ΦΑΝΑΡΙ – H Α.Θ. Παναγιότης ο Οικουμενικός Πατριάρχης κ.κ. Βαρθολομαίος παρέστη το απόγευμα του Σαββάτου, 13 Ιανουαρίου 2024, στην εορταστική εκδήλωση των Ομογενειακών Συνδέσμων, στο Πολιτιστικό Κέντρο της Ομογένειας, που εδρεύει στην Αστική Σχολή Γαλατά, κατά την οποία ευλόγησε την παραδοσιακή Αγιοβασιλόπιττα.
Στην ομιλία του, συνεχάρη στο πρόσωπο του Προέδρου του Συνδέσμου Υποστηρίξεως Ρωμαίικών Κοινοτικών Ιδρυμάτων Εντιμ. κ. Γεωργίου Παπαλιάρη όλους όσοι συνέβαλαν στη διοργάνωση της εκδηλώσεως και εξέφρασε την χαρά του για την ενότητα και τη σύμπνοια των εκπροσώπων των Ομογενειακών Ιδρυμάτων, για την παρουσία εκπαιδευτικών, γονέων και κηδεμόνων, αποφοίτων, μαθητών και μαθητριών, καθώς και των εκπροσώπων της Παιδοπόλεως Πρώτης και της Στέγης Νεανίδων και του Εκπαιδευτικού και Πολιτιστικού Συλλόγου Ίμβρου.
“Όλοι μαζί, με πίστη και ελπίδα, πρέπει να πορευτούμε προς το μέλλον, βέβαιοι ότι αξίζει να αγωνιστούμε σθεναρά για να διασώσουμε μία υπέροχη παρακαταθήκη ζωής και ελευθερίας, με το άρωμα, την ομορφιά και την αλήθεια που εκπροσωπεί η σύζευξη των καλύτερων παραδόσεων της ελληνικής αρχαιότητος και του Χριστιανισμού στην ταυτότητά μας. Όλα αυτά τα βιώνει και τα εκπροσωπεί η Εκκλησία της Κωνσταντινουπόλεως, η πνευματική τροφός του Γένους, η άρχουσα και πάσχουσα και αεί ζώσα, η οποία επί μακρούς αιώνες μαρτυρεί, λόγω και έργω, περί του Ευαγγελίου της εν Χριστώ σωτηρίας του ανθρώπου και της ανακαινίσεως των πάντων, με ανεκτίμητη προσφορά στον πνευματικό πολιτισμό της ανθρωπότητος.
Σιδηρούς βραχίων της Εκκλησίας μας σε όλη την πορεία του Γένους ήταν η παιδεία και το σχολείο. Τα σχολεία μας είναι σύμβολα και φορείς μιάς μεγάλης πνευματικής παράδοσης, ολοκλήρου του πολιτισμού της Ρωμιοσύνης, η οποία ήκμασε, δοκιμάστηκε, ανασυγκροτήθηκε και συνεχίζει την πορεία της προς ένα μέλλον, όπου την αναμένουν, μαζί με τα δικά της ιδιαίτερα προβλήματα, και όλες οι συγκλονιστικές αλλαγές, τις οποίες προαιωνίζονται οι σύγχρονες τεχνολογικές εξελίξεις, με επί κεφαλής την τεχνητή νοημοσύνη, που αλλάζει ριζικά το ήδη αλλαγμένο πολιτισμικό και εκπαιδευτικό τοπίο. Το σχολείο πρέπει να διασωθή ως χώρος μορφώσεως και εξανθρωπισμού, βιώσεως και καλλιεργείας ζωτικών αξιών. Πρέπει στο σχολείο του μέλλοντος να υπάρχη χώρος για την ανάπτυξη της παιδικής ψυχής, εκτός κι αν θεωρήσουμε ότι επαληθεύεται οριστικώς η πρόβλεψη του Νηλ Πόστμαν, που διατυπώθηκε το 1982, για την «εξαφάνιση της παιδικής ηλικίας», λόγω της λεγομένης «οπτικής επανάστασης» και της «ψηφιακής νέας τάξης πραγμάτων» που κυριάρχησαν στον κόσμο τις τελευταίες δεκαετίες.”
