Μήνυμα εξέδωσε ο Μητροπολίτης Αιτωλίας και Ακαρνανίας κ. Δαμασκηνός με αφορμή τη μνήμη του Αγίου Νικολάου, τονίζοντας τη σημασία της χριστιανικής ευσπλαχνίας και της πίστης στη ζωή των πιστών.
Όπως επισημαίνει στο μήνυμά του «Να γίνεσθε σπλαγχνικοί προς τον πλησίον και συμπονετικοί στις δυστυχίες και τις ανάγκες του, καθώς και ο ουράνιος Πατέρας σας είναι ευσπλαχνικός προς όλους». Και προσθέτει, «Η ζωή είναι μια θάλασσα, που πρέπει να την διαπλεύσουμε, όσες φουρτούνες κι αν περάσουμε, για να φτάσουμε στην αντίπερα όχθη της αιωνιότητας. Και σ’ αυτή τη θάλασσα ο Άγιος Νικόλαος είναι “ο όρμος ο γαληνότατος, εν ω καταφεύγοντες οι τρικυμίαις του βίου περιστατούμενοι, σώζονται”».
Παρατίθεται το σχετικό μήνυμα:
«Ο Νικόλαος, πρεσβύς ων εν γη μέγας, και γης αποστάς εις το πρεσβεύειν ζέει».
Αγαπητοί μου πατέρες και αδελφοί, παιδιά μου εν Κυρίω αγαπημένα,
Ο Κύριος, στην επί του Όρους ομιλία του, είπε: «Γίνεσθε οικτίρμονες, καθώς και ο πατήρ υμών οικτίρμων εστι» (Λκ, στ’ 36). Να γίνεσθε δηλαδή, σπλαγχνικοί προς τον πλησίον και συμπονετικοί στις δυστυχίες και τις ανάγκες του, καθώς και ο ουράνιος Πατέρας σας είναι ευσπλαχνικός προς όλους. Μια τέτοια προσωποποίηση της χριστιανικής ευσπλαχνίας υπήρξε και ο Άγιος Νικόλαος.
Ο Άγιος Νικόλαος γεννήθηκε τον 3ο αιώνα μ.Χ. στα Πάταρα της Λυκίας, από γονείς ευσεβείς και πλούσιους και έδρασε την εποχή των αυτοκρατόρων Διοκλητιανού, Μαξιμιανού και Μεγάλου Κωνσταντίνου.
Σε νεαρή ηλικία έμεινε ορφανός και κληρονόμος μίας μεγάλης περιουσίας. Αλλά ο Νικόλαος, εμπνεόμενος από φιλάνθρωπα συναισθήματα, διέθεσε την περιουσία του για να ανακουφίζει άπορα, ορφανά, φτωχούς, χήρες και δοκιμαζομένους οικογενειάρχες. Ένας μάλιστα θα διέφθειρε τις τρεις κόρες του, προκειμένου να εξασφαλίσει χρήματα. Όταν το έμαθε αυτό ο Νικόλαος, μυστικά σε τρεις νύχτες εξασφάλισε την προίκα των τριών κοριτσιών, αφήνοντας εκατό (100) χρυσά φλουριά σε κάθε μία. Έτσι, οι τρεις κόρες αποκαταστάθηκαν και γλίτωσαν από βέβαιη διαφθορά.
Στην αρχή αφιερώθηκε στον ασκητικό βίο, λόγω όμως της ξεχωριστής αρετής του τιμήθηκε, χωρίς να το επιδιώξει, με το αξίωμα του ιερέως στα Πάταρα και στη συνέχεια του Αρχιεπισκόπου Μύρων. Από τη θέση αυτή καθοδηγούσε με αγάπη το ποίμνιό του και ομολογούσε με παρρησία την αλήθεια.
Για τον λόγο αυτό συνελήφθη από τους τοπικούς άρχοντες και ρίχτηκε στη φυλακή. Όταν όμως βασίλευε ο Μέγας Κωνσταντίνος, ελευθερώθηκαν όλοι οι χριστιανοί και έτσι ο Νικόλαος επανήλθε στον αρχιεπισκοπικό θρόνο. Μάλιστα, έλαβε μέρος στην Α’ Οικουμενική Σύνοδο, όπου ξεχώρισε για τη σοφία και την ηθική του τελειότητα.
Προικισμένος με το χάρισμα της θαυματουργίας, έσωσε πολλούς ανθρώπους όσο ήταν εν ζωή, αλλά και μετά την κοίμησή του. Για παράδειγμα, όταν κάποτε κινδύνευσε κάποιος στη θάλασσα λόγω σφοδρών ανέμων και επικαλέστηκε το όνομα του Αγίου, σώθηκε και μάλιστα, ενώ βρισκόταν στη μέση του πελάγους, βρέθηκε αβλαβής στο σπίτι του. Εκοιμήθη ειρηνικά το έτος 330 μ.Χ.
Αλλά, αν δεν μπορεί ο λόγος να φανερώσει πόσο ο Άγιος Νικόλαος ήταν στο πνευματικό του ποίμνιο «κανόνας πίστεως», «εικόνα πραότητος» και «εγκράτειας διδάσκαλος», μπορεί να μας το φανερώσει «η των πραγμάτων αλήθεια». Αυτή η αλήθεια των πραγμάτων του βίου του, που τον κάνει πρότυπο πίστεως και αρετής και τον έκανε να αποκτήσει τα «υψηλά», δηλαδή τη Χάρη του Θεού, την αγιότητα.
Σήμερα, η μεγάλη ταραχή και αγωνία του ανθρώπου ως προς την επιβίωση, μας έχει οδηγήσει σε μία έντονη απελπισία. Να ανησυχούμε για το παραμικρό και να μην βρίσκουμε πουθενά γαλήνη και ηρεμία. Κάθε ημέρα μεγαλώνουν οι θλίψεις, οι πόνοι και τα βάσανα της ανθρωπότητας. Και ως κορωνίδα αυτών, έρχεται η αμαρτία, που κάνει βαρύτερο τον πόνο και ασθενεί την πίστη μας.
Σαν μεγάλα κύματα μοιάζουν όλα αυτά, έτοιμα να καταπιούν και να καταποντίσουν τη ζωή του ανθρώπου. Τέτοιες στιγμές μπορούμε να αναφερόμαστε στον Προστάτη των ναυτικών, τον Άγιο Νικόλαο, και να τον επικαλούμαστε:
«Νίκης λαού φερώνυμε, κατ΄ αοράτων τε και ορατών εχθρών, παμμάκαρ Νικόλαε, τους εν σκότει των θλίψεων κεκακωμένους εξάρπασον, και προς φωτισμόν ευφροσύνης καθοδηγήσον».
Η ζωή είναι μία θάλασσα, που πρέπει να την διαπλεύσουμε, όσες φουρτούνες κι αν περάσουμε, για να φτάσουμε στην αντίπερα όχθη της αιωνιότητας. Και σ’ αυτή τη θάλασσα ο Άγιος Νικόλαος είναι «ο όρμος ο γαληνότατος, εν ω καταφεύγοντες οι τρικυμίαις του βίου περιστατούμενοι, σώζονται». Αμήν.
Με όλη μου την πατρική αγάπη,
Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΣΑΣ
† Ο ΑΙΤΩΛΙΑΣ ΚΑΙ ΑΚΑΡΝΑΝΙΑΣ ΔΑΜΑΣΚΗΝΟΣ
