ΣΕΡΡΕΣ: Πολυαρχιερατικό Συλλείτουργο για τους Αρχαγγέλους Μιχαήλ και Γαβριήλ παρουσία 5 Μητροπολιτών – Πάνδημη Λιτανεία της Παναγίας «Εικοσιφοινίσσης»

Επιμέλεια: ΒΗΜΑ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ

ΣΕΡΡΕΣ – Με ιδιαίτερη λαμπρότητα και ευλάβεια τελέστηκε το πρωί της Τετάρτης, 8ης Νοεμβρίου, στον πανηγυρίζοντα Ιερό Μητροπολιτικό Ναό των Παμμεγίστων Ταξιαρχών Σερρών Πολυαρχιερατικό Συλλείτουργο για την εορτή των προστατών της πόλεως, Παμμεγίστων Ταξιαρχών, Μιχαήλ και Γαβριήλ.

Στο λαμπρό Πολυαρχιερατικό Συλλείτουργο προεξήρχε και κήρυξε τον θείο λόγο ο Σεβ. Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων και συμμετείχαν οι Σεβασμιώτατοι Μητροπολίτες Σιδηροκάστρου κ. Μακάριος, ο οποίος χοροστάτησε στον Όρθρο, Φωκίδος κ. Θεόκτιστος, Λήμνου και Αγίου Ευστρατίου κ. Ιερόθεος και ο οικείος Ποιμενάρχης, Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Σερρών και Νιγρίτης κ. Θεολόγος, ο οποίος ευχαρίστησε θερμώς τους Αγίους Αρχιερείς που λαμπρύνουν με την παρουσία τους την Ιερά Πανήγυρη καθώς και τους Άρχοντες του τόπου και τον φιλοπάρθενο και φιλάγγελο λαό του Θεού για την όλως συγκινητική και τιμητική συμμετοχή τους στις εορταστικές ακολουθίες για τους πολιούχους των Σερρών.

Μετά το πέρας της Θείας Λειτουργίας ακολούθησε πάνδημη Ιερά Λιτανεία της Ιεράς και θαυματουργού Εικόνας της Παναγίας «Εικοσιφοινίσσης» από την παλαίφατη ομώνυμη Ιερά Μονή του Παγγαίου και της Ιεράς Εικόνος των Παμμεγίστων Ταξιαρχών, με τη συμμετοχή των τοπικών πολιτικών και στρατιωτικών αρχών και πλήθους ευσεβών πιστών

Ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βεροίας κ. Παντελεήμων κηρύττοντας τον θείο λόγο ευχαρίστησε με λόγους αδελφικής αγάπης τον οικείο Ποιμενάρχη, Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Σερρών και Νιγρίτης κ. Θεολόγο για την ευγενή πρόσκληση και ανέφερε μεταξύ άλλων: Αγγελική πανήγυρις μας συνή­θροι­σε σήμερα στον περικαλλή μητροπολιτικό ναό των παμμεγί­στων Ταξιαρχών, η χάρη των οποίων επισκιάζει την τοπική Εκκλησία και την ιστορική πόλη των Σερρών, για να τιμήσουμε τους αρχιστρατήγους των άνω Δυνάμεων, τους φύλακες και προστάτες και συνοδοιπόρους μας στον παρόντα βίο και μέχρι των κρασπέδων του ουρανίου νυμφώ­νος.

Αγγελική πανήγυρις η σημερινή εορτή, και ανταποκρινόμενοι με πολλή χαρά στην πρόφρονα προ­σκλη­ση του σεπτού Ποιμενάρχου σας και αγαπητού και πολυσέβαστου εν Χριστώ αδελ­φού κ. Θεολόγου ήλθαμε και εμείς για να συμπανηγυρίσουμε μαζί σας τη φαιδρά αυτή εορτή και πανή­γυρη της Συνάξεως των αγίων αγγέλων και αρχαγγέλων και πασών των επουρανίων δυνάμε­ων, η οποία καθίσταται φέτος φαι­δρότερη διά της ενταύθα παρου­σίας της ιεράς και θαυματουργού και αχειροποιήτου εικόνος της Παναγίας της Εικοσιφοινίσσης, της Κυρίας των αγγέλων.

Και εάν κάθε λειτουργική σύναξη αποτελεί σύναξη γης και ουρανού, στην οποία εκτός από τους πιστούς, οι οποίοι παρίστανται «μυστικώς τα Χερουβείμ εικονίζοντες και τη ζωοποιώ Τριάδι τον τρισάγιον ύμνον προσάδοντες», παρίστανται και «χιλιάδες αρχαγγέλων και μυ­ριάδες αγγέλων», αυτό ισχύει κατά μείζονα λόγο κατά τη σημερινή θεία λειτουργία επί τη Συνάξει των ουρανίων δυνάμεων.

