ΠΑΝΑΓΙΑ ΣΟΥΜΕΛΑ: Την Κυριακή 20 Ιουλίου το πρωί, ο Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων λειτούργησε και κήρυξε τον Θείο Λόγο στο Πανελλήνιο Ιερό Προσκύνημα της Παναγίας Σουμελά στο Βέρμιο και στο τέλος προέβη σε χειροθεσία αναγνώστη.
Μετά τη Θεία Λειτουργία, παρέστη στην τελετή λήξης του 27ου Συναπαντήματος Νεολαίας Ποντιακών Σωματείων, στην απονομή διπλωμάτων και αναμνηστικών, καθώς και στον τρανό ποντιακό χορό που ακολούθησε, όπως κάθε χρόνο, μπροστά στον Ιερό Ναό.
Παρατίθεται η ομιλία του Μητροπολίτη:
«Υπόδειγμα λάβετε, αδελφοί μου, της κακοπαθείας και της μακροθυμίας τους προφήτες».
Η Εκκλησία μας γιορτάζει και πανηγυρίζει σήμερα έναν από τους μεγάλους προφήτες της Παλαιάς Διαθήκης. Γιορτάζει τον προφήτη Ηλία, τον προφήτη που είχε το σθένος και την τόλμη να ελέγξει τους ασεβείς βασιλείς που δίωκαν όσους πίστευαν στον αληθινό Θεό. Και απέδειξε αυτή του την πίστη αλλά και τη δύναμη του Θεού με πολλά και μεγάλα θαύματα, τα οποία του αξίωσε ο Θεός να επιτελέσει.
Διωκόμενος ο προφήτης Ηλίας από τους βασιλείς για την πίστη του, αναγκάστηκε να φύγει από τις πόλεις και να κρυφτεί σε ένα σπήλαιο, κατά εντολή του Θεού, στην κορυφή του βουνού, όπου έμεινε για τρία χρόνια τρεφόμενος με θαυμαστό τρόπο από ένα κοράκι, που του έφερνε καθημερινά τροφή.
Και ήταν τόσοι οι διωγμοί και οι ταλαιπωρίες που υπέμεινε ο προφήτης επειδή θέλησε να αντιπαρατεθεί στους ιερείς των ειδώλων και στον βασιλιά Αχαάβ, που προστάτευε αυτούς τους ιερείς, και να αποδείξει την πλάνη τους, ώστε ο άγιος Ιάκωβος ο αδελφόθεος τον προβάλλει στο σημερινό αποστολικό ανάγνωσμα, μαζί με τους άλλους προφήτες, ως υπόδειγμα κακοπάθειας αλλά και υπομονής και μακροθυμίας.
Ποιος είναι όμως ο λόγος για τον οποίο μας προτρέπει ο απόστολος Ιάκωβος να έχουμε ως πρότυπο τους προφήτες, που έζησαν χιλιάδες χρόνια πριν από εμάς και σε τελείως διαφορετικές συνθήκες;
Μας προτείνει ως υπόδειγμα κακοπάθειας τους προφήτες, γιατί δεν υπάρχει άνθρωπος που να μη συναντά δυσκολίες στη ζωή του. Δεν υπάρχει άνθρωπος, ιδίως όταν θέλει να ζει με συνέπεια στις αρχές και στις ηθικές αξίες, όταν θέλει να εφαρμόζει στη ζωή του τις εντολές του Θεού και να πιστεύει σε Αυτόν, που να μη συναντήσει αντιδράσεις, προβλήματα, ειρωνείες, συχνά και διώξεις και μαρτύρια.
Μας τους προτείνει όμως και ως υπόδειγμα υπομονής και μακροθυμίας, διότι δεν υπάρχει άλλος τρόπος να αντιμετωπίσει κανείς όλα αυτά που προαναφέραμε και που υπέμειναν οι προφήτες, παρά μόνο με υπομονή. Γιατί όλα αυτά που υφιστάμεθα στη ζωή μας επειδή πιστεύουμε στον Θεό και ομολογούμε την πίστη μας — όλες οι αδικίες, οι συκοφαντίες, η κακία των ανθρώπων που μας κατατρέχουν, μας πληγώνουν, μας θλίβουν και μας εξουθενώνουν — είναι δοκιμασίες που εξασκούν την υπομονή μας, που δοκιμάζουν την εμπιστοσύνη μας στον Θεό, που αυξάνουν την πίστη μας.
