Πατριαρχείο Ιεροσολύμων: Στην αραβόφωνη Ελληνορθόδοξη Κοινότητα της Ρένε, κοντά στη Ναζαρέτ, εορτάστηκε με πατριαρχική λαμπρότητα η Κυριακή του Παραλύτου, με επίκεντρο τη Θεία Λειτουργία στην οποία προεξήρχε ο Πατριάρχης Ιεροσολύμων κ.κ. Θεόφιλος.
Επιμέλεια: Γιάννης Παπανικολάου – ΒΗΜΑ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ
Η εορτή, που εντάσσεται στην αναστάσιμη περίοδο του Πεντηκοσταρίου, είχε ιδιαίτερη πνευματική βαρύτητα, καθώς τελέστηκε σε μια περιοχή όπου η παρουσία των Ορθοδόξων Χριστιανών παραμένει ζωντανή, παρά τις δυσκολίες και τις δοκιμασίες της ευρύτερης Μέσης Ανατολής. Το Πατριαρχείο Ιεροσολύμων συνεχίζει να στηρίζει τις κοινότητες των Αγίων Τόπων, διατηρώντας άσβεστη την εκκλησιαστική παράδοση και την ορθόδοξη μαρτυρία.
Με τον Μακαριώτατο συλλειτούργησαν ο Μητροπολίτης Ναζαρέτ κ. Κυριακός, ο Αρχιεπίσκοπος Κωνσταντίνης κ. Αρίσταρχος, ο Μητροπολίτης Άκκρης – Πτολεμαΐδος κ. Μακάριος, καθώς και κληρικοί της τοπικής κοινότητας. Η συμμετοχή των πιστών, των νέων και των προσκόπων έδωσε έντονο πασχάλιο χαρακτήρα στην ημέρα.
Στο κήρυγμά του, ο Πατριάρχης Θεόφιλος στάθηκε στο θαύμα της θεραπείας του Παραλύτου, όπως το παραδίδει ο Ευαγγελιστής Ιωάννης, τονίζοντας ότι ο άνθρωπος που έμεινε 38 χρόνια στην ασθένεια αποτελεί παράδειγμα υπομονής και απόλυτης εμπιστοσύνης στη φιλανθρωπία του Θεού. Η Εκκλησία, όπως υπογράμμισε, είναι η αληθινή κολυμβήθρα, το θεραπευτήριο της ψυχής και του σώματος.
Ιδιαίτερη σημασία είχε και η αναφορά του Μακαριωτάτου στη συνεχιζόμενη κρίση στην περιοχή, επισημαίνοντας ότι το φως της Αναστάσεως παραμένει η μόνη πραγματική ελπίδα μέσα στη σκοτία του πολέμου. Η παρουσία της Ιεράς Μητροπόλεως Ναζαρέτ στη Ρένε επιβεβαιώνει τον ποιμαντικό δεσμό του Πατριαρχείου με τις αραβόφωνες Ορθόδοξες κοινότητες.
Η Κυριακή του Παραλύτου υπενθυμίζει ότι η θεραπεία δεν είναι μόνο σωματικό γεγονός, αλλά κυρίως πνευματική ανακαίνιση. Το μήνυμα του Χριστού «ἔγειρε, ἆρον τὸν κράββατόν σου καὶ περιπάτει» παραμένει λόγος ζωής για κάθε άνθρωπο που δοκιμάζεται.
Η τοπική κοινότητα ευχαρίστησε τον Πατριάρχη για την ηθική και υλική στήριξή του, ενώ η πασχάλια τράπεζα που ακολούθησε επισφράγισε το κλίμα ενότητας, ευγνωμοσύνης και ελπίδας.
Το ανακοινωθέν
Η Κυριακή 20ή Απριλίου 3η Μαίου εωρτάσθη υπό του Πατριαρχείου ως Κυριακή του Παραλύτου, συμφώνως προς το βιβλίον του Πεντηκοσταρίου εις την Αραβόφωνον Ελληνορθόδοξον Κοινότητα της κώμης Ρένε, υπαγομένης εις την Ιεράν Μητρόπολιν της Ναζαρέτ.
Το θαύμα της θεραπείας του Παραλύτου μας παραδίδει ο Ευαγγελιστής Ιωάννης (5, 1-15).
