Ι.Μ.ΑΙΤΩΛΙΑΣ:Τα εγκαίνια του νέου Ενοριακού Πνευματικού Κέντρου του Ιερού Ναού Αγίου Γεωργίου Αγρινίου τέλεσε ο Μητροπολίτης Αιτωλίας και Ακαρνανίας κ. Δαμασκηνός, το απόγευμα της Τετάρτης, 22 Απριλίου 2026, παρουσία του Δημάρχου Αγρινίου κ. Γεωργίου Παπαναστασίου, Αντιδημάρχων, εκπροσώπων των τοπικών αρχών και πλήθους κόσμου.
Νωρίτερα ο Αιτωλίας χοροστάτησε στην Ακολουθία του πανηγυρικού Εσπερινού της εορτής του Αγίου ενδόξου Μεγαλομάρτυρος Γεωργίου του Τροπαιοφόρου, με τη συμμετοχή Κληρικών της περιοχής του Αγρινίου, με επικεφαλής τον Αρχιερατικό Επίτροπο Αγρινίου, Αρχιμ. Νεκτάριο Τριάντη.
Κατά το κήρυγμά του στους πιστούς ανέλυσε τον στίχο: «Τὸν νοερὸν ἀδάμαντα, τῆς καρτερίας ἀδελφοί, πνευματικῶς εὐφημήσωμεν, Γεώργιον τὸν ἀοίδιμον Μάρτυρα», αναφέροντας τα εξής: «Κάποιοι ύμνοι της Εκκλησίας λέγουν, πως μαζί με το έαρ το υλικό, την άνοιξη της φύσεως, ήρθε και το έαρ το πνευματικό, της Αναστάσεως του Χριστού και της μνήμης του Μεγαλομάρτυρος Γεωργίου του Τροπαιοφόρου. «Ανέτειλε το έαρ, δεύτε ευωχηθώμεν, εξέλαμψεν η Ανάστασις Χριστού, δεύτε ευφρανθώμεν».
Κάθε ένας Άγιος είναι μία απόδειξη του Αναστάντος Κυρίου. Διότι αν ο Χριστός δεν ανίστατο εκ των νεκρών, οι Άγιοι Μάρτυρες δεν θα καταφρονούσαν τον θάνατο. Με την δύναμη του Αναστάντος Χριστού κατεφρόνησαν όχι μόνο τον θάνατο, αλλά και τα ποικίλα μαρτύρια και βασανιστήρια που υποβλήθηκαν για την πίστη τους στον Χριστό.
Και ο Άγιος Γεώργιος, αφού με υπομονή άντεξε το μαρτύριό του για την αγάπη του Χριστού, από τον θείο έρωτα που έκαιγε στην καρδιά του, χαρακτηρίζεται από την υμνολογία της Εκκλησίας μας, ως «νοερός αδάμας της καρτερίας» και ως «γενναιότατος αθλητής και στρατιώτης του Χριστού».
Ο Άγιος Γεώργιος συγκαταλέγεται στους Μεγαλομάρτυρες και είναι από τους πιο λαοφιλείς Αγίους της Εκκλησίας μας. Έζησε στα τέλη του 3ου – αρχές του 4ου αιώνα μ.Χ., στην διάρκεια της βασιλείας του Διοκλητιανού. Η εποχή του, υπήρξε εποχή σκληρών διωγμών εναντίον της Χριστιανικής πίστεως. Είχε μεγάλο αξίωμα. Ήταν κόμης και διακρινόταν σε όλες τις στρατιωτικές επιχειρήσεις για την γενναιότητα και την ανδρεία του. Παρ’ όλη όμως την δόξα και τις τιμές, δεν αρνήθηκε να θυσιάσει τα πάντα και να ομολογήσει με παρρησία μπροστά στον αυτοκράτορα και σε πολλούς άρχοντες, την Χριστιανική του πίστη. Υπέμεινε πολλά και φρικτά βασανιστήρια και στο τέλος αναδείχτηκε Μεγαλομάρτυς.
Αν εξετάσουμε όλη την ζωή μας πνευματικά, θα δούμε ότι, πέρα από τις αμαρτίες μας, εκείνο που μας λείπει περισσότερο απ’ όλα, είναι μια ζωντανή αγάπη προς τον Χριστό, ένας έρωτας προς τον Χριστό.
Κοινό χαρακτηριστικό όλων των Αγίων είναι αυτός ο θείος έρως. Αυτός ο θείος πόθος, ο οποίος κατέφλεγε τα στήθη τους και δεν τους άφηνε να ησυχάσουν, έως ότου προσφέρονταν ως θυσία, ως ολοκαυτώματα ιερά προς τον αγαπώμενο Κύριο. Γι’ αυτόν τον λόγο, τα μαρτύρια, τα βασανιστήρια και τα κολαστήρια, όχι μόνο δεν τα φοβόντουσαν αλλά και τα επιζητούσαν, για να εκπληρώσουν και να εκφράσουν μέσω αυτών, την αγάπη τους, τον έρωτά τους προς τον Αναστάντα Χριστό.