Και δεν παρίστανται μόνο νοερά οι άγιοι Άγγελοι ψάλλοντας μαζί μας τον «επινίκιον ύμνον», αλλά μεταφέρουν και τους δικούς μας τα­πεινούς ύμνους προς τη χάρη τους προς τον Κύριό τους και Κύριό μας, τον Δημιουργό Θεό, αλλά και προς την Κυρία και Δέσποινά τους, την Υπεραγία Θεοτόκο, πολλα­πλα­σιάζοντας με τη δική τους προς Θεόν παρρησία την αξία των αδυ­νάμων ψελλισμάτων μας.

Όμως ας μην περιορισθούμε στην χαρά για την ουράνια αυτή σύναξη, της οποίας χάριτι Θεού έχουμε την ευλογία και την τιμή να μετέχουμε και εμείς οι χοικοί άνθρωποι, πολ­λω δε μάλλον ας μην θεωρήσουμε τους εαυτούς μας συνομίλους των αγίων αγγέλων και αρχαγγέλων.

Ας ακούσουμε τη δική τους φωνή που επαναλαμβάνει στον καθένα μας ξεχωριστά αλλά και σε όλους μας μαζί ως κοινωνία, ως Έθνος, ως ανθρωπότητα το «Στώμεν κα­λως, στώμεν μετά φόβου», και ας σταθούμε με συναίσθηση των αν­θρω­πίνων ορίων μας και όχι με την υπεροψία την οποία μας δη­μιουργεί συχνά η επιστημονική και τεχνολογική πρόοδος της εποχής μας ή η όποια οικονομική ευμά­ρεια.

Ας σταθούμε με σεβασμό και με επίγνωση της διαφοράς μας ενώ­πιον του Θεού και ας μην νομί­σουμε ότι μπορούμε να τον υποκα­ταστήσουμε ή να τον ακυρώσουμε γιατί τάχα δεν τον έχουμε ανάγκη.

Ας σταθούμε με ταπείνωση ενώ­πιον του Θεού, όπως οι άγιοι άγγε­λοι και αρχάγγελοι, τους οποίους ο Θεός επιβράβευσε, χαρίζοντάς τους το άτρεπτο προς το κακό, όταν δεν παρασύρθηκαν από την έπαρση του Εωσφόρου, ο οποίος είχε την πλάνη να νομίζει ότι ήταν ανώτε­ρος από τον Δημιουργό του, ώστε να μας επισκιάζει η χάρη του Θεού και να μας προστατεύει από την πλάνη και την πτώση, στην οποία εύκολα μας οδηγεί η υπεροψία και ο εγωισμός.

Ας μην λησμονούμε ότι ο Θεός είναι δημιουργός και κτίστης μας και εμείς είμεθα τα πλάσματά του. Αυτός μας έδωσε και τη δύναμη και την γνώση και την επιστήμη και τα πάντα, γι᾽ αυτό και οφείλουμε να σεβόμεθα τις εικόνες του, στα προ­σωπα των αδελφών μας. Οφεί­λου­με να σεβόμεθα τα δημιουργήματά του στο περιβάλλον και τον κόσμο και να μην τα κακοποιούμε είτε αποβλέποντας στο υπερβολικό κερ­δος είτε αδιαφορώντας για τις συνέπειες τις οποίες έχουν τέτοιες συμπεριφορές. Οφείλουμε να σε­βο­μεθα το ανθρώπινο σώμα και την ανθρώπινη ψυχή, γιατί δεν μας ανήκει, αλλά αποτελεί δώρο του Θεού στον καθένα μας και δεν έχουμε δικαίωμα να τα φθείρουμε με οποιονδήποτε τρόπο.

Ας μιμηθούμε την υπακοή των αγίων αγγέλων και αρχαγγέλων, οι οποίοι «ως λειτουργικά πνεύμα­τα εις διακονίαν αποστελλόμενα διά τους μέλλοντας κληρονομείν σωτηρίαν», για μας δηλαδή τους ανθρώπους, εκτελούν με πιστό­τη­τα καθημερινά το θείο θέλημα, χω­ρις να βάζουν οτιδήποτε υπεράνω αυτού, έστω και εάν εμείς παρεκ­κλίνουμε από αυτό.

Ας μιμηθούμε την καθαρότητα των αγίων αγγέλων και αρχαγγέ­λων, η οποία είναι αποτέλεσμα του ταπεινού φρονήματός τους αλλά και της διαρκούς ανταποκρίσεώς τους στην προτροπή του αρχαγγέ­λου «Στώμεν καλώς, στώμεν μετά φόβου», ώστε να είναι σε θέση όχι μόνο να βλέπουν διαπαντός το προ­σωπον του «πάσης επέκεινα καθα­ρότητος» Θεού, αλλά και να συνδέονται πνευματικά με την «καθαρωτέρα λαμπηδόνων ηλια­κων» Υπεραγία Θεοτόκο.

