ΠΡΟΣΕΥΧΗ – Το Μεσονυκτικό είναι εκκλησιαστική ακολουθία που τελείται στο μεσονύκτιο, δηλαδή στην έκτη ώρα της νύχτας. εμφανίζεται σε δύο μορφές, η πρώτη για τη Δευτέρα-Παρασκευή και η δεύτερη για το Σαββατοκύριακο.
Εις το όνομα του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος. Αμήν.
Δόξα σοι ο Θεός ημών, δόξα σοι.
Βασιλεύ Ουράνιε, Παράκλητε, το Πνεύμα της Αληθείας, ο Πανταχού Παρών και τα Πάντα Πληρών, ο Θησαυρός των Αγαθών και Ζωής Χορηγός, ελθέ και σκήνωσον εν ημίν και καθάρισον ημάς από πάσης κηλίδος και σώσον, Αγαθέ τας ψυχάς ημών.
Αμήν. Άγιος ο Θεός, Άγιος Ισχυρός, Άγιος Αθάνατος, ελέησον ημάς (εκ γ’)
Δόξα… Και νυν…
Παναγία Τριάς, ελέησον ημάς. Κύριε, ιλάσθητι ταίς αμαρτίαις ημών. Δέσποτα, συγχώρησον τας ανομίας ημίν. Άγιε, επίσκεψαι και ίασαι τας ασθενείας ημών, ένεκεν του ονόματός σου. Κύριε, ελέησον, Κύριε, ελέησον, Κύριε, ελέησον.
Δόξα… Και νυν…
Πάτερ ημών ο εν τοις ουρανοίς, αγιασθήτω το όνομά σου, ελθέτω η βασιλεία σου, γενηθήτω το θέλημά σου, ως εν ουρανώ, και επί της γης. Τον άρτον ημών τον επιούσιον δος ημίν σήμερον, και άφες ημίν τα οφειλήματα ημών, ως και ημείς αφίεμεν τοις οφειλέταις ημών, και μη εισενέγκης ημάς εις πειρασμόν, αλλά ρύσαι ημάς από του πονηρού.
Δι’ ευχών των Αγίων Πατέρων ημών, Κύριε Ιησού Χριστέ, ο Θεός ημών, ελέησον ημάς. Αμήν.
Εξεγερθέντες του ύπνου προσπίπτομέν Σοι, Αγαθέ, και των Αγγέλων τον ύμνον βοώμεν Σοι, Δυνατέ. Άγιος, Άγιος, Άγιος ει, ο Θεός, δια της Θεοτόκου ελέησον ημάς.
Δόξα Πατρί και τω Υιώ και τω Αγίω Πνεύματι.
Της κλίνης και του ύπνου εξεγείρας με, Κύριε, τον νουν μου φώτισον, και την καρδίαν και τα χείλη μου άνοιξον, εις το υμνείν Σε, Αγία Τριάς. Άγιος, Άγιος, Άγιος ει, ο Θεός. διά της Θεοτόκου ελέησον ημάς.
Και νυν και αεί και εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν.
Αθρόον ο Κριτής επελεύσεται, και εκάστου αι πράξεις γυμνωθήσονται. αλλά φόβω κράξομεν εν τω μέσω της νυκτός, Άγιος, Άγιος , Άγιος ει ο Θεός, διά της Θεοτόκου ελέησον ημάς.
Κύριε ελέησον ιβ’ (12 φορές)
Εκ του ύπνου εξανιστάμενος ευχαριστώ σοι, αγία Τριάς, ότι διά την πολλήν σου αγαθότητα και μακροθυμίαν, ουκ ωργίσθης εμοί τω ραθύμω και αμαρτωλώ, ουδέ συναπώλεσας με ταις ανομίαις μου, αλλ’ εφιλανθρωπεύσω συνήθως και προς απόγνωσιν κείμενον ήγειράς με εις το ορθρίσαι και δοξολογήσαι το κράτος σου. Και νυν φώτισον μου τα όμματα της Διανοίας, άνοιξον μου το στόμα, του μελετάν τα λόγια σου και συνιέναι τας εντολάς σου και, ποιείν το θέλημά σου, και ψάλλειν σοι εν εξομολογήσει καρδίας και ανυμνείν το πανάγιον όνομά σου, του Πατρός και του Υιού και του αγίου Πνεύματος, νυν και αεί και εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν.
