Ι.Μ.ΒΕΡΟΙΑΣ: Το απόγευμα της Παρασκευής, 6ης Μαρτίου, ο Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων χοροστάτησε στη Β΄ Στάση των Χαιρετισμών της Υπεραγίας Θεοτόκου και κήρυξε τον θείο λόγο στον Ιερό Μητροπολιτικό Ναό Κοιμήσεως της Θεοτόκου Αλεξανδρείας Ημαθίας.
Ομιλία Σεβασμιωτάτου
«Η κατακλυσμού της αμαρτίας σώσασα κόσμον, χαίρε Πανάμωμε».
Αναρίθμητες είναι οι μεταφορές τις οποίες χρησιμοποιεί ο ιερός ποιητής του κανόνος του Ακαθίστου Ύμνου, ο άγιος Ιωσήφ ο Υμνογράφος, για να περιγράψει τις ιδιότητες της Παναγίας Παρθένου και να την υμνήσει όσο είναι δυνατόν κατ᾽ αξίαν. Και μία από αυτές που ακούσαμε και πάλι απόψε, όπως και την προηγούμενη εβδομάδα αλλά και αυτές που θα ακολουθήσουν, είναι αυτή στην οποία της αποδίδει τη σωτηρία του κόσμου από τον κατακλυσμό της αμαρτίας.
«Η κατακλυσμού της αμαρτίας σώσασα κόσμον, χαίρε Πανάμωμε».
Τι είναι όμως ο κατακλυσμός της αμαρτίας και πως έσωσε η Υπεραγία Θεοτόκος τον κόσμο από αυτόν τον κατακλυσμό;
Από την ημέρα που οι πρωτόπλαστοι πίστευσαν τον πονηρό όφι, τον διάβολο, και παρέβησαν την εντολή του Θεού όχι μόνο εξέπεσαν και εξορίσθηκαν από τον παράδεισο, αλλά στερήθηκαν και τη χάρη του Θεού που τους προστάτευε. Αισθάνθηκαν ότι ήταν γυμνοί, όπως ομολόγησε ο Αδάμ. Ήταν έκθετοι στις παγίδες του πονηρού, ο οποίος, εξαπατώντας τους, τους κατέστησε υποχείριά του. Από εκεί που ζούσαν μέσα στην παρουσία του Θεού, βρέθηκαν να ζούν στην αμαρτία. Και επειδή τίποτε δεν υπήρχε πλέον να τους συγκρατεί, εφόσον μόνοι τους κατεπάτησαν τη μοναδική εντολή που τους είχε δώσει ο Θεός, «πάντες εξέκλιναν άμα και ηχρειώθησαν». Ζούσαν, δηλαδή, σε έναν κόσμο στον οποίο κυριαρχούσε η αμαρτία και κατέκλυζε τον κόσμο, όπως τον κατακλύζει και το νερό, όταν τρέχει ανεξέλεγκτο.
Εάν διαβάσουμε την Παλαιά Διαθήκη, θα διαπιστώσουμε ότι αρκετές φορές η κατάσταση στον κόσμο είχε φθάσει σε τέτοιο σημείο αμαρτίας κί ακολασίας, ώστε ο Θεός επενέβη και τιμώρησε τους ανθρώπους, όπως έκανε στα Σόδομα και τα Γόμορα, η με τον κατακλυσμό την εποχή του Νώε. «Άνθρωπος εν τιμή ών ου συνήκε, παρασυνεβλήθη τοις κτήνεσιν τοις ανοήτοις και ωμοιώθη αυτοίς», γράφει ο ψαλμωδός Δαβίδ, περιγράφοντας αυτή την κατάσταση της απολύτου εξαχρειώσεως του ανθρώπου από την αμαρτία.
Και εάν με τον κατακλυσμό, που κατέστρεψε τους πάντες και τα πάντα, ο Θεός ανέκοψε τον κατακλυσμό της αμαρτίας, η ροπή του ανθρώπου προς το κακό ως συνέπεια του προπατορικού αμαρτήματος προκάλεσε και πάλι τη δημιουργία παρόμοιου κατακλυσμού αμαρτίας, ο οποίος έφθασε στο έσχατο όριό του κατά την εποχή της γεννήσεως του Χριστού.
Τη φορά όμως αυτή ο ελεήμων και φιλάνθρωπος Θεός επέλεξε άλλον τρόπο για να σταματήσει τον κατακλυσμό της αμαρτίας. Επέλεξε όχι να τιμωρήσει και να καταστρέψει τους ανθρώπους που παρά τις συμβουλές και τις νουθεσίες του συνέχιζαν να αδιαφορούν για το θέλημα και τις εντολές του, αλλά να τους σώσει και να τους λυτρώσει από την αμαρτία.
Και πως το πραγματοποίησε; Το πραγματοποίησε διά της Υπεραγίας Θεοτόκου, η οποία υπακούοντας στην επιλογή της από τον Θεό για να συνεργήσει στην ενανθρώπηση του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού, έγινε το ανάχωμα στην πλημμυρίδα της αμαρτίας που κινδύνευε να καταπνίξει τον άνθρωπο.
Και δεν επέλεξε τυχαία ο Θεός την Παναγία Παρθένο. Την επέλεξε για την καθαρότητά της. Την επέλεξε γιατί ήταν «πανάμωμος», όπως γράφει ο ιερός υμνογράφος. Στην ψυχή και στο σώμα της δεν υπήρχε ούτε ρύπος ούτε σκιά ρύπου, ώστε μπορούσε να κυοφορήσει στα σπλάγχνα της τον πάσης επέκεινα καθαρόττος Υιό και Λόγο του Θεού, που θα ερχόταν στη γη ως άνθρωπος για να σώσει τον άνθρωπο από την αμαρτία και να την εκπλύνει με το τίμιο Αίμα του. Χάρη στη δική της υπακοή ανεκόπη ο κατακλυσμός της αμαρτίας και μπορούμε πλέον να σωθούμε όλοι από αυτόν. Διότι χάρη στην Υπεραγία Θεοτόκο ο Χριστός είναι παρών στον κόσμο μας, είναι μεθ᾽ ημών, για να προσφέρει με την Εκκλησία του την κιβωτό που μας σώζει από τον κατακλυσμό.
Γι᾽ αυτό και εμείς, εκφράζοντας την ευγνωμοσύνη μας προς την Παναγία μητέρα μας που αποτελεί ανάχωμα στον κατακλυσμό της αμαρτίας, άς προσπαθήσουμε και άς αγωνισθούμε να αποφεύγουμε την αμαρτία με όλη μας τη δύναμη και άς προσπαθούμε ακόμη να διατηρούμε με τη βοήθειά της αλλά και με τα μέσα που μας προσφέρει η Αγία μας Εκκλησία, με τα ιερά μυστήρια, με την εξομολόγηση και τη θεία Ευχαριστία την καθαρότητα της ψυχής μας.
Άς υψώνουμε με την υπακοή μας στις εντολές του Θεού, με την προσευχή και με τη μελέτη του θείου λόγου μέσα στην ψυχή μας ανάχωμα, που θα μας προστατεύει από τον κατακλυσμό της αμαρτίας, η οποία δυστυχώς υπάρχει και στις ημέρες μας και μας απειλεί, ώστε με τη βοήθεια και τη χάρη της Υπεραγίας Θεοτόκου, την οποία υμνήσαμε και απόψε ψάλλοντας τους Χαιρετισμούς της, να αποφύγουμε την αμαρτία και να σωθούμε.
Μπορείτε να δείτε τις φωτογραφίες πατώντας στον σύνδεσμο ΕΔΩ