Έτσι, ενώ φαίνονται και είναι προβλήματα, πειρασμοί και δυσκολίες που μας στενοχωρούν, μας ωφελούν ταυτόχρονα πνευματικά, εφόσον τα αντιμετωπίζουμε με υπομονή, γιατί ο Θεός ανταμείβει την υπομονή που δείχνουμε όταν αδικούμαστε, κακοπαθούμε ή διωκόμαστε για την αλήθεια και τη δικαιοσύνη, για την πίστη και την αγάπη μας προς τον Θεό.
Και αυτό που είναι γνωστό από τη ζωή πολλών ιερών μορφών, τόσο της Παλαιάς όσο και της Καινής Διαθήκης — ότι δηλαδή ο Θεός ανταμείβει όσους υπομένουν για τη δική του αγάπη — το υπογραμμίζει σήμερα και ο άγιος Ιάκωβος, όταν μεταξύ άλλων μας λέει: «Την υπομονή του Ιώβ ακούσατε και το τέλος του Κυρίου είδατε».
Ακούσατε, λέει, για την υπομονή του Ιώβ, ο οποίος κατά παραχώρηση του Θεού δοκιμάστηκε σε υπερβολικό βαθμό από τον πονηρό και στερήθηκε τα πάντα — τα παιδιά του, την οικογένειά του, τα αγαθά του και την υγεία του.
Γνωρίζετε όμως, συνεχίζει, και «το τέλος του Κυρίου». Γνωρίζετε δηλαδή ότι ο Θεός αντάμειψε τη μεγάλη υπομονή του Ιώβ, προσφέροντάς του όχι μόνο την υγεία και όλα του τα αγαθά, αλλά και ό,τι άλλο είχε στερηθεί από την κακία του πονηρού.
Αυτή την υπομονή ας διδαχθούμε όλοι, μικροί και μεγάλοι, κι εσείς, οι νέοι και οι νέες που συμμετέχετε στο 27ο Συναπάντημα της Νεολαίας των Ποντιακών Σωματείων. Ας διδαχθούμε την υπομονή από τον εορταζόμενο σήμερα προφήτη Ηλία, ο οποίος απόλαυσε ως μισθό της υπομονής του τη χάρη του Θεού αλλά και το προνόμιο να αναληφθεί με το σώμα του στον ουρανό και να μη γευτεί τον θάνατο.
Ας διδαχθούμε όμως την υπομονή και από τους πατέρες, τις μητέρες και τους προγόνους μας, που τόσα υπέφεραν στον Πόντο εξαιτίας της πίστης τους στον Χριστό και της εθνικής τους ταυτότητας. Κι όμως, με τη χάρη του Θεού δεν λύγισαν στους άδικους διωγμούς, στον ξεριζωμό και τη γενοκτονία που υπέστησαν, αλλά τα αντιμετώπισαν όλα με υπομονή και εμπιστοσύνη στον Θεό. Και ενώ εκείνοι που τους έδιωξαν από τις πατρογονικές τους εστίες πίστεψαν πως τους αφάνισαν και τους εξόντωσαν, οι πρόγονοί μας με την πίστη τους στον Θεό και με τη χάρη της προστάτιδάς τους Παναγίας Σουμελά απέδειξαν ότι ο Ποντιακός Ελληνισμός «ανθεί και φέρει κι άλλο».
Με αυτή την πίστη στον Θεό και με τη βεβαιότητα ότι ο Θεός πάντα ανταμείβει την υπομονή όσων Τον εμπιστεύονται, θα πρέπει να αγωνίζεστε κι εσείς και όλοι μας τόσο για την προσωπική μας πρόοδο και ωφέλεια όσο και για την πρόοδο και ωφέλεια της πατρίδας μας και του Ποντιακού Ελληνισμού, έχοντας πάντοτε ως βοηθό και προστάτιδα τη μητέρα του Ποντιακού Ελληνισμού, τη μητέρα των προσφύγων, την Παναγία Σουμελά, υπό τη σκέπη της οποίας τελέσαμε σήμερα τη Θεία Λειτουργία, και έχετε την ευλογία, όλες αυτές τις ημέρες, να λαμβάνετε τη χάρη της ιστορικής και θαυματουργής εικόνας της.
Είθε η Παναγία μας, η οποία υπέμεινε και θλίψεις και στενοχώριες και αξιώθηκε να δει τον Υιό της και Κύριό μας μετά τον Σταυρό και αναστημένο, να χαρίσει και στον καθένα από εμάς που υφιστάται τις θλίψεις, τις ταλαιπωρίες και τις δοκιμασίες με τη χάρη του Θεού, πρώτα απ’ όλα αυτό που είναι το πιο σπουδαίο: τη σωτηρία της ψυχής μας, αλλά και ό,τι άλλο έχουμε ανάγκη.