Δόξα Σοι, Βασιλεύ, Θεέ Παντοκράτορ, ότι τη θεία Σου και φιλανρώπω προνοία ηξίωσάς με τον αμαρτωλόν και ανάξιον εξ ύπνου αναστήναι και τυχείν της εισόδου του αγίου Σου οίκου. Δέξαι Κύριε, και την φωνήν της δεήσεώς μου, ως των Αγίων και νοερών Σου δυνάμεων, και ευδόκησον εν καρδία καθαρά και πνεύματι ταπεινώσεως, προσενεχθήναι Σοι την εκ των ρυπαρών χειλέων μου αίνεσιν. Όπως καγώ κοινωνός γένωμαι των φρονίμων παρθένων, εν φαιδρά λαμπηδόνι της ψυχής μου, και δοξάζω Σε, τον εν Πατρί και Πνεύματι δοξαζόμενον Θεόν Λόγον. Αμήν.
Δεύτε προσκυνήσωμεν και προσπέσωμεν τω βασιλεί ημών Θεώ.
Δεύτε προσκυνήσωμεν και προσπέσωμεν Χριστώ τω βασιλεί ημών Θεώ.
Δεύτε προσκυνήσωμεν και προσπέσωμεν αυτώ, Χριστώ τω βασιλεί και Θεώ ημών.
Ψαλμός 50
Ελέησόν με ο Θεός κατά το μέγα ελεός σου και κατά το πλήθος των οικτιρμών σου εξάλειψον το ανόμημά μου. Επί πλείον πλύνόν με από της ανομίας μου και από της αμαρτίας μου καθάρισόν με. Ότι την ανομίαν μου εγώ γινώσκω και η αμαρτία μου ενώπιόν μου εστι διά παντός. Σοι μόνω ήμαρτον και το πονηρόν ενώπιόν σου εποίησα όπως αν δικαιωθής εν τοις λόγοις σου και νικήσης εν τω κρίνεσθαί σε. Ιδού γαρ εν ανομίαις συνελήφθην και εν αμαρτίαις εκίσσησέ με η μήτηρ μου.Ιδού γαρ αλήθειαν ηγάπησας τα άδηλα και τα κρύφια της σοφίας σου εδήλωσάς μοι. Ραντιείς με υσσώπω και καθαρισθήσομαι πλυνείς με και υπέρ χιόνα λευκανθήσομαι. Ακουτιείς μοι αγαλλίασιν και ευφροσύνην αγαλλιάσονται οστέα τεταπεινωμένα. Απόστρεψον το πρόσωπόν σου από των αμαρτιών μου και πάσας τας ανομίας μου εξάλειψον. Καρδίαν καθαράν κτίσον εν εμοί ο Θεός και πνεύμα ευθές εγκαίνισον εν τοις εγκάτοις μου. Μη απορρίψης με από του προσώπου σου και το πνεύμά σου το άγιον μη αντανέλης απ’ εμού. Απόδος μοι την αγαλλίασιν του σωτηρίου σου και πνεύματι ηγεμονικώ στήριξόν με. Διδάξω ανόμους τας οδούς σου και ασεβείς επί σε επιστρέψουσι. Ρύσαί με εξ αιμάτων ο Θεός ο Θεός της σωτηρίας μου αγαλλιάσεται η γλώσσά μου την δικαιοσύνην Σου. Κύριε, τα χείλη μου ανοίξεις και το στόμα μου αναγγελεί την αίνεσίν σου. Ότι ει ηθέλησας θυσίαν έδωκα αν· ολοκαυτώματα ουκ ευδοκήσεις.
Θυσία τω Θεώ πνεύμα συντετριμμένον καρδίαν συντετριμμένην και τεταπεινωμένην ο Θεός ουκ εξουδενώσει. Αγάθυνον, Κύριε, εν τη ευδοκία σου την Σιών και οικοδομηθήτω τα τείχη Ιερουσαλημ. Τότε ευδοκήσεις θυσίαν δικαιοσύνης αναφοράν και ολοκαυτώματα τότε ανοίσουσιν επί το θυσιαστήριόν σου μόσχους.
Είτα λέγομεν τον Άμωμον
ΨΑΛΜΟΣ ΡΙΗ’ (118)
ΣΤΑΣΙΣ ΠΡΩΤΗ
Μακάριοι οι άμωμοι εν οδώ, οι πορευόμενοι εν νόμω Κυρίου.
Μακάριοι οι εξερευνώντες τα μαρτύρια αυτού, εν όλη καρδία εκζητήσουσιν αυτόν.
Ου γαρ οι εργαζόμενοι την ανομίαν, εν ταίς οδοίς αυτού επορεύθησαν.
Συ ενετείλω τας εντολάς σου, του φυλάξασθαι σφόδρα.
Όφελον κατευθυνθείησαν αι οδοί μου, του φυλάξασθαι τα δικαιώματά σου.
Τότε ου μη αισχυνθώ, εν τω με επιβλέπειν επί πάσας τας εντολάς σου.
