Ι.Μ. ΒΕΡΟΙΑΣ – Την Κυριακή 24 Δεκεμβρίου (προ της Χριστού Γεννήσεως) ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων λειτούργησε και κήρυξε το θείο Λόγο στον ενοριακό Ιερό Ναό Αγίου Αθανασίου Κοιμητηρίων Βεροίας.
Στο τέλος της θείας Λειτουργίας ο Σεβασμιώτατος τέλεσε μνημόσυνο υπέρ αναπαύσεως των ψυχών όλων των κεκοιμημένων που βρίσκονται στο κοιμητήριο.
Στην ομιλία του ο Σεβασμιώτατος τόνισε:
«Διά πίστεως κατηγωνίσαντο βασιλείας, ειργάσαντο δικαιοσύνην, επέτυχον ευαγγελιών».
Στα θαύματα της πίστεως στον Θεό αναφέρεται στο σημερινό αποστολικό ανάγνωσμα ο πρωτοκορυφαίος απόστολος Παύλος. Μνημονεύει όλους εκείνους, τους «απ᾽ αιώνος Θεώ ευαρεστήσαντες από Αδάμ άχρι και Ιωσήφ του μνήστορος της Υπεραγίας Θεοτόκου», που έζησαν με πίστη στον Θεό και με αυτήν αντιμετώπισαν την αμαρτία, την ειδωλολατρία, την κακία και τις ποικίλες αντιξοότητες που συναντούσαν μέσα σε έναν κόσμο ο οποίος ζούσε μακριά από τον Θεό και προτιμούσε να λατρεύει την κτίση παρά τον κτίσαντα.
Μνημονεύει ο απόστολος Παύλος όλους εκείνους οι οποίοι στα δύσκολα χρόνια της προχριστιανικής εποχής πίστευαν στον Θεό και ζούσαν με την ελπίδα της πραγματώσεως των υποσχέσεών του, από την αποκατάσταση της σχέσεώς τους μαζί του και την απαλλαγή τους από την καταδυναστεία του διαβόλου που τους είχε εξαπατήσει μέσα στον κήπο της Εδέμ, μέχρι την υπόσχεση για την επιστροφή των απογόνων του Αβραάμ στη γη της επαγγελίας.
Αυτή η πίστη, την οποία ο μέγας απόστολος Παύλος ορίζει ως «πραγμάτων έλεγχον ου βλεπομένων», δηλαδή ως αυτή που μας κάνει να βλέπουμε πράγματα που δεν μπορούμε να δούμε με τα σωματικά μας μάτια, ενίσχυε όσους την διέθεταν. Αυτή η πίστη προς τον Θεό ενεργούσε τα θαύματα τα οποία στήριζαν τους ανθρώπους, ώστε να μην χαθούν μέσα στο σκότος που επικρατούσε μακριά από τον Θεό.
Αν όμως οι δίκαιοι της Παλαιάς Διαθήκης πίστευαν σε έναν Θεό που δεν γνώριζαν, αν πίστευαν σε αυτόν τον Θεό με βάση τις υποσχέσεις του, αν αγωνιζόταν να ζήσουν σύμφωνα με τις εντολές του και υπέμεναν γι᾽ αυτή την πίστη τους και δυσκολίες και ταλαιπωρίες και διώξεις και μαρτύρια, ποια είναι, αλήθεια, η δική μας θέση και το δικό μας χρέος έναντι του Θεού και της πίστεώς μας σ᾽Αυτόν.
Για μας ο Θεός δεν είναι ένας άγνωστος και απρόσωπος Θεός ούτε οι εντολές του είναι γραμμένες μόνο στις πλάκες της Διαθήκης. Για μας ο Θεός είναι ο Θεός της αγάπης και του ελέους. Είναι ο Θεός ο οποίος, παρότι εμείς παρακούσαμε την εντολή του και απομακρυνθήκαμε από κοντά του, προετοίμασε και πραγματοποίησε το σχέδιο της σωτηρίας μας. Έστειλε τον Υιό του στη γη για να ζητήσει και να βρεί τον πεπτωκότα άνθρωπο. Και ήλθε ο Υιός και Λόγος του Θεού ως άνθρωπος στη γη, όμοιος με εμάς, αλλά χωρίς αμαρτία. Και γεννήθηκε στο ταπεινό σπήλαιο της Βηθλεέμ και στη φάτνη των αλόγων ζώων, και έζησε ανάμεσα στους ανθρώπους, και μας δίδαξε με τον λόγο του και με τη ζωή του, και μας γνώρισε τον Θεό-Πατέρα του, και θεράπευσε τις ασθένειές μας, και μας απάλλαξε από το βάρος των αμαρτιών μας με τη σταυρική του θυσία, και μας χάρισε την αιώνιο ζωή με την ανάστασή του.
Και τι ζητά από εμάς; Ζητά την πίστη μας, ζητά να τον πιστεύσουμε για να μας καταστήσει τέκνα του Θεού. «Όσοι δε έλαβον αυτόν», γράφει ο ευαγγελιστής Ιωάννης, «έδωκεν αυτοίς εξουσίαν τέκνα Θεού γενέσθαι, τοις πιστεύουσιν εις το όνομα αυτού».
Και πως θα δείξουμε αυτή την πίστη μας στον Χριστό, του οποίου τη γέννηση μας καλεί η Εκκλησία μας να εορτάσουμε αύριο; Θα την δείξουμε, αν δεν αδιαφορήσουμε στην πρόσκλησή της να δούμε «που εγεννήθη ο Χριστός», αν σπεύσουμε δηλαδή και εμείς στη νοητή φάτνη της Βηθλεέμ, στους ναούς μας, για να προσκυνήσουμε τον Χριστό που για χάρη μας γίνεται άνθρωπος. Θα την δείξουμε, αν δεν αφήσουμε τα καθημερινά μας προβλήματα να μας κρατήσουν μακριά από τον Χριστό που γεννάται για μας, αν δεν παρασυρθούμε από τα δώρα και τα φώτα και τις άλλες εόρτιες προετοιμασίες και νομίσουμε ότι αυτό είναι Χριστούγεννα, ξεχνώντας το πραγματικό νόημά τους, ξεχνώντας ότι δεν μπορούμε να ζήσουμε τη γέννηση του Χριστού, εάν δεν ανοίξουμε την ψυχή μας για να γεννηθεί μέσα της ο Χριστός. Θα δείξουμε την πίστη μας, εάν προσφέρουμε όπως και Εκείνος την αγάπη μας στους συνανθρώπους μας, οι οποίοι έχουν ανάγκη, στους ασθενείς, σε αυτούς που περιμένουν τη συμπαράστασή μας, που χρειάζονται ένα χέρι βοηθείας, που θέλουν να ακούσουν ένα λόγο παρηγορίας. Θα δείξουμε την πίστη μας, εάν δεν φοβόμαστε να ομολογήσουμε τον Χριστό, εφαρμόζοντας στη ζωή μας το θέλημά του και αγωνιζόμενοι να ζούμε την εν Χριστώ ζωή.
Με αυτή την πίστη ας εορτάσουμε τα φετινά Χριστούγεννα, για να έχουμε τον Χριστό στην ψυχή μας όχι μόνο για μία ημέρα αλλά για όλη μας τη ζωή, ώστε να ζούμε μέσα στην παρουσία του πραγματικά Χριστούγεννα και να αισθανόμαστε την ειρήνη και τη χαρά που προσφέρει στην ψυχή μας η παρουσία του πάντοτε.
