Ι.Μ.Βεροίας: Την Πέμπτη της Διακαινησίμου 9 Μαΐου ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων λειτούργησε και κήρυξε τον θείο λόγο στον πανηγυρίζοντα Ιερό Ναό του Αγίου Χριστοφόρου Πολυπλατάνου.
Ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βεροίας κ. Παντελεήμων στην ομιλία του ανέφερε μεταξύ άλλων: «Βασιλικήν αλουργίδα, βαφείσαν εξ αιμάτων σου Μάρτυς, … Χριστοφόρε αήττητε, Αγγέλων χοροίς συγχορεύεις».
Χθές η Εκκλησία μας εόρτασε τον ευαγγελιστή της αγάπης, τον άγιο Ιωάννη τον Θεολόγο, τον ηγαπημένο μαθητή του Κυρίου, αυτόν ο οποίος εξεδήλωνε τη μεγαλύτερη αγάπη και στοργή προς τον Διδάσκαλό του από όλους τους μαθητές.
Και σήμερα εορτάζει έναν άλλο άγιο, ο οποίος μπορεί να μην ανέπεσε επί το στήθος του Ιησού, όπως ο ευαγγελιστής Ιωάννης κατά τον Μυστικό Δείπνο, αλλά αξιώθηκε, κατά την παράδοση της Εκκλησίας μας, να φέρει τον Χριστό στους ώμους του και στην ψυχή του.
Γι᾽ αυτό και αναδείχθηκε μάρτυς διαπρύσιος της πίστεως και της αληθείας του Χριστού, τον οποίο δεν αρνήθηκε ακόμη και όταν γνώριζε ότι η εμμονή του στην πίστη θα τον οδηγούσε στο μαρτύριο.
Ο άγιος Χριστοφόρος δέχθηκε την κλήση από τον Θεό, πρώτα στην πίστη και στη συνέχεια στο μαρτύριο. Και αποδέχθηκε και τις δύο κλήσεις με θάρρος και παρρησία, και τις ακολούθησε με συνέπεια και αυταπάρνηση μέχρι τέλους, σφραγίζοντας τον δρόμο της ζωής του με το αίμα του μαρτυρίου του. Έτσι έλαβε τον στέφανο της αιωνίου ζωής και τιμάται σήμερα και από την επ᾽ ουρανοίς θριαμβεύουσα και από την επί γης στρατευομένη Εκκλησία.
Κινητήριος δύναμη της ζωής και του μαρτυρίου του ήταν η σταθερή και ακλόνητη πίστη του, η οποία του έδιδε την ελπίδα ότι «ουκ άξια τα παθήματα του νύν καιρού προς την μέλλουσαν δόξαν αποκαλυφθήναι εις ημάς».
Ήταν αυτή που του έδιδε την ελπίδα ότι η αιώνια ζωή που θα απολαύσει κοντά στον Χριστό, εάν παραμείνει πιστός και εάν θυσιάσει τη ζωή του για Αυτόν, είναι ασυγκρίτως ωραιότερη από την επίγεια ζωή που έχει ένα βέβαιο τέλος.
Και αυτή η ελπίδα της αιωνίου ζωής τον γέμιζε με χαρά και προσδοκία και τον έκανε να μην υπολογίζει ούτε τον πόνο, ούτε τα αίματα που έρρεαν από το σώμα του, ούτε τις οδυνηρές συνθήκες στη φυλακή, ούτε τον φόβο του δημίου και του θανάτου που πλησίαζε.
Η ελπίδα στον Χριστό και στην αιώνιο ζωή έδιδε τη δύναμη στον άγιο Χριστοφόρο να υπομένει τη δοκιμασία του μαρτυρίου καί, παρά τους πόνους και τις ταλαιπωρίες, να προσεύχεται στον Χριστό, να τον αξιώσει να μείνει πιστός άχρι θανάτου και να του χαρίσει, κατά την υπόσχεσή του, τον στέφανο της ζωής.
Η ελπίδα, η υπομονή και η προσευχή με τις οποίες αντιμετώπισε το μαρτύριο ο άγιος Χριστοφόρους, του οποίου τιμούμε σήμερα την ιερά μνήμη, δείχνουν και σε μας τον τρόπο με τον οποίο θα πρέπει να βαδίζουμε στη ζωή μας, τον τρόπο με τον οποίο θα πρέπει να αντιμετωπίζουμε τα θέματα που μας απασχολούν, τα προβλήματα και τους πειρασμούς που καθημερινά συναντούμε.
Αν όλα αυτά, τα οποία βρίσκονται μέσα στο σχέδιο του Θεού για τη ζωή μας και για τη σωτηρία μας, αν όλα αυτά είτε είναι δυσάρεστα είτε είναι ακόμη και οδυνηρά, είτε αφορούν εμάς προσωπικά είτε οικεία μας πρόσωπα, είτε αφορούν θέματα επίγεια και υλικά είτε αφορούν ζητήματα πνευματικά, αν τα αντιμετωπίζουμε με ελπίδα, με υπομονή και κυρίως με προσευχή, τότε τίποτε δεν θα μπορεί να μας στερήσει τη χαρά, τίποτε δεν θα μπορεί να μας καταβάλει η να μας απογοητεύσει.
Γι᾽ αυτό άς μην ξεχνούμε ποτέ ότι ό,τι συμβαίνει στη γή, όσο δύσκολο και επώδυνο αν μας φαίνεται, δεν παύει να είναι προσωρινό. Το ίδιο ισχύει και για ό,τι είναι ευχάριστο και χαρούμενο· και αυτό είναι προσωρινό και εφήμερο.
Η ζωή μας δεν είναι εδώ, δεν είναι στη γή, είναι στον ουρανό. Εδώ είμαστε μόνο περαστικοί, είμαστε μόνο για να προετοιμασθούμε για τη μέλλουσα ζωή.
Άς αγωνιζόμαστε, λοιπόν, και εμείς, ακολουθώντας την προτροπή του αποστόλου Παύλου και το παράδειγμα του αγίου μάρτυρος Χριστοφόρου, να ζούμε «τή ελπίδι χαίροντες, τη θλίψει υπομένοντες, τη προσευχή προσκαρτερούντες» για να δημιουργήσουμε τις προϋποθέσεις, ώστε να απολαύσουμε τα αγαθά της αιωνίου ζωής, που έχει ετοιμάσει για χάρη μας ο Θεός.
Και τιμώντας τη μνήμη του αγίου ενδόξου μάρτυρος Χριστοφόρου, ιδιαιτέρως εδώ στην ενορία σας, άς εξετάσουμε τον εαυτό μας κατά πόσον ανταποκρινόμαστε στις προϋποθέσεις που έθεσε με τη ζωή και το μαρτύριό του ο άγιος Χριστοφόρος, και άς επικαλεσθούμε τη βοήθεια και τη μεσιτεία του, ώστε να υπομένουμε τις δυσκολίες και τους πειρασμούς της παρούσης ζωής με υπομονή μέχρι να φθάσουμε διά των πρεσβειών του και στη βασιλεία των ουρανών.