Εξομολογήσομαί σοι εν ευθύτητι καρδίας, εν τω μεμαθηκέναι με τα κρίματα της δικαιοσύνης σου.
Τα δικαιώματά σου φυλάξω· μη με εγκαταλίπης έως σφόδρα,
Εν τίνι κατορθώσει νεώτερος την οδόν αυτού; εν τω φυλάσσεσθαι τους λόγους σου,
Εν όλη καρδία μου εξεζήτησά σε· μη απώση με από των εντολών σου.
Εν τη καρδία έκρυψα τα λόγιά σου, όπως αν μη αμάρτω σοι.
Ευλογητός ει, Κύριε, δίδαξόν με τα δικαιώματά σου.
Εν τοις χείλεσί μου εξήγγειλα πάντα τα κρίματα του στόματός μου.
Εν τη οδώ των μαρτυρίων σου ετέρφθην, ως επί παντί πλούτω.
Εν ταίς εντολαίς σου αδολεσχήσω, και κατανοήσω τας οδούς σου.
Εν τοις δικαιώμασί σου μελετήσω, ουκ επιλήσομαι των λόγων σου.
Ανταπόδος τω δούλω σου. Ζήσόν με και φυλάξω τους λόγους σου.
Αποκάλυψον τους οφθαλμούς μου, και κατανοήσω τα θαυμάσια εκ του νόμου σου.
Πάροικος εγώ ειμι εν τη γη, μη αποκρύψης απ’ εμού τας εντολάς σου.
Επεπόθησεν η ψυχή μου, του επιθυμήσαι τα κρίματά σου εν παντί καιρώ.
Επετίμησας υπερηφάνοις, επικατάρατοι οι εκκλίνοντες από των εντολών σου,
Περίελε απ’ εμού όνειδος και εξουδένωσιν, ότι τα μαρτύριά σου εξεζήτησα.
Και γαρ εκάθησαν άρχοντες, και κατ’ εμού κατελάλουν, ο δε δούλός σου ηδολέσχει εν τοις δικαιώμασί σου.
Και γαρ τα μαρτύριά σου μελέτη μου εστι, και αι συμβουλίαι μου τα δικαιώματά σου.
Εκολλήθη τω εδάφει η ψυχή μου, ζήσόν με κατά τον λόγον σου.
Τας οδούς μου εξήγγειλα, και επήκουσάς μου· δίδαξόν με τα δικαιώματά σου.
Οδόν δικαιωμάτων σου συνέτισόν με, και αδολεσχήσω εν τοις θαυμασίοις σου.
Ενύσταξεν η ψυχή μου από ακηδίας, βεβαίωσόν με εν τοις λόγοις σου,
Οδόν αδικίας απόστησον απ’ εμού, και τω νόμω σου ελέησόν με.
Οδόν αληθείας ηρετισάμην, και τα κρίματά σου ουκ επελαθόμην.
Εκολλήθην τοις μαρτυρίοις σου, Κύριε, μη με καταισχύνης.
Οδόν εντολών σου έδραμον, όταν επλάτυνας την καρδίαν μου.
Νομοθέτησόν με, Κύριε, την οδόν των δικαιωμάτων σου, και εκζητήσω αυτήν διά παντός.
Συνέτισόν με, και εξερευνήσω τον νόμον σου, και φυλάξω αυτόν εν όλη καρδία μου.
Οδήγησόν με εν τη τρίβω των εντολών σου, ότι αυτήν ηθέλησα,
Κλίνον την καρδίαν μου εις τα μαρτύριά σου, και μη εις πλεονεξίαν.
Απόστρεψον τους οφθαλμούς μου, του μη ιδείν ματαιότητα, εν τη οδώ σου ζήσόν με.
Στήσον τω δούλω σου το λόγιόν σου εις τον φόβον σου.
Περίελε τον ονειδισμόν μου, ον υπώπτευσα· ότι τα κρίματά σου χρηστά,
Ιδού επεθύμησα τας εντολάς σου· εν τη δικαιοσύνη σου ζήσόν με.
Και έλθοι επ’ εμέ το έλεός σου, Κύριε, το σωτήριόν σου, κατά τον λόγον σου.
Και αποκριθήσομαι τοις ονειδίζουσί με λόγον, ότι ήλπισα επί τοις λόγοις σου.
Και μη περιέλης εκ του στόματός μου λόγον αληθείας έως σφόδρα, ότι επί τοις κρίμασί σου επήλπισα.
Και φυλάξω τον νόμον σου διαπαντός εις τον αιώνα, και εις τον αιώνα του αιώνος.
Και επορευόμην εν πλατυσμώ, ότι τας εντολάς σου εξεζήτησα.
