Σάμου Ευσέβιος: Ο Νικητής του θανάτου και Σωτηρας μας, ο Αναστάς εκ των νεκρών Κύριός μας, να χαρίζη σε όλους πλουσία την πασχάλιο πνευματική χαρά και αγαλλίαση.
Η ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ:
Του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Σάμου και Ικαρίας κ.κ. ΕΥΣΕΒΙΟΥ
επί τώ Αγίω Πάσχα
Αγαπητοί μου Πατέρες και Αδελφοί,
Στις εμφανίσεις Του πρίν από την Ανάληψή του ο Κύριος, άφησε στους μαθητές την τελευταία παραγγελία του: Να μην απομακρυνθούν από τα Ιεροσόλυμα, αλλά να περιμένουν την πραγματοποίηση της υποσχέσεως ότι ο επουράνιος Θεός Πατέρας θα τους στείλει το Άγιο Πνεύμα. Ενώ ο Ιωάννης ο Πρόδρομος βάπτιζε με απλό νερό τους ανθρώπους, εκείνοι επρόκειτο πολύ σύντομα να βαπτισθούν με το Άγιο Πνεύμα.
Τα λόγια αυτά του Ιησού Χριστού έκαναν εντύπωση στους Μαθητές, οι οποίοι Τον πλησίασαν και Τον ρώτησαν με ελπίδα αν επρόκειτο τις επόμενες ημέρες να αποκαταστήσει το βασίλειο του Ισραήλ, στην παλαιά του δόξα. Ο Κύριος όμως τους αποκρίθηκε ότι το πότε θα πραγματοποιηθούν αυτά είναι στην αποκλειστική εξουσία του Πατρός. Τους βεβαίωσε ωστόσο ότι θα λάβουν ιδιαίτερη ενίσχυση με την έλευση του Αγίου Πνεύματος. Και με την δύναμή Του θα γίνουν οι ίδιοι μάρτυρες της ζωής και της διδασκαλίας Του σε όλο τον κόσμο. «Έσεσθέ μοι μάρτυρες εν τε Ιερουσαλήμ και εν πάση τη Ιουδαία και Σαμαρεία και έως εσχάτου της γης », τους τόνισε ο Κύριος.
Ο λόγος Του αυτός βλέπουμε να επιβεβαιώνεται αιώνες τώρα. Το φως του Ευαγγελίου, το μήνυμα της Αναστάσεως να απλώνεται σε όλη την οικουμένη, «έως εσχάτου της γής», όπως το προανήγγειλε ο Χριστός. Στα βάθη της Ασίας, της Αφρικής, στην Νότια Αμερική, στην Ινδία, σε κάθε γωνιά του πλανήτη κηρύσσεται σήμερα το Ευαγγέλιο, αντιλαλεί το «Χριστός Ανέστη». Στην αποστολή δε αυτή δεν εργάσθηκαν μόνοι οι Μαθητές του Κυρίου, που άκουσαν τότε την προτροπή του. Την ίδια αυτή αποστολή επιτελεί αιώνες τώρα η Εκκλησία με τα μέλη της. Αμέτρητοι πιστοί μέσα στην ιστορία, μέχρι και σήμερα, κληρικοί και λαϊκοί, πρόσφεραν και προσφέρουν την ζωή τους, την φωνή τους, τον κόπο τους και σαν άλλες αναστάσιμες λαμπάδες μεταδίδουν το φως του αναστημένου Κυρίου στο σκοτάδι του κόσμου.
Η επαλήθευση επομένως του προφητικού αυτού λόγου του Κύρίου είναι μία ακόμη τρανή απόδειξη της Αναστάσεώς Του. Η εξάπλωση της Βασιλείας του Θεού στην οικουμένη επιβεβαιώνει ότι «αλήθώς ανέστη ο Κύριος»!
Το μυστήριο της σαρκώσεως του Λόγου δεν οριοθετείται με τοπικούς και χρονικούς περιορισμούς, γιατί σχετίζεται με την αιωνιότητα και αποβλέπει στο «πάντας ανθρώπους σωθήναι». Αλλά η σωτηρία όλων των ανθρώπων (καί της πρό Χριστού περιόδου και των επερχόμενων αιώνων) δεν μπορούσε να επιτευχθεί με άλλο τρόπο. Έπρεπε η αμαρτωλή, φθαρμένη και πεπερασμένη φύση του να αλλαγεί, να θεωθεί. Και αύτό έγινε στο Πρόσωπο του Θεανθρώπου Χριστού, με την θυσία και την Ανάστασή Του. Η θέωση αυτή παρέχεται ως δωρεά σε καθέναν που πιστεύει στο Χριστό και ακολουθεί το δρόμο που Εκείνος χάραξε.