Στη συνέχεια της ομιλίας του, ο Παναγιώτατος τόνισε:
“Τα νέα πολιτισμικά δεδομένα, οι οικονομικές και οι ιλιγγιώδεις τεχνολογικές εξελίξεις επηρεάζουν άμεσα και αλλάζουν ταχύτατα και ριζικά τη ζωή μας, απαιτούν συνεχείς προσαρμογές, αναπροσαρμογές, αλλά και αντιστάσεις. Όπως λέγεται, κάθε βήμα προς τα εμπρός δεν είναι αυτομάτως και πρόοδος. Σαφέστατα υπάρχει πραγματική πρόοδος σε πάρα πολλούς τομείς της ζωής, η οποία βεβαίως έχει το τίμημά της. Η τεχνολογία, η «νέα αυτή και παντοδύναμη θεά», όπως έχει χαρακτηρισθή από τον μακαριστό Μητροπολίτη Περγάμου Ιωάννη, η οποία «κρατάει σήμερα το κλειδί σε όλους τους τομείς της ζωής», δείχνει μαζί με το φωτεινό και το σκοτεινό πρόσωπό της. Τα καταστροφικά πυρηνικά όπλα, οι φοβερές πολεμικές μηχανές, το χάος των πληροφοριών, η απόλυτη κυριαρχία της λογικής των αριθμών, είναι ένα μέρος από τη σκοτεινή πλευρά της τεχνολογικής προόδου. Εμείς ευλογούμε την αληθινή πρόοδο της γνώσης και της τεχνικής, που υπηρετεί τη ζωή και την ευημερία και όχι τον όλεθρο, τον θάνατο και την συρρίκνωση της ανθρώπινης ύπαρξης.
Ισχύουν στο σημείο αυτό τα λόγια ενός σύγχρονου στοχαστή: «Τα προβλήματά μας δεν είναι τεχνικά και δεν προέρχονται από έλλειψη πληροφοριών. Το γεγονός ότι διαλύονται οικογένειες, αυξάνεται η εγκληματικότητα, πεθαίνουν παιδιά από την πείνα, ότι η εκπαίδευση υποτάσσεται στην οικονομία ή ότι επαπειλείται μία ‘σύγκρουση πολιτισμών’, δεν οφείλεται σε έλλειψη πληροφοριών και δεν αντιμετωπίζεται με την πληροφορική». Και στο μέλλον, παρά τα θαύματα της επιστήμης και της τεχνολογίας, η ανθρωπιά δεν θα είναι αυτονόητη και θα απαιτή πάντοτε προσωπικό αγώνα και δέσμευση. Ο άνθρωπος θα συνεχίση να αναζητά νόημα ζωής, να νοιώθη υπαρξιακό συγκλονισμό απέναντι στο μυστήριο του Θεού, να αφουγκράζεται τη φωνή του ουρανού, να θέλγεται από την ομορφιά, να στοχάζεται την αλήθεια και το βάθος των πραγμάτων, να επιθυμή να διακονήση πνευματικές αξίες.”
Τον Παναγιώτατο προσφώνησε ο Εντιμολ. Αρχών Μ. Ρεφερενδάριος της Μ.τ.Χ.Ε. κ. Ιωάννης Δεμιρτζόγλου, ενώ σύντομους χαιρετισμούς απηύθυναν ο Αιδεσιμ. Πρεσβύτερος κ. Χρύσανθος Γεωργίου, Πρόεδρος του Εκπαιδευτικού και Πολιτιστικού Συλλόγου Ίμβρου, και η Ελλογιμ. κ. Αγνή Νικολαΐδου, Πρόεδρος του Συνδέσμου Αποφοίτων Ιωακειμίου.
Παρέστησαν οι Σεβ. Μητροπολίτες Γέρων Δέρκων κ. Απόστολος και Σαράντα Εκκλησιών κ. Ανδρέας, κληρικοί, ο Εξοχ. Πρέσβης κ. Κωνσταντίνος Κούτρας, Γενικός Πρόξενος της Ελλάδος στην Πόλη, Ομογενειακοί παράγοντες και πλήθος ομογενών.
Φωτό: Νίκος Παπαχρήστου