Και μπορεί εξωτερικά να φαινόταν, ότι νικάει ο κόσμος και ο διάβολος, διότι το τέλος παρουσιάζεται ως οδυνηρό και χωρίς ελπίδα, αλλά επειδή οι Άγιοι Μάρτυρες είχαν μέσα τους την αγάπη του Θεού, έβλεπαν πέραν της σαρκός, πέραν του τάφου και του αφανισμού. Έβλεπαν ότι «σπείρεται σώμα σαρκικόν αλλά εγείρεται σώμα πνευματικόν» (Κορ. 15, 44). Έβλεπαν την αιωνιότητα και την Ανάσταση.
Ο Κύριος να είναι, λοιπόν, όντως ποθούμενος για εμάς. Και όλη μας η ζωή να είναι μία πορεία, μία ανύψωση με πολύ ιερό πόθο προς τον Κύριό μας».
Αμέσως μετά την Ακολουθία του Εσπερινού, άπαντες μετέβησαν στο νέο Ενοριακό Πνευματικό Κέντρο, όπου τελέσθηκε από τον Μητροπολίτη Αιτωλίας και Ακαρνανίας η ακολουθία του Αγιασμού.
Ο Προϊστάμενος της Ενορίας, Πρωτοπρ. Ευάγγελος Ασπρογιάννης κατά την προσφώνησή του ανέφερε τα εξής: «Κατά την Ορθόδοξη διδασκαλία της Εκκλησίας µας ο άνθρωπος δεν είναι µια µονάδα ή ένας αριθµός αλλά πρόσωπο, το οποίο µπορεί να ολοκληρωθεί µόνο µέσα από την ζωντανή και διαρκή σχέση του µε τον Θεό και τον πλησίον. Η Εκκλησία του Χριστού από την ηµέρα της Πεντηκοστής δεν περιορίζεται µόνο στην τέλεση των Μυστηρίων αλλά παιδαγωγεί και καλλιεργεί τον όλο άνθρωπο αφού φροντίζει να αγιάζει την ζωή του, να φωτίζει τον νου του και να θεραπεύει την ψυχή του. Η Θεολογία της Εκκλησίας µας διδάσκει πως ο άνθρωπος δεν σώζεται µόνος του αλλά µέσα στο σώµα του Χριστού και στην κοινωνία της Εκκλησίας.
Σε αυτό το ποιµαντικό και σωτηριολογικό πλαίσιο δηµιουργήθηκε και το Πνευµατικό Κέντρο αυτής της Ενορίας. Αν το Θυσιαστήριο εντός του Ιερού Ναού είναι η καρδιά όλης της εν Χριστώ Ζωής, το Πνευµατικό κέντρο µπορεί να γίνει η φλέβα που θα µεταφέρει αυτή την χαρά της Λειτουργίας ανάµεσα στους νέους, στην οικογένεια και στην κοινωνία. Το Πνευµατικό Κέντρο να γίνει η «λειτουργία µετά την Λειτουργία». Να γίνει ο χώρος εκείνος που θα συνυπάρχουν οι αρετές της αγάπης, της ενότητας, της οµόνοιας, και της συγχώρησης. Αυτό µπορεί να γίνει κατανοητό από όλους µας µόνο υπό την έννοια πως Eκκλησία δεν είναι οι τοίχοι του Ναού αλλά οι άνθρωποι.
Με αυτές τις σκέψεις και µε αισθήµατα συγκίνησης και ευγνωµοσύνης στεκόµαστε όλοι µπροστά σε ένα έργο που µέχρι πριν λίγο καιρό για την Ενορίας µας φάνταζε άπιαστο όνειρο, σήµερα όµως είναι χειροπιαστή πραγµατικότητα. Το νέο µας Πνευµατικό Κέντρο δεν θέλουµε να είναι απλώς µια όµορφη αίθουσα, ένας χώρος που απλώς κάποιος θα εισέλθει για να περάσει ευχάριστα, αλλά θέλουµε να γίνει ένας τόπος που θα βιώνεται η εκκλησιαστική εµπειρία, ένας τόπος που ο λόγος του Θεού θα βιώνεται, θα µελετάται, θα κηρύσσεται και θα διαδίδεται.
