Βέρμιο: Την Κυριακή 12 Ιουλίου το πρωί, εορτή του οσίου Παϊσίου του Αγιορείτου, ο Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων λειτούργησε και κήρυξε τον θείο λόγο στον Ιερό Ναό Τιμίου Προδρόμου στην ορεινή Καστανιά στο Βέρμιο.
Ομιλία Σεβασμιωτάτου
«Έχοντες χαρίσματα κατά την χάριν την δοθείσαν ημίν διάφορα».
Με τους λόγους αυτούς από την επιστολή του προς τους χριστιανούς της Ρώμης, που ακούσαμε στο σημερινό αποστολικό ανάγνωσμα, επιχειρεί ο πρωτοκορυφαίος απόστολος Παύλος να ερμηνεύσει τις διαφορές μεταξύ των ανθρώπων. Ο ίδιος ο μέγας απόστολος είχε σε διάφορες ευκαιρίες υπεραμυνθεί την ισότητα των ανθρώπων. «Ουκ ένι Ιουδαίος ουδέ Έλλην, ουκ ένι δούλος η ελεύθερος, ουκ ένι άρσεν και θήλυ, πάντες γάρ υμείς είς εστέ εν Χριστώ Ιησού», είχε γράψει προς τους Γαλάτες.
Ναι, όλοι οι άνθρωποι είμεθα ίσοι ενώπιον του Θεού, γιατί όλοι είμεθα τέκνα του, γιατί όλοι είμεθα πλάσματά του, γιατί όλοι είμεθα κληρονόμοι της βασιλείας του. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι είμεθα όμοιοι, ότι είμεθα όλοι το ίδιο.
Φαντασθείτε έναν κόσμο, στον οποίο όλοι οι άνθρωποι θα είχαμε ακριβώς τις ίδιες ικανότητες και δεξιότητες. Αν όλοι μπορούσαμε να κάνουμε τα ίδια ακριβώς πράγματα, τι θα γινόταν; Είτε δεν θα μπορούσαμε να εξυπηρετήσουμε τις υπόλοιπες ανάγκες μας, δεν θα είχαμε τη χαρά να προσφέρουμε στον συνάνθρωπό μας κάτι το οποίο θα χρειαζόταν και του έδιδε χαρά, είτε, διαφορετικά, θα ήμασταν αυτάρκεις, αλλά απομονωμένοι ο ένας από τον άλλο, γιατί δεν θα υπήρχε λόγος οποιασδήποτε αλληλεπιδράσεως μεταξύ μας.
Ο Θεός ως πάνσοφος και παντογνώστης μας δημιούργησε ίσους ενώπιόν του, έδωσε όμως στον καθένα από εμάς κάποιο η κάποια ιδιαίτερα χαρίσματα από τον μεγάλο και ανεξάντλητο πλούτο των χαρισμάτων που διαθέτει.
Θα μπορούσε ο Θεός να εντάξει τα χαρίσματα αυτά μέσα στη φύση μας. Δεν το έκανε όμως. Διάλεξε για τον καθένα μας κάτι διαφορετικό, κάτι που θα μπορούσε να το χρησιμοποιήσει και να το αξιοποιήσει όχι μόνο προς όφελος του εαυτού του αλλά και προς όφελος των άλλων ανθρώπων. Αυτό είναι άλλωστε και το νόημα του χαρίσματος.
Ο Θεός μας δίδει κάτι ως δώρο, ως χάρισμα. Και μας το δίδει όχι για να το κρύψουμε ούτε για να το προβάλλουμε εγωιστικά και να υπερηφανευόμεθα γι᾽ αυτό, αλλά για να το αξιοποιούμε και προς όφελος των αδελφών μας. Διότι, εφόσον αυτό που έχουμε είναι δώρο και χάρισμα του Θεού, οφείλουμε και να το χρησιμοποιήσουμε ως τέτοιο, θέτοντάς το δηλαδή στην υπηρεσία και στη διάθεση των άλλων ανθρώπων.
Αυτό υπαγορεύει και η θέση μας στο Σώμα του Χριστού, στην Εκκλησία. Είμεθα μέλη του Σώματος του Χριστού, όπως λέγει και πάλι ο πρωτοκορυφαίος απόστολος Παύλος. Και όπως κάθε μέλος έχει διαφορετικό χάρισμα, διαφορετικές ιδιότητες, ώστε να εξυπηρετεί τις ανάγκες των άλλων μελών και φυσικά όλου του σώματος, έτσι συμβαίνει και με τα χαρίσματα που δίδει ο Θεός στον καθένα μας, ανάλογα με τις δυνάμεις μας, με σκοπό να τα αξιοποιήσουμε κατάλληλα για τη σωτηρία μας και για τη σωτηρία των αδελφών μας.
Το διαπιστώνουμε αυτό και στη ζωή του εορταζομένου σήμερα συγχρόνου αγίου της Εκκλησίας μας, του οσίου Παϊσίου του Αγιορείτου, ενός αγίου ο οποίος διακρίθηκε για το διορατικό και προορατικό χάρισμα που του έδωσε ο Θεός.
Τι νόημα θα είχαν αυτά τα χαρίσματα, εάν ο όσιος Παΐσιος δεν βοηθούσε και δεν στήριζε με αυτά τους ανθρώπους που τον επισκεπτόταν και ζητούσαν τη συμβουλή του για θέματα που τους απασχολούσαν;
Ενώ όμως με αυτά κατηύθυνε και έσωζε πολλές ψυχές, για τον ίδιο τα χαρίσματα αυτά ήταν συχνά βάρος, γιατί, όπως έλεγε και ο ίδιος, είναι δύσκολο να γνωρίζεις από πρίν κάτι κακό η δυσάρεστο που θα συμβεί, αλλά και είναι κοπιαστικό να διαθέτεις καθημερινά τον χρόνο σου για να δέχεσαι ανθρώπους κάθε ηλικίας και να ακούς τα προβλήματα που τους απασχολούν.
Γι᾽ αυτό και ο Θεός έδωσε τα χαρίσματα αυτά στον όσιο Παΐσιο που είχε την πνευματική κατάσταση και δύναμη και μπορούσε να σηκώσει αυτό το βάρος, ώστε αξιοποιώντας τα να ωφελεί τους ανθρώπους.
Το παράδειγμα της οσιακής ζωής του οσίου Παϊσίου αλλά και της αξιοποιήσεως των χαρισμάτων του άς παρακινήσει και εμάς να αναζητήσουμε τα χαρίσματα που μας έχει δώσει ο Θεός, αλλά και να φροντίζουμε καθημερινά να τα καλλιεργούμε και να τα αξιοποιούμε. Διότι, εάν δεν τα αξιοποιούμε, εάν δεν βοηθούμε με αυτά τους αδελφούς μας, είναι σαν να αδιαφορούμε για το δώρο που λάβαμε και σαν να περιφρονούμε τον δωρεοδότη Θεό.
Αν τα αξιοποιούμε όμως θα έχουμε τη χάρη και την ευλογία του Θεού και θα λάβουμε κατά την ημέρα της κρίσεως την ανταμοιβή του αγαθού δούλου, που δεν είναι άλλη από τη σωτηρία μας.
Για περισσότερες φωτογραφίες πατήστε τον σύνδεσμο ΕΔΩ
