Ι.Μ.ΒΕΡΟΙΑΣ: Την Κυριακή 12 Οκτωβρίου (Δ´ Λουκά του Σπορέως και των Αγίων Πατέρων της 7ης Οικουμενικής Συνόδου) ο Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων λειτούργησε και κήρυξε τον θείο Λόγο στην Ιερά Μονή Αγίας Κυριακής Λουτρού Ημαθίας.
Ο Σεβασμιώτατος στο τέλος της θείας Λειτουργίας χειροθέτησε σε Πνευματικούς τον Αρχιμ. Γεράσιμο Μαρουλά, ο οποίος συνδέεται με πνευματικούς δεσμούς με τον Σεβασμιώτατο και την Ιερά Μητρόπολη και διακονεί την ομογένεια στις ΗΠΑ και τον Αρχιμ. Παντελεήμονα Παπαεμμανουήλ, πτυχιούχο Θεολογίας και Φαρμακευτικής του Α.Π.Θ. και και τους ευχήθηκε να επιτελούν το λειτούργημα του πνευματικού με φόβο Θεού και να αναπαύουν τις ψυχές που θα καταφεύγουν για να εναποθέσουν τις αμαρτίες και τα προβλήματά τους στο πετραχήλι τους.
Ομιλία Σεβασμιωτάτου
«Ο έχων ώτα ακούειν ακουέτω».
Μία από τις αισθήσεις που χάρισε ο Θεός στον άνθρωπο κατά τη δημιουργία του είναι και η ακοή. Μας χάρισε ο Θεός τη δυνατότητα να ακούμε τι συμβαίνει γύρω μας, να προσλαμβάνουμε τους ήχους του κόσμου και τη φωνή των συνανθρώπων μας και μέσω της ακοής να διδασκόμεθα, να ευφραινόμεθα αλλά και να προφυλασσόμεθα από ποικίλους κινδύνους. Και όπως κάθε τι που μας χάρισε ο Θεός οφείλουμε να το καλλιεργήσουμε, ώστε να αξιοποιήσουμε τις δυνατότητες τις οποίες μέσω αυτού μας προσέφερε, το ίδιο ισχύει και για την ακοή.
Ακούμε πολλά καθημερινά, άλλα είναι ωφέλιμα και άλλα βλαβερά είτε για την ψυχή είτε για το σώμα μας· άλλα είναι χρήσιμα και άλλα άχρηστα, και θα πρέπει να τα αντιμετωπίσουμε ανάλογα. Ποια θα είναι η στάση μας απέναντι σε όσα ακούμε, είναι δική μας επιλογή και δική μας ευθύνη. Αυτό εννοεί και ο Χριστός στο ευαγγελικό ανάγνωσμα το οποίο ακούσαμε σήμερα λέγοντας: «ο έχων ώτα ακούειν ακουέτω». Αυτός, δηλαδή, που έχει αυτιά για να ακούει, ας ακούει.
Με αυτή τη φράση κατακλείει ο Χριστός την παραβολή του σπορέως, εφιστώντας την προσοχή των ακροατών του στη σημασία της.
Υπάρχουν άνθρωποι που δεν έχουν αυτιά ή που δεν ακούν; θα μπορούσε να ρωτήσει κανείς;
Υπάρχουν, ασφαλώς, και αυτό το γνωρίζει ο Χριστός καλύτερα από κάθε άλλον. Οι άνθρωποι αυτοί που δεν ακούν τον λόγο του δεν έχουν έλλειψη ή αδυναμία των σωματικών τους αυτιών αλλά των πνευματικών. Ακούν τον λόγο του Κυρίου, αλλά αδιαφορούν. Δεν δίδουν σημασία ή πιστεύουν ότι δεν τους ενδιαφέρει και δεν τους αφορά. Ακούν τον λόγο του Χριστού, αλλά ισχύει γι; αυτούς αυτό που είχε πεί κάποτε ο Κύριος στους μαθητές του «πολλά έχω υμίν λέγειν, αλλ; ου δύνασθε βαστάσαι άρτι».
