Ι.Μ.ΒΕΡΟΙΑΣ: Την Τετάρτη 4 Μαρτίου το πρωί, με την ευκαιρία της εορτής του Αγίου Γερασίμου του Ιορδανίτου, ο Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων τέλεσε Προηγιασμένη θεία Λειτουργία και κήρυξε τον θείο λόγο στο Καθολικό της Ιεράς Μονής Αγίας Κυριακής Λουτρού Ημαθίας.
Παρατίθεται η ομιλία του Μητροπολίτη:
«Ποίει υιέ, ά εγώ σοι εντέλλομαι και σώζου».
Αυτή η προτροπή, την οποία ακούσαμε στα αναγνώσματα της σημερινής ημέρας, Τετάρτης της Β´ εβδομάδος των Νηστειών, να απευθύνει το Πνεύμα του Θεού διά του ιερού Παροιμιαστού, απευθύνεται σήμερα και σε μας, που αγωνιζόμεθα στο στάδιο των αρετών της Αγίας και Μεγάλης Τεσσαρακοστής.
Και τί λέγει; «Κάνε, παιδί μου, αυτά που σου λέγω και σώσου». Εφάρμοσε, δηλαδή, τις εντολές μου και κέρδισε τη σωτηρία, μας λέγει ο Θεός.
Μία απλή και ξεκάθαρη προτροπή, μία απλή και σαφής οδηγία για την πορεία μας προς τη σωτηρία. Αυτό είναι η υπακοή στις εντολές του Θεού, που αποτελούν τον οδικό χάρτη για να φθάσουμε στο ποθητό τέρμα και να επιτύχουμε το εφετό.
Η σχέση της υπακοής στις εντολές του Θεού με τη σωτηρία μας έχει προσδιοριστεί από την αρχή της δημιουργίας του ανθρώπου, καθώς είναι η μόνη προϋπόθεση που έθεσε ο Θεός για να παραμείνουν οι πρωτόπλαστοι στον παράδεισο, να παραμείνουν στον χώρο της παρουσίας του Θεού, στον οποίο η επανείσοδος του ανθρώπου μετά την πτώση ταυτίζεται με τη σωτηρία. Η υπακοή επομένως στις εντολές είναι το κύριο μέσο του αγώνος προς τη σωτηρία και ο στόχος μας κατά την περίοδο αυτή της Αγίας και Μεγάλης Τεσσαρακοστής.
Στον αγώνα αυτόν δεν είμεθα μόνοι. Η Αγία μας Εκκλησία προβάλλει τα παραδείγματα των αγίων της, οι οποίοι έζησαν μέσα στην υπακοή και αγιάσθηκαν και σώθηκαν. Και ένας από αυτούς είναι και ο εορταζόμενος σήμερα όσιος Γεράσιμος ο Ιορδανίτης, μία μεγάλη ασκητική μορφή.
Αφιερώθηκε ο όσιος στον Θεό από τη νεανική του ηλικία και έζησε αρχικά ως μοναχός στην πατρίδα του, στη Λυκία, και στη συνέχεια στους Αγίους Τόπους, στη μονή που είχε ιδρύσει ο Μέγας Ευθύμιος στην έρημο του Ιορδάνου. Αργότερα ίδρυσε και τη δική του μονή, όπου ζούσε προσευχόμενος και καθοδηγώντας πολλούς μοναχούς, οι οποίοι συγκεντρώθηκαν κοντά του.
Ως υποτακτικός αλλά και ως γέροντας ο όσιος Γεράσιμος άσκησε την υπακοή στις εντολές του Θεού, γνωρίζοντας ότι κανείς δεν εξαιρείται από την υπακοή. Και γι’ αυτή την υπακοή του αξιώθηκε μεγάλων δωρεών από τον Θεό, αξιώθηκε να βλέπει και να γνωρίζει πράγματα που συνέβαιναν μακριά από το μοναστήρι του, όπως είδε την κοίμηση του αγίου Ευθυμίου, αλλά και να απολαμβάνει την υπακοή των άγριων ζώων, όπως μαρτυρεί ο βίος του.