Αυτήν την προτροπή, την οποία ακούσαμε και προ ολίγου, ας την έχουμε διαρκώς κατά νούν, διότι είναι ικανή να μας προστατεύσει από τους ποικίλους πειρασμούς, διά των οποίων ο αντίδικος της ψυχής μας επιδιώκει να μας πα­ρασύρει, αλλά και διότι μας υπο­δει­κνύει τον ασφαλή δρόμο όχι μόνο προς την επίγεια επιτυχία και ευτυχία μας, αλλά κυρίως και πρω­τίστως προς την ουράνια μακαριό­τητα, εκεί όπου η εν ουρανοίς σύναξις των αγγελικών δυνάμεων υμνεί διηνεκώς τη δόξα του Θεού.

Και μέχρι τότε ας υμνούμε και ας τιμούμε τους αγίους αγγέλους και αρχαγγέλους και ας τους παρακα­λούμε να μας συνοδεύουν «πάσας τας ημέρας της ζωής» και να μας προστατεύουν «μήποτε προσκό­ψω­μεν», να προστατεύουν μαζί με την Υπεραγία Θεοτόκο, τη σεπτή και χαριτόβρυτο εικόνα της οποίας τιμούμε σήμερα, όλους μας και ιδιαι­τέρως όλους εσάς οι οποίοι τους ευλαβείσθε υπερβαλλόντως και τους τιμάτε ως προστάτες σας, με πρώτον τον Άγγελο της Εκκλησίας των Σερρών, τον Σεβασμιώτατο Ποι­μενάρχη σας, Μητροπολίτη Σερ­ρων και Νιγρίτης κ. Θεολόγο, προς τον οποίο εκφράζω εν ευγνωμο­σύνη πολλή τις ολοκάρδιες ευχαρι­στίες της ελαχιστότητός μου όσο και των αδελφών Αρχιερέων για την ευγενή πρόσκλη­ση του και την τιμή να απευθύνω εγώ ο ελάχιστος λόγους καρδίας προς το θεοφιλές ποίμνιό του.

Αλλά και ας παρακαλούμε όλοι μας να προστατεύουν οι άγιοι Αρ­χάγγελοι και την πόλη σας και τη Μακεδονία μας και την πατρίδα μας, ιδιαιτέρως στην κρίσιμη αυτή πε­ρίο­δο την οποία διερχόμεθα και διέρχεται και όλος ο κόσμος.

ΓΙΑ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΕΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΚΑΝΤΕ ΚΛΙΚ ΕΔΩ

Παναγία Εικοσιφοίνισσα: Η ιστορία πίσω από ένα από τα αρχαιότερα μοναστήρια της Ευρώπης

Η μονή της Παναγίας Εικοσιφοίνισσας, χτίστηκε το 400 μ.Χ. και αποτελεί ένα από τα αρχαιότερα μοναστήρια της Ελλάδας και ολόκληρης της Ευρώπης.

Συναντάται στη βόρεια πλευρά του όρους Παγγαίου, σε υψόμετρο 753 μέτρων, κοντά στα όρια των νομών Καβάλας και Δράμας (η απόσταση της από τις πρωτεύουσες των δύο νομών είναι 36 χλμ.) και η ίδρυσή της ανάγεται στα χρόνια του επισκόπου Φιλίππων Ζώζοντος. Ωστόσο, ο μοναστικός οικισμός εγκαταλείφθηκε με την πάροδο των χρόνων και η σημερινή μονή ιδρύθηκε, ουσιαστικά, τον 8ο αιώνα από τον Όσιο Γερμανό.

Η ονομασία της οφείλεται στη θαυματουργή εικόνα της Παναγίας, η οποία εμφανίστηκε στον Όσιο Γερμανό, όταν ο κτήτοράς της αναζητούσε κατάλληλη σανίδα για να γίνει η εικόνα της Θεοτόκου, εκπέμποντας «φοινικούν», δηλαδή κοκκινωπό φως.

Κατά την ιστορική διαδρομή της καταστράφηκε αρκετές φορές από Οθωμανούς και Βούλγαρους επιδρομείς, ενώ κατά την περίοδο της Επανάστασης του ’21 είχε μετατραπεί σε πνευματικό και εθνικό κέντρο της Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης.

Μέχρι το 1843 λειτουργούσε στους χώρους της σχολή, ενώ σημαντική ήταν και η βιβλιοθήκη της, πριν την διαρπαγή από του Βουλγάρους το 1917, με 1.3000 τόμους βιβλίων, από τους οποίους οι 430 χειρόγραφοι κώδικες μεγάλης αξίας.

Στα σημεία αναφοράς της μονής το εντυπωσιακό ξυλόγλυπτο τέμπλο της, το Ιερό Βήμα που χρονολογείται από τον 11ο αιώνα, καθώς και τα δύο κυπαρίσσια που, με περίεργο τρόπο (για πολλούς θαυματουργό), μεγαλώνουν εδώ και πολλά χρόνια στη στέγη του ναού. Η μονή άρχισε να λειτουργεί ξανά το 1965 και γιορτάζει στις 15 Αυγούστου, στις 14 Σεπτεμβρίου και στις 21 Νοεμβρίου.