Ι.Μ. ΒΕΡΟΙΑΣ – Την Τρίτη 25 Ιουνίου o Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων λειτούργησε και κήρυξε τον θείο λόγο στην πανηγυρίζουσα Ιερά Μονή Τιμίου Προδρόμου Σκήτης Βεροίας για την εορτή (εκ μεταθέσεως) της Συνάξεως των εν Σκήτη Βεροίας Αγίων.
Στο τέλος τελέστηκε μνημόσυνο υπέρ αναπαύσεως της ψυχής του μακαριστού μοναχού Αρσενίου Προδρομίτου με την ευκαιρία της συμπληρώσεως 50 ετών από την κοίμηση του (1 Ιουνίου 1974). Ο φετινός εορτασμός συμπίπτει και με την επέτειο 40 ετών από την καθιέρωση της εορτής της Συνάξεως των εν Σκήτη Βεροίας Αγίων (24 Ιουνίου 1984).
Ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης μας κ. Παντελεήμων στην ομιλία του αναφέρθηκε στον μακαριστό μοναχό Αρσένιο, αναφέροντας μεταξύ άλλων: «Κοσμείται την χάριν νυν, η Εκκλησία του Πνεύματος, και καταφαιδρύνεται και ωραίζεται», ψαλλει σήμερα ο ιερός υμνογράφος για την απόδοση του γενεσίου του Τιμίου Προδρόμου, του προστάτου και εφόρου της Ιεράς αυτής Μονής της Σκήτης Βεροίας, της αφιερωμένης στον καθηγητή των μοναζόντων και Πρόδρομο του Κυρίου μας.
Καταφαιδρύνεται όμως και ωραίζεται και από τη χορεία πάντων των εν τη Σκήτη της Βεροίας οσίων πατέρων, τη Σύναξη των οποίων επιτελούμε σήμερα, μαζί με τη μνήμη της αγίας οσιομαρτυρος Φεβρωνίας.
Καταφαιδρύνεται και ωραίζεται όλως ιδιαιτέρως η Ιερά αυτή Μονή, διότι κοσμείται από την χάρη του Παναγίου Πνεύματος, το οποίο δεν επεφοίτησε μόνο στους μαθητές του Κυρίου κατά την ημέρα της Πεντηκοστής, αλλά φώτισε και καθοδήγησε και τον Τίμιο Προδρομο, για να αναγνωρίσει τον Χριστο και να τον παρουσιάσει στους ανθρώπους ως τον αναμενόμενο Μεσσία και λυτρωτή του κοσμου. Φώτισε και σόφισε ακόμη και τους ταπεινούς μοναχούς και ασκητες, που εγκατέλειψαν τον κόσμο και έζησαν στον τόπο αυτόν με νηστεία και προσευχή, με άσκηση και αγρυπνία, αγιαζόμενοι με τη χάρη του Θεού και αγιάζοντας τον τόπο αυτό με την οσιακή βιοτή τους και με τα ιερά λείψανά τους.
Και εάν χθες τιμήσαμε μαζί με τον Πρόδρομο «της παρουσίας Χριστού», αυτόν που ετοίμασε «την οδόν του Κυρίου», και τον Παράκλητο, το Πνεύμα το άγιο, που έστειλε ο Χριστός στον κόσμο για να μένει στην Εκκλησία και να μας οδηγεί στη σωτηρία, σήμερα εορτάζουμε όλους εκείνους, τους γνωστους και αγνώστους, που μιμήθηκαν το παράδειγμα του Τιμίου Προδρόμου, που ακολούθησαν τα ίχνη του όχι στην έρημο του Ιορδάνου, όπου εκείνος ασκήτευε, αλλά εδώ, στη Σκήτη του Αλιάκμονος, και επέτυχαν με την άσκηση και την προσευχή να ελκύσουν τη χάρη του Θεού, να καθάρουν την ψυχή τους, και με τον φωτισμό του Παναγίου Πνεύματος να ζήσουν την προσωπική τους Πεντηκοστή και να αισθανθούν το φως της θείας χάριτος να τους καταυγάζει και να τους αγιάζει.
Τους τιμούμε, γιατί η ζωή των αγίων μας αποτελεί απόδειξη ότι η αγιότητα δεν είναι απλώς εφικτή με τη χάρη του Θεού, αλλά είναι και αυτό το οποίο θα πρέπει να επιδιώκουμε όλοι και πολύ περισσότερο όσοι τιμούμε και πανηγυρίζουμε τη μνήμη τους.
Ας σκεφθούμε πόσο μεγάλη ευλογία από τον Θεό είναι να ζούμε στον ίδιο τόπο, όπου έζησαν οι όσιοι και οι άγιοι που εορτάζουμε σήμερα, οι εν ασκήσει διαλάμψαντες πατέρες της Σκήτης της Βεροίας. Ας αναλογισθούμε ότι έχουμε την ευλογία να λειτουργούμε και να προσευχόμεθα στον ίδιο ναό, στον οποίο προσευχόταν και αγρυπνούσαν και εκείνοι, να βαδίζουμε κυριολεκτικά στα ίχνη τους, αλλά και ότι έχουμε τις ίδιες ευκαιρίες να λαμβάνουμε τη χάρη του Θεού, να λαμβάνουμε τον φωτισμό του Παναγίου Πνεύματος, μετέχοντας στα μυστήρια της Εκκλησίας μας.