Ακούν τον λόγο του Χριστού και μπορεί να συγκινούνται και να κατανύγονται και να ενθουσιάζονται, στη συνέχεια όμως τον ξεχνούν παρασυρόμενοι από τις καθημερινές απασχολήσεις τους, από τις μέριμνες της ζωής, από τις αδυναμίες και τα πάθη τους και συνεχίζουν να κάνουν ο,τι έκαναν μέχρι τότε, συνεχίζουν να κάνουν αυτό που νομίζουν ή θεωρούν σωστό οι ίδιοι, εμμένοντας στο θέλημά τους και στον εγωισμό τους και αδιαφορώντας στην πραγματικότητα γι᾽ αυτό που λέγει ο Χριστός, γι᾽ αυτό που λέγει η Εκκλησία, η οποία εκφράζει με πιστότητα τον θείο λόγο.
Αυτό έκαναν και όλοι οι αιρετικοί, και ο Άρειος και οι εικονομάχοι, τους οποίους καταδίκασαν κατά την εβδόμη εν Νικαία Οικουμενική Σύνοδο οι άγιοι και θεοφόροι πατέρες, των οποίων τη μνήμη επιτελούμε σήμερα.
Είχαν ώτα οι αιρετικοί, αλλά δεν άκουαν, όχι γιατί δεν μπορούσαν, αλλά γιατί δεν ήθελαν, και αυτή η πνευματική, θα λέγαμε, κώφωση τους οδήγησε στην αίρεση, τους κατέστησε αιτίους ενός μεγάλου σχίσματος που ταλαιπώρησε την Εκκλησία του Χριστού επί έναν περίπου αιώνα, και τελικά οδήγησε και τους ίδιους δυστυχώς στην απώλεια.
Ας μη σκεφθούμε όμως ότι αυτά ίσχυαν κάποτε. Ισχύουν πάντοτε, γιατί ο Χριστός δεν μιλούσε μόνο τότε, ομιλεί και σήμερα, ομιλεί και σε μας με τον λόγο των αγίων και των Πατέρων της Εκκλησίας μας, με τον λόγο του αγίου Συμεών του νέου Θεολόγου, του οποίου τη μνήμη εορτάζουμε σήμερα, με τον λόγο του αγίου Φιλοθέου του Κοκκίνου, πατριάρχου Κωνσταντινουπόλεως, του φίλου και συνεκδήμου του αγίου Γρηγορίου του οποίου τη μνήμη τίμησε χθες η Εκκλησία μας.
Ομιλεί ο Χριστός και σε μας με τον λόγο του Ευαγγελίου, με το κήρυγμα, μέσα από τα ιερά μυστήρια και ιδίως μέσα στο μυστήριο της ιεράς εξομολογήσεως, μέσα από τη μελέτη του λόγου του, και επαναλαμβάνει και σε μας αυτό που είπε και στους μαθητές του: «ο έχων ώτα ακούειν, ακουέτω».
Ας μην επαναπαυόμεθα επομένως στο γεγονός ότι ακούμε ή μελετούμε τον λόγο του Χριστού. Δεν αρκεί αυτό, δεν μας ωφελεί μόνο αυτό, διότι ο Χριστός δεν θέλει ακροατές του λόγου του αλλά ποιητές, ανθρώπους δηλαδή που τον εφαρμόζουν, που τον κάνουν πράξη στη ζωή τους, που τον αξιοποιούν για να ζήσουν την εν Χριστώ ζωή που μας οδηγεί στη σωτηρία.
Μόνο η ακρόαση ή η γνώση του λόγου του Θεού δεν μας σώζει. Αντίθετα, εάν δεν συνοδεύεται από την πράξη, μας καταδικάζει σύμφωνα με τον λόγο του Κυρίου «ο γνούς και μη ποιήσας δαρήσεται πολλάς».
Γι’ αυτό ας αγωνιζόμεθα και ας προσπαθούμε και να ακούμε τον λόγο του Χριστού και να υπακούμε σ’ αυτόν, καλλιεργώντας τον στην ψυχή μας, όπως τον σπόρο, και απομακρύνοντας όλα τα ζιζάνια των παθών και των μεριμνών του βίου που δεν τον αφήνουν να βλαστήσει, έτσι ώστε με τη χάρη του Θεού να δώσει καρπόν εις σωτηρία της ψυχής μας.
Για να δείτε φωτογραφίες πατήστε τον σύνδεσμο ΕΔΩ
