Φθιώτιδος Συμεών: Στο όμορφο χωριό Κόμνηνα στην Λοκρίδα και στον Ιερό Ναό Ευαγγελισμού της Θεοτόκου ιερούργησε σήμερα Κυριακή των Οσίων και Θεοφόρων Πατέρων της Δ ΄ εν Χαλκιδόνι Οικουμενικής Συνόδου ο Μητροπολίτης Φθιώτιδος κ. Συμεών, συνεχίζοντας την ποιμαντική και λειτουργικό του περιοδεία στα μικρά χωριά με τους λίγους κατοίκους, καθώς και στους Ναούς, οι οποίοι στερούταν πολλές δεκαετίες Αρχιερατικής Λειτουργίας και παρουσίας.
Οι Ιερές Ακολουθίες μεταδόθηκαν απευθείας από τηλεοράσεως, ραδιοφώνου και διαδικτύου.
Ο κ. Συμεών στο κήρυγμά του χαρακτηριστικά ανέφερε:
«Σε μία εποχή, όπως η σημερινή και όπως κάθε εποχή, όπου βλέπουμε γύρω μας, ανάμεσά μας, τόσο στην προσωπική μας ζωή όσο και στη συλλογική μας ζωή όσο και στην ευρύτερη ζωή του κόσμου βλέπουμε διαιρέσεις, βλέπουμε χωρισμούς, βλέπουμε σύγχυση, βλέπουμε τροπή προς το κακό έρχεται η Αγία μας Εκκλησία σήμερα και φέρνει μπροστά μας 630 Αγίους Πατέρες της Δ’ Οικουμενικής Συνόδου που συνεκλήθη στην Χαλκηδόνα το 451 μ.Χ. για να μας μιλήσουν, για να μας θεολογήσουν, για να μας φανερώσουν απέναντι στη διαίρεση το αδιαιρέτως, απέναντι στο χωρισμό το αχωρίστως, απέναντι στη σύγχυση το ασυγχύτως και απέναντι στην τροπή το ατρέπτως.
Ήρθαν δηλαδή με λίγα λόγια σε όλους αυτούς που στο διάβα των πρώτων αιώνων, αλλά και στο διάβα κάθε εποχής δεν μπορούν να κατανοήσουν, όχι λογικά, γιατί η λογική η δική μας είναι πολύ μικρή, αλλά να κατανοήσουν εμπειρικά, βιωματικά, με μετοχή, με συμμετοχή και με κοινωνία και με σχέση με το Θεό το ότι στο πρόσωπο του Χριστού ενώθηκε η θεία με την ανθρώπινη φύση, ότι ο Χριστός είναι ο τέλειος Θεός και τέλειος άνθρωπος και ότι αυτές οι δύο τέλειες φύσεις ενώθηκαν στο πρόσωπο του Χριστού ατρέπτως, ασυγχύτως, αδιαιρέτως και αχωρίστως.
Αυτό εδογμάτισε η Δ’ Οικουμενική Σύνοδος, αυτό είναι το δόγμα της Χαλκηδόνας, ο όρος της Χαλκηδόνος. Πάρα πολύ σημαντικός με τις προεκτάσεις, οι οποίες είναι προφανείς, γιατί ακριβώς ο άνθρωπος δυσκολεύεται να βρει το όριο ανάμεσα στη διαφορετικότητα, στην ετερότητα και στη σύγκρουση και στο διχασμό.
Ο άνθρωπος δυσκολεύεται να καταλάβει ότι η διαφωνία, η μοναδικότητα του καθενός δεν αποτελεί αιτιολογία ούτε δικαιολογία ούτε πολλώ δε μάλλον πρόφαση, ώστε οι άνθρωποι να συγκρούονται μεταξύ τους, να μην μπορούν να διαλεχθούν, να συνυπάρξουν, να αγαπήσουν ο ένας τον άλλον.