Σε µια εποχή που χαρακτηρίζεται από πνευµατική σύγχυση, ανασφάλεια και ισοπέδωση των πάντων, σε µια εποχή που ο άνθρωπος ψάχνει να βρει στην ζωή του νόηµα, αλήθεια και αγάπη η Εκκλησία έρχεται να του προσφέρει την εν Χριστώ ζωή, την αγάπη που δεν φθείρεται και την αλήθεια που ελευθερώνει. Το Πνευµατικό µας Κέντρο δεν είναι απλώς ένας χώρος αναψυχής αλλά επιθυµούµε να γίνει κιβωτός ελπίδας, σχολείο αρετής και εργαστήριο πίστεως.
Εδώ θα διδάσκεται ο Ορθόδοξος Λόγος, εδώ θα γίνονται τα κατηχητικά σχολεία της Ενορίας ώστε τα παιδιά να έχουν τον δικό τους χώρο να παίζουν, να επικοινωνούν, να χαίρονται και να νιώθουν την Εκκλησία σπίτι τους.
Εδώ θα γίνεται η Ενοριακή Σχολή Γονέων, ώστε µέσα από την συζήτηση, τον διάλογο, τις συµβουλές και την καθοδήγηση από ειδικούς και εξειδικευµένους επιστήµονες οι νέοι γονείς να παίρνουν όλα τα εφόδια που θα τους βοηθήσουν στην διαπαιδαγώγηση και την επιτυχή πορεία της οικογένειάς τους.
Εδώ θα γίνονται οι Κύκλοι Μελέτης της Αγίας Γραφής, ώστε οι πιστοί ακούγοντας τον λόγο του Θεού να πορεύονται στην ζωή τους, τηρώντας τις εντολές του Θεού και εφαρµόζοντας το θέληµά Του στην ζωή τους.
Εδώ θα γίνονται οµιλίες, προβολές, συζητήσεις αλλά και διάφορες κοινωνικές εκδηλώσεις που στόχο θα έχουν την εν γένει πνευµατική πρόοδο της ενορίας.
Εδώ θα χτυπά η καρδιά της φιλοπτώχου διακονίας της Ενορίας, καθώς θα λειτουργεί Τράπεζα Τροφίµων που στόχο θα έχει να ανακουφίσει έστω και στο ελάχιστο τον πόνο και τις δυσκολίες των εµπερίστατων αδελφών µας.
Για να φτάσουµε όµως στην σηµερινή ηµέρα χρειάστηκε η βοήθεια η καθοδήγηση και η συνέργεια πολλών.
Πρωτίστως θερµές ευχαριστίες και ολόκαρδη ευγνωµοσύνη οφείλουµε σε εσάς Σεβασµιώτατε Πάτερ και Δέσποτα. Επιτρέψτε µου να πω ότι αυτό το έργο σας ανήκει, και σας ανήκει γιατί εσείς είστε ο εµπνευστής και ο οραµατιστής αυτού του έργου.
Από την πρώτη στιγµή που η Χάρις και η πρόνοια του Τριαδικού Θεού σας έταξε Επίσκοπο και Ποιµενάρχη µας και ήρθατε κοντά µας, τον τρόπο µε τον οποίο µας µιλούσατε και στις Ιερατικές µας συνάξεις, αλλά και στις κατ΄ ιδίαν συναντήσεις ώστε να µας µεταφέρετε την αγωνία σας, τον πόθο σας και το όραµά σας, ώστε να δηµιουργηθούν σύγχρονα πνευµατικά κέντρα.
Το πατρικό σας ενδιαφέρον και η ανύστακτη φροντίδα σας υπήρξαν το στήριγµα ώστε το έργο αυτό να γίνει πραγµατικότητα. Δικαιωµατικά λοιπόν αυτό το έργο σας ανήκει. Σας ευχαριστώ ειλικρινά και καρδιακά και εύχοµαι ο Θεός να σας δίνει δύναµη και κουράγιο ώστε να οικοδοµείτε ψυχές και να διακονείτε τον λαό του Θεού που τόσο αγαπάτε.
Θερµές ευχαριστίες οφείλονται σε όλους τους ενορίτες και µη, στους επώνυµους και ανώνυµους δωρητές οι οποίοι από το περίσσευµα της καρδιάς τους, από το υστέρηµα τους, προσέφεραν τον οβολό τους.
Ευχαριστίες οφείλονται στους εκκλησιαστικούς επιτρόπους, στα µέλη της ενοριακής φιλοπτώχου διακονίας και σε όλους εκείνους που µε την εθελοντική τους εργασία βοήθησαν ώστε σήµερα το έργο αυτό να γίνει πραγµατικότητα και αυτό µας δείχνει ότι όταν υπάρχει η ενότητα και η οµόνοια γίνονται θαύµατα.
