Την Κυριακή της Ορθοδοξίας (1η Μαρτίου) το πρωί ο Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων λειτούργησε και κήρυξε το θείο λόγο στον Ιερό Ναό του Αγίου Δημητρίου Ναούσης.
Στο τέλος τέλεσε την καθιερωμένη τελετή για την αναστήλωση των ιερών Εικόνων και αμέσως μετά Δοξολογία επί τη επετείω της ενάρξεως της Επαναστάσεως του 1822 στην πόλη της Νάουσας.
Ακολούθησε στο προαύλιο του Ναού το παραδοσιακό χορευτικό έθιμο.
Ομιλία Σεβασμιωτάτου
«Πίστει Μωυσής μέγας γενόμενος ηρνήσατο λέγεσθαι υιός θυγατρός Φαραώ».
Πρώτη Κυριακή της Αγίας και Μεγάλης Τεσσαρακοστής, και οι άγιοι και θεοφόροι Πατέρες της Εκκλησίας μας όρισαν ως αποστολικό ανάγνωσμα μία περικοπή από την προς Εβραίους επιστολή του πρωτοκορυφαίου αποστόλου Παύλου που αναφέρεται στην πίστη του προφήτου Μωυσή και άλλων ευσεβών ανδρών της Παλαιάς Διαθήκης.
Ποιος είναι όμως ο λόγος αυτής της επιλογής; Και γιατί οι άγιοι Πατέρες προτίμησαν να προβάλλουν την πίστη και όχι κάποια άλλη αρετή, για την οποία καλούμεθα να αγωνισθούμε την περίοδο αυτή της προετοιμασίας για τη μεγάλη εορτή της Αναστάσεως του Κυρίου μας;
Ο λόγος αυτής της επιλογής είναι η σημασία της πίστεως. Εάν δεν πιστεύει κανείς πραγματικά και ουσιαστικά στον Θεό και στις εντολές του· εάν δεν πιστεύει στην Εκκλησία, η οποία, εφαρμόζοντας τη θεόσδοτη εντολή της νηστείας ως μέσο καθάρσεως της ψυχής του ανθρώπου και ως όπλο πνευματικό κατά του πονηρού και των πειρασμών του, όρισε τις περιόδους της νηστείας· εάν αντιμετωπίζει τη νηστεία ως μία υποχρέωση και τον πνευματικό αγώνα ως περιορισμό της ελευθερίας του, τότε ούτε μπορεί να νηστεύσει ούτε έχει νόημα και ωφέλεια μία τέτοια νηστεία.
Ο αγώνας της νηστείας και της εγκρατείας δεν είναι απλώς μία άσκηση για τη βελτίωση του εαυτού μας, όπως θεωρούν κάποιοι άνθρωποι στην εποχή μας. Έχει ένα βαθύτερο περιεχόμενο, το οποίο νοηματοδοτεί η πίστη μας στον Θεό. Επιλέγουμε τη νηστεία και την εγκράτεια, αρνούμενοι στο μέτρο του δυνατού τη ζωή του κόσμου, τις ανέσεις και τις απολαύσεις που μας προσφέρει, αλλά και αρνούμενοι τις συνήθειες του κόσμου, τον τρόπο ζωής που είναι αντίθετος προς το θέλημα και τις εντολές του Θεού, όσο και εάν αυτός μας φαίνεται εύκολος η ευχάριστος η πιό άνετος, για να ζήσουμε ως τέκνα Θεού.
Αυτό έκανε και ο Μωυσής όπως μας υπενθύμισε σήμερα ο ιδρυτής της τοπικής μας Εκκλησίας, απόστολος Παύλος. Ενώ είχε τη δυνατότητα να ζήσει βασιλικά, στα ανάκτορα, μαζί με τη θυγατέρα του Φαραώ, που τον είχε πάρει υπό την προστασία της, για χάρη της πίστεώς του στον αληθινό Θεό, «αρνήθηκε να ονομάζεται υιός της θυγατέρας του Φαραώ και προτίμησε να ταλαιπωρείται μαζί με τον λαό του Θεού παρά να ζει την πρόσκαιρη απόλαυση μιάς αμαρτωλής ζωής».