Εκείνοι που έζησαν πρό Χριστού, πως θα μπορούσαν να λυτρωθούν και να σωθούν; Κάποιος έπρεπε να κατεβεί στην Άδη και να τους αναστήσει. Ποιος όμως θα ήταν; Ποιος διέθετε τέτοια εξουσία; Μόνον ο αναστημένος Χριστός μπορούσε να διακηρύξει το «εδόθη μοι πάσα εξουσία εν ουρανω και επί γής». Εκείνος εμφανίστηκε στην ανθρωπότητα «διδάσκων ως εξουσίαν έχων». Μπορούσε να ομιλεί με απόλυτη αυθεντία και να αναφωνεί «Εγώ δε λέγω υμίν». Να φυγαδεύει και να εκδιώκει τα δαιμόνια από τα θύματά τους με μια απλή φράση: «Εγώ επιτάσσω, έξελθε εξ αυτού και μηκέτι εισέλθης εις αυτόν».
Να γιατί ήταν αναγκαία για τη σωτηρία μας η σάρκωση του Λόγου, του Υιού του Θεού. Μόνον ο Θεός θα μπορούσε να προσφέρει στον άνθρωπο υπερφυσικά στοχεία, όπως είναι η άφεση των αμαρτιών και η λύτρωση, η αποκατάσταση στο Θεό και η επαναφορά του ανθρώπου στη Βασιλεία Του. Πολύ σωστά επομένως η Εκκλησία μας ψάλλει «Σήμερον σωτηρία τώ κόσμω, ότι ανέστη Χριστός ως Παντοδύναμος».
Αγαπητά μου παιδιά,
Ό,τι υπάρχει, ό,τι ζεί, ό,τι αναπνέει, ότι αισθάνεται…υπάρχει, ζει και αισθάνεται, γιατί ο Χριστός αναστήθηκε. Αν ο Χριστός δεν ανασταινόταν, όλα θα ήταν νεκρά επάνω στη γή. Όλα κρατημένα από την παγωνιά του θανάτου. Τώρα όλα ζούν, όλα χαίρονται, όλα πανηγυρίζουν, όλα τραγουδούν. Ψάλλουν τον παιάνα: «Χριστός ανέστη εκ νεκρών, θανάτω θάνατον πατήσας και τοις εν τοις μνήμασι ζωήν χαρισάμενος».
Τούτη την αλήθεια μη την λησμονείτε ποτέ. Ότιδήποτε κι αν έλθει να σας πικράνει τη ζωή η να σας αφαιρέση την ελπίδα, οποιοδήποτε αγαπημένο σας πρόσωπο προχωρημένης η τρυφερής ηλικίας κι αν δείτε να κλείνει τα μάτια και να φεύγει από κοντά σας, μην αφήσετε να σας καταβάλει η θλίψη κι ο άμετρος πόνος. Σκεφθείτε τούτο μόνο: Τίποτε δεν μπορεί να στερήσει σε όλους αυτούς η στον οποιονδήποτε τον Παράδεισο και την Ουράνια Βασιλεία. Ο Ουρανός είναι δικός μας.
Τον κλέισαμε εμείς κάποτε με την παρακοή μας στην εντολή του Θεού. Ο Χριστός όμως με τον θάνατό Του επάνω στο Σταυρό επάτησε τον θάνατο. Και με την ένδοξη Ανάληψή Του μας άνοιξε μια για πάντα τον Ουρανό. Από τότε δεν μπορεί κανείς να μας τον κλείσει. «Χριστός εγερθείς εκ νεκρών απαρχή των κεκοιμημένων εγένετο». Ο Χριστός με το να αναστηθεί πρώτος «εκ νεκρών», από όλους τους άλλους, βεβαιώνει με την Ανάστασή Του ότι θα ακολουθήσει έπειτα η ανάσταση και των άλλων ανθρώπων. Από τότε ο Θάνατος είναι ένα επεισόδιο στη ζωή μας. Μάς θυμίζει απλώς την αμαρτία από την οποία μας λύτρωσε η θείκή αγάπη.
Αγαπητά μου παιδιά,
Ο Νικητής του θανάτου και Σωτηρας μας, ο Αναστάς εκ των νεκρών Κύριός μας, να χαρίζη σε όλους πλουσία την πασχάλιο πνευματική χαρά και αγαλλίαση.
Χριστός Ανέστη! Αληθώς Ανέστη!
Ο Επίσκοπός Σας
Ο Σάμου και Ικαρίας Ευσέβιος