Κάποτε, λέγει, ο όσιος Γεράσιμος συνάντησε στις όχθες του Ιορδάνη ένα λιοντάρι που βρυχάτο από τον πόνο. Ο άγιος το πλησίασε και διαπίστωσε ότι είχε μία πληγή στο πόδι του. Την περιποιήθηκε με στοργή και φρόντισε ώστε το λιοντάρι να θεραπευθεί. Το άγριο ζώο, αντιλαμβανόμενο την αγάπη του, όχι μόνο δεν του έκανε κακό, αλλά, αφού δέχθηκε τη φροντίδα του, ακολούθησε τον όσιο Γεράσιμο στη μονή του και μάλιστα έμεινε μόνιμα κοντά του, διακονώντας τον με τον τρόπο του και υπακούοντας στις εντολές του.
Όταν μάλιστα κάποια ημέρα του είπαν ότι ο όσιος εκοιμήθη και του έδειξαν τον τάφο του, το λιοντάρι πήγε μπροστά του, έσκυψε, σαν να ήθελε να βάλει μετάνοια, και αμέσως εξέπνευσε. Τέτοια ήταν η αφοσίωσή του στον όσιο Γεράσιμο, και αυτήν υπενθυμίζει και μέχρι σήμερα στους προσκυνητές ένα ομοίωμα λιονταριού, το οποίο ευρίσκεται στην είσοδο της Μονής.
Με τη Μονή όμως του οσίου Γερασίμου συνδέεται και ο βίος της οσίας Μαρίας της Αιγυπτίας και του οσίου Ζωσιμά.
Η οσία Μαρία η Αιγυπτία, ήταν αρχικά μία γυναίκα βυθισμένη στην αμαρτία και για τον σκοπό αυτό είχε ταξιδέψει και μέχρι τους Αγίους Τόπους. Εκεί όμως, βλέποντας τους προσκυνητές να πηγαίνουν στον ναό της Αναστάσεως, θέλησε να πάει και η ίδια. Όταν έφθασε έξω από την πύλη του ναού, ενώ όλοι εισήρχοντο, η ίδια διαπίστωσε ότι δεν μπορούσε, σαν μία αόρατη δύναμη να την έσπρωχνε προς τα πίσω. Στην απορία και την απελπισία της ζήτησε τη βοήθεια της Παναγίας, την εικόνα της οποίας είδε έξω από τον ναό.
Και πράγματι. Η Παναγία άκουσε τη δέησή της και η αμαρτωλή γυναίκα αξιώθηκε να προσκυνήσει τον Σταυρό του Κυρίου.
Βγαίνοντας από τον ναό άκουσε μία φωνή μέσα της να την παρακινεί να πάει στην έρημο του Ιορδάνου και να ζήσει εν μετανοία. Ακολούθησε αυτή την παρότρυνση και έζησε ως ασκήτρια για περισσότερα από 40 χρόνια χωρίς να συναντήσει ποτέ κανέναν άνθρωπο. Μετά από την περίοδο αυτή της μετανοίας συνάντησε τυχαία τον όσιο Ζωσιμά, που προερχόταν από τη Μονή του οσίου Γερασίμου, στον οποίο και εξομολογήθηκε όλη τη ζωή της και κοινώνησε. Ο Ζωσιμάς της είπε ότι θα έλθει τον επόμενο χρόνο για να την κοινωνήσει και πάλι. Όταν όμως πήγε στο σημείο που είχαν συμφωνήσει, βρήκε μόνο το νεκρό σώμα της άθικτο, σαν να είχε μόλις κοιμηθεί, απόδειξη και αυτή της χάριτος που έλαβε από τον Θεό για τη μετάνοιά της αλλά και για την υπακοή της στις εντολές του Θεού, έστω και εάν δεν είχε κανέναν ο οποίος να της υποδεικνύει τί πρέπει να κάνει και στον οποίο να κάνει υπακοή. Η οσία Μαρία υπάκουε στις εντολές του Θεού όχι από ανάγκη αλλά από αγάπη, όπως έκανε και ο όσιος Γεράσιμος ο Ιορδανίτης και όλοι οι άγιοι της Εκκλησίας μας.
Και αυτό το παράδειγμα της υπακοής τους οφείλουμε να ακολουθήσουμε και εμείς, εάν θέλουμε να ζούμε την εν Χριστώ ζωή, η οποία είναι ακριβώς μία ζωή σύμφωνα με τις εντολές του Θεού, και να επιτύχουμε τη σωτηρία μας κατά την υπόσχεση του Θεού που ακούσαμε σήμερα: «Ποίει υιέ, ά εγώ σοι εντέλλομαι και σώζου».
Για να δείτε τις φωτογραφίες πατήστε τον σύνδεσμο ΕΔΩ
