός με την ευκαιρία της εορτής του πολιούχου της ηρωικής και αγιοτόκου πόλεως, Οσίου Θεοφάνους του Θαυμαυτουργού.
Στον Πανηγυρικό Εσπερινό χοροστάτησε και κήρυξε τον θείο λόγο ο Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων.
Μετά το πέρας του Εσπερινού πραγματοποιήθηκε η Ιερά Λιτανεία της Τιμίας Κάρας και της Ιεράς Εικόνος του Οσίου, με τη συμμετοχή των τοπικών πολιτικών και στρατιωτικών αρχών.
Της εκκλησιαστικής τάξης επιμελήθηκε ο Γενικός Αρχιερατικός Επίτροπος της Ιεράς Μητροπόλεως και προϊστάμενος του Ιερού Ναού Αρχιμ. Αρσένιος Χαλδαιόπουλος.
Διαβάστε ολόκληρη την ομιλία του Μητροπολίτη:
«Πάτερ, σοφέ Θεόφανες, διά την όντως ζωήν, της παρούσης ηλόγησας».
Αυτούς τους στίχους ακούσαμε πρό ολίγου να ψάλλει ο ιερός υμνογράφος για τον εορταζόμενο προστάτη και πολιούχο της ηρωικής και μαρτυρικής μας πόλεως, όσιο Θεοφάνη, εγκωμιάζοντάς τον για την επιλογή ζωής που έκανε.
Τι είδους επιλογή έκανε ο όσιος Θεοφάνης, ώστε να τον επαινεί και να τον τιμά όχι μόνο ο ιερός υμνογράφος αλλά και η Εκκλησία του Χριστού;
Η επιλογή του αφορούσε «τήν όντως ζωή» χάριν της οποίας «τής παρούσης ηλόγησε».
Ποιά είναι όμως «η όντως ζωή» την οποία επέλεξε ο όσιος Θεοφάνης; Είναι η πραγματική και αληθινή ζωή για την οποία έπλασε ο Θεός τον άνθρωπο και την οποία του χάρισε. Είναι η ζωή στην οποία δεν υπάρχει ούτε πόνος ούτε θλίψη ούτε στεναγμός. Είναι η ζωή η οποία δεν γνωρίζει τέλος και θάνατο. Είναι η ζωή στην οποία κυριαρχεί η παρουσία του Θεού, ο οποίος είναι η Αυτοζωή και ο χορηγός της ζωής.
Γι᾽ αυτή τη ζωή μας δημιούργησε ο Θεός, η παρακοή και έκπτωση όμως των πρωτοπλάστων μας έκαναν να ζούμε μία ζωή, η οποία δεν έχει σχέση με «τήν όντως ζωή», αλλά αποτελεί μόνο προκαταρκτικό της στάδιο, στο οποίο πρέπει να αγωνιζόμεθα και να προσπαθούμε για να κερδίσουμε «τήν όντως ζωή». Και η «όντως ζωή» δεν είναι προσωρινή και χρονικά περιορισμένη, όπως είναι η παρούσα, αλλά αιώνια.
«Η όντως ζωή» δεν είναι βεβαίως μία αυτόματη συνέχεια της επίγειας ζωής μας. Κανείς δεν μπορεί να ζήσει στην αιώνια ζωή, εάν δεν επιθυμεί διακαώς να την κερδίσει, εάν δεν αγωνισθεί γι᾽ αυτήν με όλη τη δύναμη της ψυχής του, εάν δεν προσφέρει τα πάντα για να την αγοράσει, όπως μας περιγράφει ο ίδιος ο Χριστός, μιλώντας για τον έμπορο εκείνο που βρήκε τον πολύτιμο μαργαρίτη και πώλησε όσα είχε για να τον αγοράσει.
Και όπως για όλα τα σπουδαία και πολύτιμα πράγματα χρειάζεται αφοσίωση και προσήλωση για να τα επιτύχουμε, και δεν είναι δυνατόν άλλα να επιδιώκουμε και με άλλα να ασχολούμεθα, το ίδιο ισχύει και για «τήν όντως ζωή».
Εάν θέλουμε πράγματι να την κερδίσουμε και να την ζήσουμε, δεν μπορούμε να είμαστε προσκολλημένοι στην παρούσα και επίγεια ζωή μας, γιατί η μέριμνά μας γι᾽ αυτήν και τις ανάγκες της μας κάνει να μην επικεντρώνουμε την προσοχή μας και την προσπάθειά μας στην «όντως ζωή», στη μέλλουσα ζωή.
Αυτή τη ζωή, την αληθινή και αιώνια ζωή, προτίμησε και επέλεξε ο όσιος Θεοφάνης, για να ζήσει μαζί με τον Χριστό αιωνίως και να απολαμβάνει τα αγαθά της. Γι᾽ αυτό και ο ιερός υμνογράφος τον επαινεί και τον εγκωμιάζει, επειδή «διά την όντως ζωήν της παρούσης ηλόγησε». Αδιαφόρησε, δηλαδή, ο όσιος Θεοφάνης για την παρούσα, προκειμένου να κερδίσει τη μέλλουσα.
Το πρώτο που έκανε ήταν να εγκαταλείψει τα πάντα και να αφιερωθεί ως μοναχός στο Άγιον Όρος. Αλλά και όταν χρειάσθηκε να σώσει τον ανηψιό του από τον εξισλαμισμό, και τότε δεν δίστασε και πάλι να εγκαταλείψει τη Μονή Δοχειαρίου, στην οποία μάλιστα ήταν ηγούμενος, για να πάει στην Κωνσταντινούπολη και να προσπαθήσει να τον γλιτώσει από τον κίνδυνο που διέτρεχε, θεωρώντας ότι είναι πιό σημαντικό να σώσει μία ψυχή από τον πνευματικό θάνατο, παρά να παραμείνει στην ησυχία και την ασφάλεια του Αγίου Όρους.
Και όταν πάλι αργότερα, κατάλαβε ότι οι μοναχοί του φοβόταν, εξαιτίας της παρουσίας του, ενδεχόμενα αντίποινα των Τούρκων, και πάλι δεν θέλησε να τους δημιουργήσει πειρασμό, και προτίμησε να θυσιάσει τη δική του ανάπαυση, να φύγει από το Άγιον Όρος και να αναζητήσει, αρχικά στη Σκήτη της Βεροίας και στη συνέχεια εδώ στη Νάουσα, τόπο κατάλληλο για να συνεχίσει τον αγώνα του για την «όντως ζωή», την οποία και κέρδισε για να ζει και να ευφραίνεται στον ουρανό αιωνίως.
Αυτή η επιλογή της αιωνίου και όντως ζωή χάριν της οποίας αδιαφόρησε για την πρόσκαιρη και παρούσα κάνει και τον ιερό υμνογράφο να ονομάζει τον όσιο Θεοφάνη σοφό, γιατί είναι απόδειξη σοφίας, όταν ο άνθρωπος κάνει τη σωστή επιλογή στη ζωή και αγωνίζεται να κερδίσει την αιώνια, αντί να αναλώνεται στην επιδίωξη πρόσκαιρων και εφήμερων αγαθών.
Αυτή τη σοφία άς αποκτήσουμε και εμείς, μιμούμενοι το παράδειγμα του οσίου Θεοφάνους, και αποφεύγοντας την προσκόλλησή μας στην επί γης ζωής που δεν διαρκεί πολλά χρόνια, ώστε να κερδίσουμε την αιώνια διά πρεσβειών του.
Για περισσότερες φωτογραφίες πατήστε τον σύνδεσμο ΕΔΩ
