Παναγία Σηλυβριανή – Το απόγευμα της Τετάρτης, 8ης Νοεμβρίου, ο Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων μετέβη στον πανηγυρίζοντα Ιερό Ναό του Αγίου Νεκταρίου Κυμίνων…
όπου υποδέχθηκε την Ιερά Εικόνα της Παναγίας Σηλυβριανής από την Ιερά Μητρόπολη Φιλίππων, Νεαπόλεως και Θάσου, παρουσία τοπικών πολιτικών αρχών και πλήθους ευλαβών πιστών.
Εν συνεχεία ο Μητροπολίτης κ. Παντελεήμων χοροστάτησε στον Πανηγυρικό Εσπερινό, ενώ κηρύττοντας τον θείο λόγο εξέφρασε τις θερμές του ευχαριστίες προς τον Μητροπολίτη Φιλίππων, Νεαπόλεως και Θάσου κ. Στέφανο και προς τον π. Ηλία Κωνσταντινίδη, ο οποίος συνόδευσε την Ιερά Εικόνα, αναφέροντας μεταξύ άλλων:
«Σηλυβρίας τον γόνον και Αιγίνης τον έφορον … Νεκτάριον τιμήσωμεν πιστοί».
Αυτόν τον μεγάλο ιεράρχη της Εκκλησίας μας, αυτόν τον προσφιλη και θαυματουργό άγιο, τον άγιο Νεκτάριο επίσκοπο Πενταπόλεως, στον οποίο είναι αφιερωμένος ο ιερός μας ναός, συγκεντρωθήκαμε για να τιμήσουμε και εμείς απόψε με τον πανηγυρικό Εσπερινό της μνήμης του.
Συγκεντρωθήκαμε όμως για να τιμήσουμε μαζί με τον εορταζόμενο άγιο και την Υπεραγία Θεοτοκο, την οποία και ο ίδιος ο άγιος τιμούσε υπερβαλλόντως, καθώς προ ολίγου είχαμε την ευλογία να υποδεχθούμε την ιστορική και θαυματουργό εικόνα της Παναγίας της Σηλυβριανής, την οποία με την άδεια και την ευλογία του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Φιλίππων, Νεαπόλεως και Θάσου κ. Στεφάνου μετέφερε ο προιστάμενος του Ιερού Μητροπολιτικού Ναού του αγίου Ιωάννου του Προδρόμου Καβάλας, π. Ηλίας Κωνσταντινίδης, όπου θησαυρίζεται, ανταποκρινόμενοι στην παράκληση της ενορίας των Κυμίνων και της Ιεράς μας Μητροπόλεως.
Ενώπιον της ιεράς και χαριτοβρυτου εικόνος της Παναγίας της Σηλυβριανής, την οποία μετέφεραν από τη Σηλύβρια της Ανατολικής Θράκης, τη γενέτειρα του αγίου Νεκταρίου, στην Καβάλα οι πρόσφυγες το 1922, προσευχόταν ο άγιος Νεκτάριος από μικρό παιδί, αλλά και είχε σε όλη του τη ζωή ένα αντίτυπό της, ακόμη και όταν συνέθετε τους ωραίους εκείνους και κατανυκτικούς ύμνους προς την Υπεραγία Θεοτόκο, που όλοι γνωρίζουμε, το «Αγνή Παρθένε, Δέσποινα».
Γι᾽ αυτό και είμεθα ευγνώμονες τόσο προς τον Σεβασμιώτατο Άγιο Φιλίππων, Νεαπόλεως και Θάσου, για την ανταπόκριση στην παράκληση μας και την ευλογία του, όσο και προς τον αιδεσιμολογιώτατο π. Ηλία, ο οποίος υπεβλήθη στον κόπο να μεταφέρει την ιερά αυτή και ιστορική εικόνα με την ευκαιρία της εορτής του αγίου Νεκταρίου, ώστε να την προσκυνήσουμε και να λάβουμε τη χάρη και την ευλογία της, και συγχρόνως να διδαχθούμε και εμείς από την ευλάβεια του αγίου Νεκταρίου προς την Κυρία Θεοτόκο.
Και είχε όντως μεγάλη ευλάβεια προς την Παναγία μας ο άγιος Νεκτάριος, γιατί την αισθανόταν ως πραγματική μητέρα του, όπως και είναι η Υπεραγία Θεοτόκος για όλους τους χριστιανούς. Την αισθανόταν ως πραγματική μητέρα, στην οποία εμπιστευόταν τους πόθους και τις λαχτάρες του, τους φόβους και τις αγωνίες του, τα προβλήματα και τις δυσκολίες που αντιμετώπιζε, και όταν ήταν παιδί μιάς φτωχής οικογένειας στη Σηλύβρια, αλλά και αργότερα, όταν αντιμετώπισε ως νεαρός μαθητής στην Κωνσταντινούπολη την κακία των ανθρώπων, και ακόμη περισσότερο όταν υπέφερε άδικα και αναίτια διωγμούς και συκοφαντίες, τις οποίες υποκινούσε η ζήλεια και ο φθόνος ορισμένων κύκλων του Πατριαρχείου Αλεξανδρείας, όπου διακονούσε ο άγιος, αλλά και αργότερα, όταν ήρθε στην Ελλάδα και όταν προσπάθησε να ιδρύσει την Ιερά Μονή της Αγίας Τριάδος στην Αίγινα.