Αυτό έκαναν όμως και οι άγιοι ιεράρχες, κληρικοί, μοναχοί και πιστοί, τους οποίους τιμά σήμερα, Κυριακή της Ορθοδοξίας, η Αγία μας Εκκλησία για τους αγώνες τους υπέρ της ορθοδόξου πίστεως, υπέρ των ιερών εικόνων, ώστε να μπορούμε εμείς να τιμούμε και να ασπαζόμεθα τις ιερές εικόνες, να ζητούμε τη χάρη τους και να ζούμε τα θαύματά τους.
Οι άγιοι που τιμούμε αγωνίσθηκαν, διώχθηκαν, φυλακίσθηκαν, εξορίσθηκαν αλλά δεν εγκατέλειψαν τον αγώνα τους για να διαφυλάξουν ακαινοτόμητη την πίστη του Χριστού και την παράδοση της Εκκλησίας.
Αυτό έκαναν και οι Ναουσαίοι, οι πατέρες και οι μητέρες μας, που ενώ απολάμβαναν τα προνόμια που είχε δώσει στην πόλη ο σουλτάνος, αυτοί προτίμησαν να τα αρνηθούν και να ξεσηκωθούν μαζί με όλους τους Έλληνες, μαζί με όλους τους κατοίκους της Μακεδονίας, και να κηρύξουν σαν σήμερα με την ευλογία της Εκκλησίας και με πίστη στη βοήθεια τού. Θεού, την επανάσταση. Σκοπός τους ήταν να ελευθερώσουν την πατρίδα μας από τον βαρύ τουρκικό ζυγό, ώστε να μπορούν ελεύθεροι να πιστεύουν και να λατρεύουν τον Θεό.
Γι᾽ αυτό και εμείς σήμερα μνημονεύοντας και τιμώντας όσους αγωνίσθηκαν και υπερεμάχησαν των αγίων εικόνων χάριν της πίστεως, μνημονεύουμε και τιμούμε και τους ηρωϊκούς προγόνους μας, οι οποίοι χάριν της πίστεως αλλά και με τη δύναμή της επαναστάτησαν και αγωνίσθηκαν για την ελευθερία.
Το δικό τους παράδειγμα, παράδειγμα πίστεως, όπως αυτό που προέβαλε και το σημερινό αποστολικό ανάγνωσμα, έχουμε χρέος να το ακολουθούμε και εμείς, εάν θέλουμε να τους τιμούμε όχι μόνο στα λόγια αλλά και με τα έργα μας. Και το ακολουθούμε, όταν δεν επιλέγουμε τον εύκολο δρόμο της αμαρτίας η του συμβιβασμού με τον κόσμο και το κοσμικό φρόνημα. Όταν δεν επιλέγουμε ανάμεσα σε αυτά που λέγει ο Θεός και η Εκκλησία και εφαρμόζουμε μόνο όσα μας ταιριάζουν, όσα δεν είναι αντίθετα στις επιθυμίες η τις αδυναμίες μας, όσα χωρούν μέσα στις διάφορες υποχρεώσεις μας, προσπαθώντας να βάλουμε την πίστη στα δικά μας μέτρα.
Αυτό όμως δεν είναι πίστη στον Θεό. Δεν είναι αυτό που θέλει ο Θεός από εμάς και το οποίο μπορεί να χρειάζεται και κάποιες θυσίες από την πλευρά μας για να το ζήσουμε και να το ακολουθήσουμε.
Γι᾽ αυτό εάν θέλουμε να ζήσουμε πράγματι με πίστη στον Θεό, θα πρέπει να είμαστε έτοιμοι και για κάποιες θυσίες, ώστε να μην αρνηθούμε και να μην παραχαράξουμε την πίστη μας, για την οποία τόσες πολλές και μεγάλες θυσίες έκαναν όσοι αγωνίσθηκαν υπέρ των ιερών εικόνων αλλά και οι πατέρες μας, τους οποίους τιμούμε σήμερα.
Άς εμπνευσθούμε από την πίστη τους και άς ακολουθήσουμε το παράδειγμά τους.
Μπορείτε να δείτε τις φωτογραφίες πατώντας στον σύνδεσμο ΕΔΩ