Είναι αναγκαίο άνθρωπος να καταλάβει ότι το γεγονός ότι ο καθένας από μας βλέπει διαφορετικά τον κόσμο, έχει διαφορετικά όνειρα για τη ζωή, έχει διαφορετικά χαρίσματα και διαφορετικές ικανότητες, δεν σημαίνει ότι αυτό δικαιολογεί τη σύγχυση, την ταραχή, ότι αυτό δικαιολογεί μία ατμόσφαιρα αλληλοσπαραγμού σαν αυτή που βλέπουμε στο σύγχρονο κόσμο εγγύς και μακράν.
Έρχονται οι Πατέρες της Δ’ Οικουμενικής Συνόδου να υπενθυμίσουν στον άνθρωπο ότι μονάχα η σχέση με Αυτόν που ατρέπτως ένωσε την ανθρώπινη και την θεία φύση στο πρόσωπο Του μπορεί να μας προφυλάξει από την τροπή στο θάνατο, στο κακό, στη συμφορά και στη δυστυχία.
Ο Απόστολος Παύλος μας προσκαλεί σήμερα:
«Μανθανέτωσαν οἱ ἡμέτεροι καλῶν ἔργων προΐστασθαι» και μην αναλώνεστε σε συζητήσεις, σε νομικές έριδες, σε μάχες διαπροσωπικών αντιλήψεων και συμφερόντων, να μην αναλώνεστε σε αυτά που χωρίζουν, σ αυτά που διαιρούν, σ αυτά τα οποία φθείρουν τις ανθρώπινες σχέσεις αλλά να γίνετε κατά το Ευαγγελικό Ανάγνωσμα, να γίνετε φως μέσα στον κόσμο. Να επιλέξετε να ασχοληθείτε με το φως.
«Αἱρετικὸν ἄνθρωπον μετὰ μίαν καὶ δευτέραν νουθεσίαν παραιτοῦ». Σταματήστε επιτέλους να ασχολείστε με αυτούς οι οποίοι έχουν επιλέξει τη σύγχυση, έχουν επιλέξει την ταραχή, έχουν επιλέξει αμετανόητα και αμετακίνητα να φέρουν τον πανικό, τη διαίρεση, τη φοβία, τη συνωμοσιολογία, την καχυποψία και τελικά να δηλητηριάζουν την ενότητα του σώματος.
«Οὕτω λαμψάτω τό φῶς ὑμῶν ἔμπροσθεν τῶν ἀνθρώπων, ὅπως ἴδωσιν ὑμῶν τά καλά ἔργα καί δοξάσωσι τόν πατέρα ὑμῶν τόν ἐν τοῖς οὐρανοῖς». Ποια είναι τα καλά έργα; Είναι αυτά τα έργα, τα οποία ενώνουν. Ποια είναι τα καλά έργα; Είναι τα έργα τα οποία δεν διαιρούν, δεν χωρίζουν, δεν φέρνουν σύγχυση. Ποια είναι τα καλά έργα; Είναι αυτά τα οποία τρέπουν τον άνθρωπο προς την αρετή, οδηγούν τον άνθρωπο προς την καλοσύνη, μεταμορφώνουν, μεταποιούν, ανακαινίζουν, ανανεώνουν τον άνθρωπο, τον κάνουν καινούριο».
Επίσης, ο κ. Συμεών στην περαιτέρω ανάπτυξη του κηρύγματός του αναφέρθηκε στις απαντήσεις που δίνει το Δόγμα της Χαλκηδόνος στις προκλήσεις της σύγχρονης παγκοσμιοποίησης και των αντιφάσεών της.
Ο κ. Συμεών μετά την Αρχιερατική Θεία Λειτουργία παρέμεινε στο χωριό και είχε μία όμορφη και γόνιμη πνευματική διαπροσωπική επικοινωνία με τους κατοίκους και τον Εφημέριο Αρχιμ. π. Συμεών Κλειτσάκη.