Όλα αυτά, τα οποία υπέμενε ο άγιος Νεκτάριος, τα εμπιστευόταν στην Υπεραγία Θεοτόκο. Στη χάρη της εύρισκε παρηγορία και ενίσχυση για να συνεχίσει. Τη δική της βοήθεια επεκαλείτο, και από τη μητρική της αγάπη αντλούσε δυναμη για να μην λυγίσει, για να μην διαμαρτυρηθεί, αλλά να υπομείνει την αδικία και την κακία των ανθρώπων, έχοντας εμπιστοσύνη στη δική της μέριμνα και στις δικές της πρεσβείες προς τον Υιό της.
Από την Υπεραγία Θεοτόκο διδάχθηκε ο άγιος Νεκτάριος τη σιωπή· και όπως η Παναγία μας στεκόταν σε όλη της τη ζωή σιωπηλή δίπλα στον Υιό της, τον Κύριό μας, έτσι και ο άγιος Νεκτάριος υπέμενε σιωπηλός τους πειρασμούς και τις δοκιμασίες, μιμούμενος το παράδειγμα της.
Με αυτό τον τρόπο βάδισε ο άγιος Νεκτάριος τον δύσκολο δρόμο της ζωής του και αντιμετώπισε με πραοτητα και ανεξικακία την εχθρότητα και την κακία ακόμη και των «οικειακών» του, όπως λέγει ο Χριστος, μέσα στην Εκκλησία. Και έτσι αγιάσθηκε από τον Θεό και έλαβε και τη χάρη των θαυμάτων, τα οποία επιτελεί για τη σωτηρία των ανθρώπων.
Εορτάζοντας τη μνήμη του από σήμερα και έχοντας την ευλογία να προσκυνούμε τη χαριτόβρυτη εικόνα της Παναγίας της Σηλυβριανής που προσκυνούσε και εκείνος, και η οποία μας κάνει πιο αισθητή την παρουσία του ανάμεσά μας, αλλά και ψάλλοντας την Ακολουθία του, την οποία συνέθεσε ο νέος άγιος της Εκκλησίας μας, ο όσιος Γεράσιμος ο Υμνογράφος, ο Μικραγιαννανίτης, ο οποίος νεαρο παιδί είχε γνωρίσει προσωπικά τον άγιο Νεκτάριο στην Αθήνα, όταν ήταν διευθυντής στη Ριζάρειο, ας διδαχθούμε από τη μεγάλη αγάπη του για την Υπεραγία Θεοτόκο, και ας μάθουμε να καταφεύγουμε παντοτε εν προσευχή στην Παναγία μας, για ο,τι μας απασχολεί, για ο,τι μας θλίβει, για ο,τι έχουμε ανάγκη, επικαλούμενοι και τις πρεσβείες του αγίου Νεκταρίου. Και ας έχουμε την ελπίδα ότι με τη βοήθειά τους θα ανταπεξέλθουμε και εμείς στις δυσκολίες και τους πειρασμούς της παρούσης ζωής και θα αξιωθούμε να κερδίσουμε τη σωτηρία μας.
Θα ήθελα από καρδίας να ευχαριστήσω τον προιστάμενο του ναού των Κυμίνων και το Εκκλησιαστικό Συμβούλιο, διότι πάντοτε την ημέρα αυτή του αγίου Νεκταρίου φροντίζουν να ευρίσκεται εδώ, στο Προσκύνημα, μία ιερά εικόνα, ένα ιερό λείψανο, ούτως ώστε να πάρουμε δύναμη, να πάρουμε κουράγιο, να αποκτήσουμε υπομονή, για να αντέξουμε τις δυσκολίες αυτής της ζωής, τις θλίψεις, τις συκοφαντίες, τις κατηγορίες, όλα αυτά τα οποία ετοιμάζει ο πονηρός προκειμένου να κλονίσει τη δική μας εμπιστοσύνη και τη δική μας αγάπη προς τον Θεό.
Ας ευχηθούμε να είναι πλούσια η χάρη της Κυρίας Θεοτόκου και του αγίου Νεκταρίου και στην ενορία σας και στη Μητρόπολή μας αλλά και στην πατρίδα μας.