Συμφώνως προς την διήγησιν ταύτην του Ευαγγελιστού Ιωάννου ο άνθρωπος ούτος κατέκειτο ως παράλυτος εις την Προβατικήν Κολυμβήθραν παρά τη στοά του Σολομώντος επί τριάκοντα και οκτώ συναπτά έτη. Η προβατική κολυμβήθρα ευρίσκετο πλησίον του Ναού του Σολομώντος και εθεραπεύετο ο δυνάμενος να εμβή πρώτος, ότε άγγελος Κυρίου ετάρασσε το ύδωρ. Και διά τούτο ο Παραλυτικός, ότε τον ηρώτησεν ο Κύριος «θέλεις υγιής γενέσθαι», απήντησεν «άνθρωπον ουκ έχω, ίνα όταν ταραχθή το ύδωρ, βάλη με εις την κολυμβήθραν· εν ώ δε έρχομαι εγώ, άλλος πρό εμού καταβαίνει». Και εθεράπευσεν αυτόν ο Κύριος, λέγων εις αυτόν «έγειρε, άρον τον κράβαττόν σου και περιπάτει και ευθέως εγένετο υγιής ο άνθρωπος, και ήρε τον κράβαττον αυτού και περιεπάτει. ην δε σάββατον εν εκείνη τη ημέρα» (Ιωάν. 5, 8-9).
Ότε ο θεραπευθείς παραλυτικός συνήντησε τον Κύριον, είπεν αυτώ ο Κύριος: «ίδε υγιής γέγονας μηκέτι αμάρτανε». Διά του θαύματος τούτου ο Κύριος εθεράπευσε ουχί μόνον το σώμα αλλά και την ψυχήν του Παραλυτικού.
Της εορτής αυτής προεξήρξεν εν θεία Λειτουργία η Α.Θ.Μ. ο Πατήρ ημών και Πατριάρχης Ιεροσολύμων κ.κ. Θεόφιλος εις την ειρημένην κώμην Ρένε πλησιόχωρον της Ναζαρέτ, συλλειτουργούντων του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Ναζαρέτ κ Κυριακού, του Σεβασμιωτάτου Αρχιεπισκόπου Κωνσταντίνης κ. Αριστάρχου και του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Άκκρης – Πτολεμαίδος κ. Μακαρίου και του Προϊσταμένου της Κοινότητος ταύτης Πρωτοπρεσβυτέρου π. Συμεών και άλλων Ιερομονάχων και Αραβοφώνων και Ρωσοφώνων Πρεσβυτέρων, ψαλλόντων των μελών της χορωδίας του Ναού και μετεχόντων εν ευλαβεία των πιστών της ενορίας αυτής, τη θερμή υποδοχή των νεολαιών των Προσκόπων.
Εις το Κοινωνικόν της θείας Λειτουργίας ο Μακαριώτατος εκήρυξε τον θείον λόγον, αναφερόμενος στον Παράλυτο της ευαγγελικής περικοπής, ως παράδειγμα υπομονής, πίστεως και εμπιστοσύνης στη φιλανθρωπία του Θεού.
«Ο Παράλυτος της σημερινής ευαγγελικής περικοπής, αγαπητοί μου αδελφοί, αποτελεί εναργέστατον παράδειγμα υπομονής αφ’ ενός και απολύτου εμπιστοσύνης εις την άπειρον φιλανθρωπίαν του Θεού αφ’ ετέρου. Και τούτο, διότι ημείς έχομεν κολυμβήθραν, τουτέστιν ιατρείον και θεραπευτήριον “τήν Εκκλησίαν του Κυρίου και Θεού, ην περιεποιήσατο διά του ιδίου αίματος”».
Μετά τη Θεία Λειτουργία, ο Μακαριώτατος προσεφώνησε και πάλιν το ποίμνιον, τονίζοντας ότι μέσα στη συνεχιζόμενη σκοτία και σύγχυση της πολεμικής κρίσεως στην περιοχή, το φως της Αναστάσεως του Χριστού παραμένει η αληθινή ελπίδα των πιστών.
Ηκολούθησε πασχάλιος τράπεζα. Η Κοινότης ηυχαρίστησε τον Μακαριώτατον διά την ηθικήν και υλικήν στήριξιν Αυτού εις την ζωήν και το έργον αυτής.