Και ελάλουν εν τοις μαρτυρίοις σου εναντίον βασιλέων, και ουκ ησχυνόμην,
Και εμελέτων εν ταίς εντολαίς σου, ας ηγάπησα σφόδρα.
Και ήρα τας χείράς μου προς τας εντολάς σου, ας ηγάπησα, και ηδολέσχουν εν τοις δικαιώμασί σου.
Μνήσθητι των λόγων σου τω δούλω σου, ων επήλπισάς με.
Αύτη με παρεκάλεσεν εν τη ταπεινώσει μου, ότι το λόγιόν σου έζησέ με,
Υπερήφανοι παρηνόμουν έως σφόδρα, από του νόμου σου ουκ εξέκλινα.
Εμνήσθην των κριμάτων σου απ’ αιώνος, Κύριε, και παρεκλήθην.
Αθυμία κατέσχε με από αμαρτωλών των εγκαταλιμπανόντων τον νόμον σου.
Ψαλτά ήσάν μοι τα δικαιωματά σου, εν τόπω παροικίας μου.
Εμνήσθην εν νυκτί του ονόματός σου, Κύριε, και εφύλαξα τον νόμον σου.
Αύτη εγενήθη μοι, ότι τα δικαιώματά σου εξεζήτησα.
Μερίς μου ει, Κύριε· είπα του φυλάξασθαι τον νόμον σου.
Εδεήθην του προσώπου σου εν όλη καρδία μου, ελέησόν με κατά το λόγιόν σου.
Διελογισάμην τας οδούς σου, και επέστρεφον τους πόδας μου εις τα μαρτύριά σου,
Ητοιμάσθην, και ουκ εταράχθην, του φυλάξασθαι τας εντολάς σου,
Σχοινία αμαρτωλών περιεπλάκησάν μοι, και τα του νόμου σου ουκ επελαθόμην.
Μεσονύκτιον εξεγειρόμην του εξομολογείσθαί σοι επί τα κρίματα της δικαιοσύνης σου.
Μέτοχος εγώ ειμι πάντων των φοβουμένων σε, και των φυλασσόντων τας εντολάς σου.
Του ελέους σου, Κύριε, πλήρης η γη, τα δικαιώματά σου δίδαξόν με.
Χρηστότητα εποίησας μετά του δούλου σου, Κύριε, κατά τον λόγον σου.
Χρηστότητα και παιδείαν και γνώσιν δίδαξόν με, ότι ταίς εντολαίς σου επίστευσα.
Προ του με ταπεινωθήναι, εγώ επλημμέλησα, διά τούτο το λόγιόν σου εφύλαξα.
Χρηστός ει συ, Κύριε, και εν τη χρηστότητί σου δίδαξόν με τα δικαιώματά σου.
Επληθύνθη επ’ εμέ αδικία υπερηφάνων, εγώ δε εν όλη καρδία μου εξερευνήσω τας εντολάς σου.
Ετυρώθη ως γάλα η καρδία αυτών, εγώ δε τον νόμον σου εμελέτησα.
Αγαθόν μοι, ότι εταπείνωσάς με, όπως αν μάθω τα δικαιώματά σου.
Δόξα Πατρί και Υιώ και Αγίω Πνεύματι, και νυν, και αεί, και εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν.
Πάτερ ημών ο εν τοις ουρανοίς, αγιασθήτω το όνομά Σου, ελθέτω η Βασιλεία Σου, γεννηθήτω το θέλημά Σου ως εν ουρανώ και επί της γης. Τον άρτον ημών τον επιούσιον δος ημίν σήμερον, και άφες ημίν τα οφειλήματα ημών, ως και ημείς αφίεμεν τοις οφειλέταις ημών. Και μη εισενέγκης ημάς εις πειρασμόν, αλλά ρύσαι ημάς από του πονηρού.
Δόξα Πατρί και Υιώ και Αγίω Πνεύματι, και νυν, και αεί, και εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν.
Πάτερ ημών ο εν τοις ουρανοίς, αγιασθήτω το όνομά Σου, ελθέτω η Βασιλεία Σου, γεννηθήτω το θέλημά Σου ως εν ουρανώ και επί της γης. Τον άρτον ημών τον επιούσιον δος ημίν σήμερον, και άφες ημίν τα οφειλήματα ημών, ως και ημείς αφίεμεν τοις οφειλέταις ημών. Και μη εισενέγκης ημάς εις πειρασμόν, αλλά ρύσαι ημάς από του πονηρού.
Δι’ ευχών των Αγίων Πατέρων ημών, Κύριε Ιησού Χριστέ ο Θεός ημών, ελέησον και σώσον ημάς. Αμήν.