Tου Γιάννη Παπανικολάου- ΒΗΜΑ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ
ΜΕΣΟΓΑΙΑΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ – Από την σημερινή Εισήγηση του Μητροπολίτη Μεσογαίας κ. Νικολάου ορισμένα σημεία που αφορούν τη στάση του Πρωθυπουργού, την πίεση που ασκείται προς τους Βουλευτές, που δεν τους επιτρέπεται να ψηφίσουν κατά συνείδηση, αλλά και για τις απαράδεκτες αναφορές του Κυβερνητικού Εκπροσώπου.
«Τελικά, υπάρχει το εξής παράδοξο. Αυτό που μέχρι τώρα γνωρίζαμε από την Κοινότητα ΛΟΑΤΚΙ ήταν η απέχθεια προς την οικογένεια, τον γάμο, τα παιδιά, τους θεσμούς, την Εκκκλησία.
Και τώρα ζητούν την προστασία του Κράτους γι’ αυτά που η ιδεολογία και η πρακτική τους πολεμούσε. Δεν τα ζητούν επειδή άλλαξαν γνώμη, αλλά για να τα παραμορφώσουν κατά το δοκούν. Και η Κυβέρνηση συναινεί και εξαγγέλλει… το θαύμα! Η κραυγή απορίας του Αποστόλου Παύλου για τη συμπεριφορά των Γαλατών, εκράζεται και από εμάς για την ανεξήγητη επιμονή και στάση της Κυβέρνησης: «Ω ανόητοι Γαλάται, τις υμάς εβάσκανε τη αληθεία μη πείθεσθαι».
Ο Πρωθυπουργός ομολόγησε δημόσια ότι η ψήφιση του νομοσχεδίου επαφίεται στη συνείδηση των βουλευτών και για τον λόγο αυτόν δεν θέτει θέμα κομματικής πειθαρχίας. Θέμα συνείδησης όμως, σημαίνει ότι είναι αξιακό και ιδεολογικό. Στην πράξη αυτό που βλεπουμε προκλητικώς να προτάσσεται της ηθικής συνείδησης είναι ηπολιτική συνείδηση, δηλαδή η ανάγκη διατήρησης της ενότητας της παράταξης. Αν είναι δυνατόν!
Για την Εκκλησία το θέμα δεν είναι η προστασία της δικής της τυπικής παράδοσης (έτσι έμαθε να λέει και να κάνει), αλλά της βαθειάς συνείδησης της πίστεως. Για τον λόγο αυτόν ούτε πιέσεις άνωθεν ασκούνται στους Μητροπολίτες, ούτε εκκλησιαστική πειθαρχία χρειάζεται, ούτε διαρροές υπάρχουν, ούτε η ομοφωνία κινδυνεύει, ούτε βέβαια οργανωμένα «φροντιστήρια» γίνονται. Μακάρι τα μέλη της Κυβέρνησης να είχαν λίγη από την ελευθερία συνείδησης των μελών της Ιεραρχίας μας! Πόσο διαφορετικό θα ήταν το αποτέλεσμα! Πόση διαφορετική η κοινωνία!
Το πρόβλημα λοιπόν δεν είναι ότι ψηφίζουν το νομοσχέδιο, αλλά ότι το υποστηρίζουν και το προβάλλουν ως πρόοδο. Είναι ότι, ενώ αντιλαμβάνονται ότι η συνείδηση των βουλευτών τους, την οποία επικαλούνται, είναι αντίθετη, προχωρούν με κάθε μέσο βιάζοντάς της.
Είναι ότι οι δύο-τρεις μη θεσμικοί σύμβουλοι του πρωθυπουργού επιβάλλουν τις επιλογές τους στην πλειοψηφία των εκλεγμένων από τον λαό βουλευτών της Κυβέρνησης. Είναι ότι η Κυβέρνηση μας λέει τι είναι και τι δεν είναι αμαρτία, καταργώντας στην ουσία την Εκκλησία, ενώ στα λόγια διακηρύσσει ότι τη σέβεται.
Αυτό που η Εκκκλησία ως αρμόδια μπορεί να πεί είναι ότι μεγαλύτερη από την αμαρτία αυτών που έχουν το πρόβλημα είναι η αμαρτία αυτών που το δημιουργούν νομοθετώντάς το και το πολλαπλασιάζουν. Κάτι παραπάνω γνωρίζει για το τι είναι αμαρτία ο Απόστολος Παύλος από τον Κυβερνητικό Εκπρόσωπο!
Όμως ιδιαίτερη αίσθηση και σφοδρές αντιδράσεις στον Τύπο προκάλεσαν οι αναφορές του καθ ύλην αρμόδιου Πρόεδρου της Επιτροπής Βιοηθικής της Εκκλησίας της Ελλάδος Μητροπολίτη Μεσογαίας στα περί ψυχικής νόσου. «Το μεγαλύτερο λάθος μας θα ήταν να δεχθούμε ότι η ομοφυλοφιλική πράξη εκτός από ψυχική διαταραχή, δεν είναι και αμαρτία. Τα πρόσωπα αυτά, εκτός από την ελπίδα της ψυχιατρικής θεραπείας, θα είχαν χάσει οριστικά και την σωτήρια διάθεση μετάνοιας και την αναζήτηση παρηγορίας του θείου ελέους για τις δικές τους εκτροπές. Η ομοφυλοφυλία είναι μια ασθένεια που τη γέννησε η διάχυτη κοινωνική αμαρτία και μπορεί ασφαλώς να τη θεραπεύσει η Εκκλησία.
