Γέροντας Εφραίμ Φιλοθεΐτης: Δεν θα πρέπει σε καμμιά περίπτωση να υποχωρήσουμε και να δεχθούμε πράγματα μή Ορθόδοξα. Οι Πατέρες οι μεγάλοι της Εκκλησίας μας, όπως γνωρίζουμε, έκαμαν μεγάλους αγώνες. Εκοπίασαν μεγάλως για να κρατήσουν την Εκκλησία εις το ύψος Της.
Η Εκκλησία η Ορθόδοξος εσφραγήσθη. Ούτε αφαίρεσις ούτε πρόσθεσις χωράει. Ούτε μετάθεσις μίας κεραίας, μίας οξείας από την μία συλλαβή στην άλλη, διότι αλλάζει εντελώς το νόημα και το νόημα επάνω σε Ορθόδοξες θέσεις είναι εγκληματικό.
Οι αιρέσεις δεν είναι τίποτε άλλο παρά βλασφημία κατά του Αγίου Πνεύματος. Ό,τι είναι έξω από τον κύκλο της Ορθοδόξου Εκκλησίας είναι λάθος. Η Ορθόδοξος Εκκλησία δεν έφυγε από την θέση Της, γι’ αυτό δεν έχει ανάγκη υποχωρήσεως. Σήμερα λέγουν οι αιρετικοί, οι οποίοι φροντίζουν κατά την δική τους προσπάθεια να ενωθούν με την Ορθοδοξία, ζητώντες και απαιτούντες να εγκαταλείψει η Ορθοδοξία ορισμένες θέσεις, να εγκαταλείψουν και αυτοί, και έτσι να γίνει η «πολυπόθητος», κατ’ αυτούς, «ένωση».
Δεν έφυγε το φως από την θέση του για να ξαναζητήσει να επανέλθει. Εάν αυτοί έφυγαν από το φως, να το αναζητήσουν. Το φως υπάρχει, λάμπει ανά τον κόσμο και θα πρέπει να επιστρέψουν εν μετανοία. Να ζητήσουν συγγνώμη από τον Θεό και από την Εκκλησία και να επανέλθουν στην πρώτη θέση όπου είχαν στην Εκκλησία. Αν ήτανε σωστοί και αν τα φρονήματά τους ήταν σωτήρια, οι άνθρωποι που συλλειτούργησαν με τον Βέκκο δεν θα γινόντουσαν δαιμόνια.
Επομένως πρέπει να φυλαχθούμε από τον παπισμό που δεν είναι τίποτε άλλο παρά όχι αίρεσις αλλά κάτι περισσότερο, που δεν άφησαν μήτε παράδοση, μήτε μυστήρια, μήτε δόγματα όρθια και σωστά. Και οι άλλες δοξασίες βέβαια και οι άλλες ομολογίες είναι τρομακτικά λανθασμένες.
Εμείς ως Ορθόδοξοι Χριστιανοί, με τις μαρτυρίες τις αδιάσειστες, πρέπει να κρατήσουμε γερά και ανυποχώρητα την Ορθοδοξία μας.
Αυτοί οι ασκητές οι μεγάλοι που μιλούσαν με τον Θεό, μας δίνουν τέτοιες νουθεσίες και παραγγελίες. Εμείς, μπορούμε με το φτηνό μυαλό και με την τιποτένια κατάσταση, την πνευματική μας, να πούμε γιατί το ένα και γιατί το άλλο; Είναι πάρα πολύ περήφανο να το σκεφθούμε αυτό το πράγμα. Ενώ με την ταπείνωση ακολουθούμε τους Πατέρες που ήλεγξαν τόσο όμορφα τα πράγματα και τα έβαλαν στην θέση τους. Εμείς δεν πρέπει να βάλουμε δικές μας θέσεις, γιατί οπωσδήποτε θα βγούμε από τις θέσεις τις σωστές.
Και να μην δώσουμε ακοή σε ό,τι λέγεται από πλευράς των, των αιρετικών, ότι θα πετύχουν την «ένωση» με υποχώρηση της Ορθοδοξίας.
Μα δεν άφησαν και τίποτε όρθιο. Δεν έχουν καμμία χάρη. Ούτε οι λειτουργίες τους, ούτε τα μυστήριά τους που δεν είναι μυστήρια. Δεν έχουνε τίποτα, ενώ η Ορθόδοξος Εκκλησία είναι γεμάτη χάρη.
Το να κατεβάσουμε τα καντήλια… δεν είναι τίποτε !
Το να αφαιρέσουμε εκείνο από την Λειτουργία, εκείνο από τον Αγιασμό, εκείνο από το Ευχέλαιο, εκείνο από την Βάπτιση, εκείνο το άλλο… Δεν χαλάει η Ορθοδοξία με το να μειώσουμε και να αφαιρέσουμε και να εκκοσμικεύσουμε λίγο την Εκκλησία; Ναι, έτσι λέγεται και έτσι φαίνεται. Κι όμως, εάν λέμε ότι πάνω σε ένα περιστέρι τι είναι το να βγάλουμε ένα πούπουλο, το να βγάλουμε δύο, μα δεν βγάζουμε κρέας. Το κρέας είναι ακέραιο το πουλί. Και μη αφαιρώντας κρέας από το σώμα του περιστεριού, το περιστέρι δεν θα ζήσει διότι καλύπτεται και ζει όχι μόνο με την σάρκα αλλά και με το ό,τι περιβάλεται. Έτσι και η Ορθόδοξος Εκκλησία δεν είναι μόνο το Ευαγγέλιο. Έχουμε και την Παράδοση. Έχουμε και τας Οικουμενικάς Συνόδους. Έχουμε και τις κορυφές των Πατέρων. Έχουμε την αυθεντία των μεγάλων ιεραρχών. Έχουμε τις απτές μαρτυρίες της χάριτος. Ακόμα και ένας απλός Αγιασμός δίνει την Ορθόδοξη μαρτυρία. Μιλάει για την Ορθόδοξον Εκκλησία, την αγιαστική χάρη που έχει. Ενώ ένας αγιασμός αιρετικού μετά από λίγο βρωμά.
Ας ευχόμεθα στην προσευχή μας η Ορθοδοξία μας να στέκει πάντα εις το ύψος της και να ευχόμεθα για τους ανθρώπους που ηγούνται της Ορθοδοξίας να κρατήσουν την Ορθοδοξία ανυποχώρητα..
Απομαγνητοφώνηση ΤΑΣ ΘΥΡΑΣ