Κλείνοντας θα ήθελα να πως η σηµερινή ηµέρα δεν είναι το τέλος µιας διαδροµής αλλά η αρχή µιας µεγάλης ευθύνης. Το Πνευµατικό Κέντρο παραδίδεται σήµερα σε όλους τους ενορίτες της Ενορίας του Αγίου Γεωργίου και σε όλους τους κατοίκους του Αγρινίου, σε όλους εσάς.
Ένα έργο όσο µεγαλόπνοο και αν είναι έχει ανάγκη την πνοή των ανθρώπων, γι’ αυτό και σας καλούµε όλους να το αγκαλιάσετε, να το στηρίξετε και να το γεµίσετε µε τις ιδέες σας, την παρουσίας σας και την αγάπη σας.
Εύχοµαι ο Θεός δια πρεσβειών του Αγίου ενδόξου Μεγαλοµάρτυρος Γεωργίου να ευλογεί όλους σας και το Πνευµατικό µας Κέντρο να γίνει ο τόπος που θα δοξάζεται ο Θεός και η Εκκλησία του».
Ο Μητροπολίτης κ. Δαμασκηνός κατά τον χαιρετισμό του, ευχαρίστησε και επήνεσε τον π. Ευάγγελο για την ποιμαντική του εργασία, τονίζοντας ότι αποτελεί δώρο του Θεού ένας Επίσκοπος να έχει δίπλα του καλούς Πρεσβυτέρους, ικανούς συνεργάτες, έντιμους και ειλικρινείς συνοδοιπόρους και συνοδίτες.
«Δοξάζω για πολλά τον Θεό, που με έταξε Ποιμενάρχη αυτής της ευλογημένης Επαρχίας. Και ένα από αυτά τα πολλά, είναι, ότι από την πρώτη στιγμή συστρατεύθηκαν κοντά μου νέοι κυρίως Κληρικοί, μορφωμένοι, ικανοί, ταπεινοί στο φρόνημα, αλλά τόσο δυναμικοί στη συμπεριφορά και στην αποτελεσματικότητα. Ανάμεσα σε αυτούς ξεχώρισα τον π. Ευάγγελο, ο οποίος μεγαλούργησε στην Ενορία που διακονούσε, στον Άγιο Ιωάννη τον Θεολόγο στο Νεοχώρι. Και τον κάλεσα να έρθει να υπηρετήσει στην πόλη του Αγρινίου, να έρθει να συνεχίσει ένα μεγάλο έργο που είχε ξεκινήσει ο προκάτοχός του, ο π. Βενέδικτος. Ανέλαβε αυτό το έργο, κάνοντας υπακοή στον Επίσκοπό του και σήμερα, αυτό το Πνευματικό Κέντρο είναι καρπός της δικής του αγάπης προς την Ενορία.
Θέλω να τον ευχαριστήσω και στο πρόσωπό του να ευχαριστήσω όλους τους εγγάμους Κληρικούς μου, οι οποίοι παράλληλα με τις οικογενειακές τους υποχρεώσεις, καθημερινά αναλώνονται στο έργο της διακονίας στην Ενορία που υπηρετούν.
Ο π. Ευάγγελος συνειδητοποίησε, ότι το 2026 δεν μπορεί μια Ενορία να λειτουργήσει στηριζόμενη μόνο στον Ιερό Ναό, χωρίς καμία άλλη κτιριακή υποστήριξη. Δεν υπάρχουν περιθώρια να εφησυχάσουμε και να μην συνειδητοποιήσουμε ότι μια Ενορία για να λειτουργήσει σωστά ως εκκλησιαστική σύναξη και κοινότητα θα πρέπει να διαθέτει τους χώρους όπου θα συνεχίζει την λειτουργία μετά την Θεία Λειτουργία. Έχει ανάγκη ο σύγχρονος άνθρωπος να ενταχθεί συνειδητά και δυναμικά στη ζωή της Εκκλησίας που δεν τελειώνει με το «δι’ ευχών» του Μυστηρίου της Θείας Ευχαριστίας, αλλά πρέπει καθημερινά να γίνεται πράξη και βίωμα αγάπης μέσα από τις φιλανθρωπικές, ιεραποστολικές και νεανικές δράσεις».
Ο Μητροπολίτης ευχαρίστησε τον π. Ευάγγελο Ασπρογιάννη, όλα τα μέλη του Εκκλησιαστικού Συμβουλίου, τον π. Βενέδικτο και όλους τους συνεργάτες της Ενορίας για το έργο που επιτελούν και ευχήθηκε χρόνια πολλά σε όλους και ξεχωριστά στον Δήμαρχο Αγρινίου, που φέρει το όνομα του Αγίου Μεγαλομάρτυρος Γεωργίου.
Μπορείτε να δείτε φωτογραφίες στον ακόλουθο σύνδεσμο ΕΔΩ
