Ο Μητροπολίτης Θεσσαλιώτιδος κ. Τιμόθεος, το εσπέρας της Τρίτης 6 Ιανουαρίου 2026, χοροστάτησε στην ακολουθία του Εσπερινού επί τη εορτή της Συνάξεως του τιμίου, ενδόξου, προφήτου, προδρόμου και βαπτιστού Ιωάννου στον Ιερό Ναό Τιμίου Προδρόμου Τ.Κ. Φαναρίου.
Ο Μητροπολίτης στην ομιλία του αναφέρθηκε στη μοναδική και καθοριστική σημασία του Τιμίου Προδρόμου και Βαπτιστού Ιωάννου στην αποκάλυψη του Ιησού Χριστού ως Σωτήρα και Μεσσία του κόσμου, αλλά και στη διαχρονική διδασκαλία που η ζωή και το μαρτύριό του προσφέρουν στους πιστούς της Εκκλησίας.
Από την αρχή τόνισε ότι στη συνείδηση και την εμπειρία της Εκκλησίας η παρουσία του Τιμίου Προδρόμου είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με το γεγονός της βαπτίσεως του Κυρίου στον Ιορδάνη ποταμό. Ωστόσο, υπογράμμισε ότι ο ρόλος του δεν περιορίζεται απλώς στην τέλεση της βαπτίσεως, αλλά κορυφώνεται στο γεγονός ότι υπέδειξε στους ανθρώπους τον Ενανθρωπήσαντα Θεό, αναγνωρίζοντας και φανερώνοντας τον αναμενόμενο Μεσσία και Λυτρωτή του κόσμου. Γι’ αυτό και ο Τίμιος Πρόδρομος χαρακτηρίζεται από την Εκκλησία ως νυμφαγωγός της Εκκλησίας, εκείνος δηλαδή που οδηγεί τον Νυμφίο Χριστό προς τον λαό Του.
Ο Μητροπολίτης επεσήμανε ότι το γεγονός της βαπτίσεως του Ιησού Χριστού αποτελεί την απαρχή της ουρανοδρόμου πορείας ολόκληρου του ανθρωπίνου γένους, καθώς μέσα από αυτό το μυστήριο προεικονίζεται και θεμελιώνεται το δικό μας βάπτισμα, το βάπτισμα της σωτηρίας. Μέσα στην Εκκλησία, από τη Μήτρα της, την Αγία Κολυμβήθρα, ο άνθρωπος αναγεννάται εν Πνεύματι Αγίω και ύδατι, ανακαινισμένος και ανανεωμένος, για να πορευθεί πλέον ως νέος άνθρωπος εν Χριστώ.
Στη συνέχεια αναφέρθηκε στην επιβεβαίωση της αποστολής του Τιμίου Προδρόμου μέσα από την προφητική παράδοση της Παλαιάς Διαθήκης. Ιδιαίτερη μνεία έκανε στον Προφήτη Μαλαχία, ο οποίος προανήγγειλε την αποστολή του Αγγέλου Κυρίου, του Προδρόμου, για να προετοιμάσει την οδό και να δείξει τον Χριστό στον κόσμο. Παράλληλα, υπενθύμισε το κήρυγμα μετανοίας του Ιωάννου, όπως αυτό είχε προφητευθεί από τον Προφήτη Ησαΐα, ως κάλεσμα καθάρσεως και ετοιμασίας των καρδιών για την έλευση του Κυρίου.
Ο Μητροπολίτης ανέπτυξε κατόπιν τρία βασικά προσωπικά στοιχεία της ζωής του Τιμίου Προδρόμου, τα οποία επιβεβαιώνουν την αλήθεια της μαρτυρίας του. Πρώτο και σπουδαιότερο, την ανιδιοτελή παρουσία του. Όταν οι άνθρωποι τον ακολουθούσαν και τον θεωρούσαν πιθανό Μεσσία, εκείνος αρνήθηκε κατηγορηματικά κάθε τέτοια τιμή και υπέδειξε τον Ιησού Χριστό ως Εκείνον που ήταν «πρώτος» και προαιώνιος. Με βαθιά ταπείνωση ομολόγησε ότι δεν είναι άξιος ούτε να λύσει τα λουριά των υποδημάτων Του, δείχνοντας ότι δεν οικειοποιήθηκε ποτέ τον ρόλο που του ανέθεσε ο Θεός, αλλά τον υπηρέτησε πιστά για τη σωτηρία των ανθρώπων.
Δεύτερο στοιχείο αποτελεί η ασκητική ζωή του. Η λιτή παρουσία του στην έρημο, το τρίχινο ένδυμα και η απόλυτη αφιέρωσή του στον Θεό μαρτυρούν έναν άνθρωπο που έζησε ως επίγειος άγγελος και αγγελιοφόρος της σωτηρίας. Η ίδια η ζωή του υπήρξε κήρυγμα, επιβεβαιώνοντας ότι ο Χριστός είναι ο Αμνός του Θεού, ο οποίος βαπτίζεται όχι για μετάνοια, αλλά για να φανερωθεί το μυστήριο της Αγίας Τριάδος.
Τρίτο στοιχείο, ο μαρτυρικός του θάνατος. Ο Τίμιος Πρόδρομος, ελέγχοντας με παρρησία την αδικία και την αμαρτία, δεν υπέκυψε στο κοσμικό φρόνημα, αλλά σφράγισε τη μαρτυρία του με το αίμα του. Ο θάνατός του αποτελεί κορύφωση της υπακοής του στο θέλημα του Θεού και διαχρονικό παράδειγμα θυσίας και αλήθειας.
Ολοκληρώνοντας, ο Ποιμενάρχης τόνισε ότι ο Τίμιος Πρόδρομος δεν δήλωσε ποτέ ότι είναι κάτι, αλλά δήλωσε με ειλικρίνεια τι δεν είναι. Δεν παρουσίασε τον εαυτό του ως σωτήρα, αλλά στάθηκε δίπλα στην αλήθεια, που είναι ο ίδιος ο Χριστός. Αντιπαρέβαλε αυτή τη στάση με τη σύγχρονη ανθρώπινη τάση της αυτοπροβολής και κάλεσε τους πιστούς να μην φρονούν τα κάτω, αλλά τα άνω, να μην εγκλωβίζονται στον υλισμό, αλλά να πορεύονται με ταπείνωση και ανιδιοτέλεια.
Η Εκκλησία, κατέληξε, τιμά τον Τίμιο Πρόδρομο ως εκείνον που υπέδειξε τον Ενανθρωπήσαντα Θεό και επιβεβαίωσε ότι ο Χριστός είναι ο Φορέας της Χάριτος και της Σωτηρίας. Και ευχήθηκε, διά των πρεσβειών του Τιμίου Προδρόμου, η χάρις του βαπτισθέντος εν Ιορδάνη Κυρίου να συνοδεύει και να αγιάζει τη ζωή όλων.