Τι χρειάζεται, λοιπόν, να κάνουμε για να τους τιμούμε πραγματικά και η τιμή μας αυτή να είναι ωφέλιμη πνευματικά και ευάρεστη στον Θεό;
Χρειάζεται να αγωνιζόμαστε και να προσπαθούμε και εμείς, όπως αγωνιζόταν και οι πατέρες μας, ο καθένας φυσικά ανάλογα με τις δικές του δυνάμεις. Γιατί το άγιο Πνεύμα δεν έπαυσε και δεν θα παύσει ποτέ να αγιάζει τους ανθρώπους. Και μέσα στις πιο δύσκολες συνθήκες και μέσα σε έναν κόσμο, στον οποίο πλεονάζει η αμαρτία, υπάρχουν εκλεκτοί του Θεού και αναδεικνύονται άγιοι, γιατί υπερπερισσεύει η χάρη του Θεού, που δεν επηρεάζεται από ο,τι συμβαίνει στον κόσμο, και γιατί η Εκκλησία είναι η κιβωτός εκείνη που σώζει τους ανθρώπους, εφόσον βεβαίως το θέλουν και το επιδιώκουν.
Και όπως οι άγιοι της Σκήτης της Βεροίας που τιμούμε σήμερα αγίασαν σε διάφορες εποχές και κάτω από διαφορετικές συνθήκες, γιατί αγωνίσθηκαν να νεκρώσουν τον παλαιό άνθρωπο, να νεκρώσουν το θέλημά τους και να ζήσουν συμφωνα με το θέλημα του Θεού την εν Χριστώ ζωή, και έτσι έγιναν δοχεία της χάριτος του Θεού, το ίδιο θα πρέπει να κάνουμε και εμείς. Θα πρέπει να αγωνιζόμαστε και να προσπαθούμε να αξιοποιούμε τη χάρη, που μας προσφέρει ο Χριστός διά της Εκκλησίας και των ιερών μυστηρίων, για να είναι η ζωή μας ευάρεστη στον Θεό και για να μας αγιάζει ο Θεός όλους μας, και την Ιερά αυτή Αδελφότητα αλλά και τους ευλαβείς προσκυνητες της Ιεράς Μονής, διά πρεσβειων του προστάτου και εφόρου της, του Τιμίου Προδρόμου, και πάντων των εν τη Σκήτη της Βεροίας διαλαμψάντων και τω Θεώ ευαρεστησάντων αγίων.
Με την ευκαιρία της εορτής της Συνάξεως των εν τη Σκήτει της Βεροίας αγίων τελούμε σήμερα το μνημόσυνο ενός από τους παλαιούς μοναχούς της Ιεράς αυτής Μονής, του αειμνήστου π. Αρσενίου, ο οποίος ήλθε εδώ και εγκαταβίωσε στην Ιερά Μονή του Τιμίου Προδρόμου προερχόμενος από το Άγιον Όρος και τη Μονή Βατοπεδίου, όπου ενεδύθη το μοναχικό σχήμα. Εξαιτίας όμως των θλιβερων ταραχών που προκάλεσε το ζήτημα του ημερολογίου, το 1927 αναγκάσθηκε να εγκαταλείψει τη Μονή της μετανοίας του μετά από 18 χρόνια και να έλθει εδώ, όπου και παρέμεινε μέχρι σχεδόν την κοίμησή του, το 1974.
Και εδώ αντιμετώπισε ποικίλες δυσκολίες, λόγω και του πολέμου που ακολούθησε, αλλά πάντοτε τις υπέμενε με πίστη και εμπιστοσύνη στον Θεό.
Διακρινόταν για την απλότητα, την καλωσύνη και την εργατικότητα του, την υπακοή, την ταπείνωση και την αγάπη του και προς τον Θεό και προς τους ανθρώπους, για τον ζήλο για τις Ακολουθίες και την προσευχη, και για τη μεγάλη αγάπη του για τη Μονή αυτή, την οποία αγωνίσθηκε να προστατεύσει με κάθε τρόπο στα δύσκολα χρόνια του πολέμου και την οποία αναγκάσθηκε, παρά τη θέλησή του, να εγκαταλείψει για λόγους υγείας και αφού τη διακόνησε επί 40 χρονια.
Εκοιμήθη στο Γηροκομείο της πόλεως οσιακά στις 2 Ιουνίου του 1974 και το πρόσωπό του έλαμψε κατά τη στιγμή της εκδημίας του, σύμφωνα με τις μαρτυρίες των παρόντων.
Καθώς πριν από λίγες ημέρες συμπληρώθηκαν 50 χρονια από την κοίμησή του, μνημονεύουμε σήμερα τον μακαριστό μοναχό Αρσένιο και ευχόμεθα και προσευχόμεθα, ο Θεός τον οποίο αγάπησε και τον οποίο επόθησε σε όλη του τη ζωή, να τον αναπαύει πλησίον του στη χαρά της βασιλείας του.
