Βέροια: Την Πέμπτη 20 Νοεμβρίου στο Παύλειο Πολιτιστικό Κέντρο στη Βέροια πραγματοποιήθηκε η μηνιαία Ιερατική Σύναξη της Ιεράς Μητροπόλεως Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας.
Στην αρχή της συνάξεως τελέστηκε τρισάγιο για τον μακαριστό Ιεροκήρυκα της Ιεράς Μητροπόλεως Αρχιμ. Διονύσιο Μανιάκα, ο οποίος διακόνησε την τοπική Εκκλησία αρκετές δεκαετίες και κήρυττε εμπνευσμένα τον θείο λόγο στις ενορίες που επισκεπτόταν, ενώ εκοιμήθη προ ολίγων ημερών μετά από πολύμηνη δοκιμασία της υγείας του.
Ακολούθως ο Πρωτοσύγκελλος της Ιεράς Μητροπόλεως Αρχιμ. Δημήτριος Μπακλαγής ενημέρωσε τους Ιερείς για θέματα υπηρεσιακής φύσεως και έδωσε οδηγίες για διοικητικά και οργανωτικά θέματα.
Τέλος, ο Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων, αναφέρθηκε στον μακαριστό π. Διονύσιο και απευθυνόμενος προς τους Ιερείς, ανέφερε μεταξύ πολλών άλλων: Η διακονία μας είναι πολυεύθυνη, μας φέρνει καθημερινά αντιμέτωπους με πολλά προβλήματα. Το ίδιο και ο προσωπικός πνευματικός μας αγώνας. Πού μπορούμε να στηριχθούμε; Από πού μπορούμε να αντλήσουμε δύναμη για να τα αντιμετωπίσουμε, για να τα επιλύσουμε, εάν δεν έχουμε καλλιεργήσει μέσα στην ψυχή μας την υπακοή και δεν έχουμε συνηθίσει να ρωτούμε, να ζητούμε τη γνώμη του επισκόπου, αλλά και του πνευματικού μας, εάν πρόκειται για πνευματικά ζητήματα;
Και όταν προσπαθούμε να τα λύσουμε μόνοι μας, εκτός της υπακοής, τότε όχι μόνο δεν έχουμε τη χάρη του Θεού, που θα διευκόλυνε τη λύση τους, αλλά και επιφορτίζουμε τον εαυτό μας με περισσότερες μέριμνες, οι οποίες και στην ώρα της προσευχής και στην ώρα της θείας Λειτουργίας δεν μας αφήνουν να προσευχηθούμε και να λάβουμε και μέσω της προσευχής και της θείας Λειτουργίας τη χάρη του Θεού, που τόσο έχουμε ανάγκη.
Η θεία Λειτουργία είναι και πρέπει να είναι το επίκεντρο της ζωής μας ως κληρικών, όχι μία υποχρέωση ή μία συνήθεια. Και γι’ αυτό χρειάζεται να προετοιμαζόμαστε με αγώνα, με μελέτη, με προσευχή. Να είμαστε συγκεντρωμένοι στα λόγια, στις ευχές και στην τελετουργία της θείας Λειτουργίας. Να έχουμε κατά νου τι γίνεται εκείνη την ώρα και ότι εμείς έχουμε την τιμή να ιερουργούμε τα άχραντα Μυστήρια, να αγγίζουμε το Σώμα του Κυρίου μας και να επιτελούμε το μυστήριο της θείας Ευχαριστίας «εις ανάμνησίν» του, εις ανάμνηση του Πάθους και της Αναστάσεώς του χάριν της σωτηρίας μας. Να μην αφήνουμε να γίνει η τέλεση της θείας Λειτουργίας συνήθεια. Να μην λειτουργούμε μόνο με τα χείλη, αλλά με την ψυχή μας. Και αυτό επιτυγχάνεται, όταν προετοιμαζόμαστε για τη θεία Λειτουργία, αλλά και εφόσον την τελούμε προσευχόμενοι και προσπαθώντας να μην φεύγει ο νους μας και πηγαίνει εδώ και εκεί, και δεν ξέρουμε πού βρισκόμαστε και λέμε λάθος εκφώνηση, και, πολύ περισσότερο, δεν λειτουργούμε σύμφωνα με το Τυπικό της Εκκλησίας μας.
Η χάρη του Θεού προσφέρεται σε όλους μας και μπορεί να αγιάσει όλους μας, με την υπακοή, την προσευχή και την ενσυνείδητη και συχνή τέλεση της θείας Λειτουργίας.
Ας προσπαθούμε ώστε και να επιτελούμε «ακαταγνώστως και απροσκόπτως» τη διακονία μας αλλά και να αγιαζόμαστε με τη Χάρη του Θεού διά της υπακοής μας.
Για να δείτε τις φωτογραφίες πατήστε τον σύνδεσμο ΕΔΩ
